Opinion: Hoe leg ik het uit aan?

Wie kent het gevoel niet? Je hebt iets geflikt, je weet dat iemand er vroeg of laat achter komt, dus kun je het maar beter opbiechten. Ik heb het zo nu en dan in elk geval wel. Vaak zijn het geen erge dingen, maar wat kleinigheidjes. Althans, voor mij waren het kleinigheidjes. Voor de ontvanger van de boodschap was het iets minder pietluttig. En nou moet ik mijn vriendin in het geval van afgelopen week ook wel een beetje gelijk geven. Een paar honderd euro is immers niet niks.

Elke liefhebber van racegames zal er net als ik jaren van hebben gedroomd om ooit eens een luxe set van een mooi kuipstoeltje met een stuurtