De Rondvraag: Wat is je favoriete comedy-game?

Dit is je jaarlijkse reminder dat 1 april eraan komt. Let dus goed op en geloof niet alles wat je leest. Maar goed, het is ook wel eens fijn om verrast te worden en in een lachbui uit te barsten. Komedie is een hele kunst. Er komt veel bij kijken. Timing, context, charisma en meer zijn cruciaal om iemand goed te laten gniffelen. In gaming zijn heuse comedy-games een stuk zeldzamer dan de film-variant, maar toch wordt er veel gelachen binnen de redactie. Vandaar dat ze jou eens vertellen wat hun favoriete comedy-games zijn!

Simon kan wel lachen met de absurde zombie-apocalyps van Lollipop Chainsaw

Alhoewel ik niet zo heel vaak games speel die als primair doel hebben mij aan het lachen te brengen, wil ik hier wel even de spotlight zetten op één van de meest absurde/hilarische games die ik ken: Lollipop Chainsaw. In deze knotsgekke actiegame van Suda51 speel je als cheerleader Juliet, die toevallig ook nog eens een professioneel zombiedoder is. Haar vriendje, Nick, wordt tijdens de zombie-apocalyps gebeten door een ondode klootzak. Om de transformatie te stoppen, zaagt ze zijn hoofd eraf met een kettingzaag en draagt ze het mee aan haar heup. Om even te verduidelijken: Nicks hoofd ‘leeft’ nog en kan nog praten, ondanks dat hij dus zijn lichaam is kwijtgespeeld. Ons dynamisch zombie-dodend duo is geboren!

Het eerste hoofdstuk van Lollipop Chainsaw is op zich al knettergek, maar de rest van de game is dat zeker ook! Met je kettingzaag in de hand, zaag je door hordes en hordes aan zombies heen, terwijl de ene slechte one-liner na de andere op je afgevuurd wordt. Ook de setpieces kan je allesbehalve serieus nemen: het ene moment vecht je tegen een ondode gemuteerde kip, het andere moment maai je zombies omver vanop een oogstmachine terwijl You spin me round door de luidsprekers knalt. Je kan het je zo gek niet bedenken! De van de pot gerukte humor in deze game zal niet iedereen kunnen bekoren en de gameplay is misschien wat clunky, maar dit avontuur heeft mij toch meermaals goed laten lachen!

Frietrick redt de dag met de McPixel-games

Lollige games zijn er in grote getalen en de lolligste ervan bepalen resulteert vaak in een opsomming van de gedoodverfde favorieten. South Park: The Stick of Truth en The Fractured But Whole zullen gegarandeerd bij een hoop mensen naar boven poppen. De slappe humor van de Borderlands-games levert 2K waarschijnlijk ook een nominatie op, terwijl Deep Silver die nominatie eigenlijk ook wel verdient met Saints Row. En wie kan de flauwe slapstick van Goat Simulator nou vergeten? De keuze is reuze.

Toch gaat mijn stem naar een relatief onbekende franchise, namelijk McPixel. Deze save-the-day dude blijft maar ludieke manieren bedenken om de dag binnen twintig seconden te redden, wat resulteert in de meest onzinnige acties. Van het pissen op een bom om deze te onschadelijk te maken tot het force-feeden van een gelijksoortig explosief omdat een maagwand kennelijk perfect in staat is om een blast radius drastisch te verkleinen, McPixel krijgt het voor elkaar om de een na de andere crisis situatie te ontmantelen. Het is de domste gamereeks die ik ooit heb gespeeld, maar oh oh oh wat is het leuk.

When Hannah was a vampire priest she did all kinds of crazy sh*t

Humor is voor mij toch altijd een belangrijk onderdeel in games. Een wat recentere game waar ik echt hardop om kon lachen, is Priest Simulator: Vampire Show. In dit Poolse indie-pareltje kruip je in de huid van vampier Orlok, die door een liftmalfunctie vanuit de hel in een klein dorp in Polen terechtkomt en meteen wordt geëxorciseerd door Torpedo, een gokverslaafde sokpoppriester. Hierdoor verliest hij zijn krachten en moet hij, onder chantage van de priester, allemaal suffe klusjes uitvoeren om die terug te krijgen.

De game zit vol metal en Trailer Park Boys referenties. Om je wapens te upgraden moet je black-metal-cassettebandjes verzamelen en de autoradio bestaat volledig uit Poolse deathmetal. Door drugs en alcohol te consumeren, farm je XP voor het achievement “I am the liquor” en een andere quest heet simpelweg “F*ck off, I got work to do” (als je vaker een uitstapje hebt gemaakt naar Sunnyvale Trailer Park, snap je het wel). Dat de game compleet in de stijl van een mockumentary is, maakt de referenties alleen maar leuker. Nee, de game is niet voor iedereen. Maar als je van suffe en absurde humor houdt, is dit zeker een aanrader.

Jolien honkt als een gans in Untitled Goose Game

Als het op gamen aankomt, kies ik meestal voor titels met een wat serieuzere toon. Een goede woordgrap of grappige dialogen kan ik zeker waarderen, maar vaak staan verhaal en roleplaying bij mij voorop. Toch is er één game waarvoor ik al mijn voorkeuren aan de kant heb geschoven, puur voor de chaos die je kunt aanrichten. Ik heb het natuurlijk over Untitled Goose Game, misschien wel de grootste verrassing van 2019. Het concept is simpel: je bent een gans, je honkt en je maakt het leven van dorpsbewoners zo lastig mogelijk. Het is absurd, maar juist daardoor zo geweldig. Ik heb me kapot gelachen om de capriolen die je kunt uithalen. Van een kind achterna jagen tot het stiekem saboteren van dagelijkse bezigheden, alles draait om kleine, ondeugende momenten.

Daarnaast draagt de simpele, bijna minimalistische kunststijl bij aan de charme. Alles oogt rustig en vriendelijk, wat het contrast met jouw gedrag als gans alleen maar grappiger maakt. Untitled Goose Game is misschien niet de meest diepgaande game die ik ooit heb gespeeld, maar het is wel een van de meest pure vormen van speelplezier die ik heb ervaren. Soms is het gewoon heerlijk om even alles los te laten en als een chaotische gans door een dorp te honken.

Bram raakte onverwachts gehecht aan Journey to the Savage Planet

Er zijn veel games die in mij opkomen als ik denk aan de grappigste momenten. De oneliners van Leon uit Resident Evil 4 mompel ik nog dagelijks, de dwergen met hun kinderachtige grappen uit Deep Rock Galactic blijven hilarisch en The Stanley Parable blijft in mijn geheugen gegrift als een komisch ervaring; om nog maar te zwijgen over de fysieke komedie in games, zoals Human Fall Flat. Maar een comedy-game uitkiezen is toch net andere koek. Een game wiens humor zo centraal staat, dat het bijna onderdeel is van het subgenre.

Dan moet ik toch voor Journey to the Savage Planet kiezen. Deze game wist mij destijds zo te verrassen met diens sarcastische houding, goed geschreven dialogen en hilarische reclameclipjes. Het nam absoluut geen blad voor de mond en was niet bang onze kapitalistische, egocentrische consumptiemaatschappij even goed de waarheid te vertellen. Het kwam met gestrekt been in en dat kan ik wel waarderen; zeker als het om absurde moppen tappen gaat. Revenge of the Savage Planet deed daarna ook nog een prima poging, maar het origineel blijft extra plakken wegens zijn leuke grappen en grollen.

Claudia lag in een scheur om Thank Goodness You're Here

Mijn favoriete comedy-game is Thank Goodness You're Here. Eigenlijk is het nauwelijks een game te noemen, aangezien de gameplay vooral bestaat uit wat simpele point-and-click-momenten en verder weinig om het lijf heeft. Ook is het een korte ervaring die je in zo’n twee uur uitspeelt. Er zijn geen objectives, scores, game-over-states of een echt gevoel van progressie, maar dat doet totaal niets af aan de pret.

De game is namelijk zó briljant geschreven dat ik er nog vaak met een glimlach aan terugdenk. De absurditeit, gecombineerd met typisch Britse humor en een hilarisch dialect, zorgt voor een unieke mix die je zelden in games tegenkomt. Het is wel een kwestie van smaak: als deze vorm van humor je niet ligt, ga je hier waarschijnlijk weinig plezier uit halen. Voor mij werkte het in ieder geval perfect. Ik heb tijdens mijn eerste playthrough meerdere keren hardop gelachen.

Joey geniet met mate van High on Life

Mijn favoriete comedygame is High on Life. Als groot fan van de humor uit Rick and Morty past deze game perfect in mijn straatje. De satirische voicelines vliegen je om de oren en ik lag regelmatig dubbel van het absurde verhaal dat de game je voorschotelt. De humor in High on Life balanceert op het randje van wat tegenwoordig nog sociaal acceptabel is, en daar kan ik enorm van genieten. Hou je van scherpe en absurde humor, dan is dit echt een titel die je gespeeld moet hebben.

Wat de ervaring nog leuker maakt, zijn de creatieve designs van de vijanden en wapens. Zoals je misschien wel weet, kunnen de wapens in High on Life praten. Ze spuwen de meest bizarre en hilarische teksten uit die perfect passen bij hun uiterlijk en karakter. De game zit vol herkenbare momenten waarin bepaalde typen mensen heerijk op de hak worden genomen. High on Life is één groot lachfestijn voor iedereen die het leven niet al te serieus wil nemen.

Daniël houdt van de absurditeit in GTA V

Morgen is het natuurlijk zo ver, de allerleukste dag van het jaar: 1 april. Voor mij een dag met een dubbel gevoel, want hoewel ik de beste was in mensen voor de gek houden, geloofde daardoor niemand mij vroeger wanneer ik zei dat ik de dag erna jarig was. Das echt! Enfin. De leukste comedy in een game gaat wat mij betreft naar GTA V. Van de main story tot de sidemissions en de random encounters. De wereld in GTA is een grote comedy-sandbox en jij als speler bent de regisseur.

Ik kan me nog herinneren dat ik voor de allereerste keer switchte naar Trevor, die in zijn onderbroek wakker werd op een brug en de grandiose zin uitsprak: "I could swear this was a motel room." De cola zat vervolgens verspreid op mijn beeldscherm. Hoewel zulke situaties natuurlijk gescript zijn, was het ook fantastisch om met vrienden een avondje op de bank een eigen verhaal te maken dat steevast eindigde in complete chaos en een 5-sterren wanted level. Noem me simpel, noem het cliché, maar ik heb er jarenlang toch verdomd veel plezier mee gehad!

Wim kijkt met argwaan naar Untitled Goose Game

Laat ik één ding voorop stellen: ganzen zijn rotzakken. Ze hebben misschien een leuk uiterlijk, maar ze zijn niet te vertrouwen en maken je het leven zuur als je niet oppast. Dat maakt het wel weer interessant om de wereld vanuit het perspectief van zo'n beest te bekijken en dat is precies wat je doet in Untitled Goose Game. Je bent een gans en jouw enige doel is het leven van de dorpsbewoners zuur maken.

En dat maakt tot een verdomd vermakelijke game. Het is niet alleen het grappige concept wat Untitled Goose Game een van mijn favorieten maakt. De artstyle schittert in eenvoud, de dynamische soundtrack die meer up-tempo wordt zo gauw jij je ganzen streken toepast, maar ook weer terug gaat naar serene pianomelodieën wanneer de rust is wedergekeerd. Het is een erg grappige, maar ook zeer charmante ervaring.

Wat is jouw favoriete comedy-game? Ben je ook fan van grote watervogels of zoek jij je lachbuien elders? Laat het vooral weten!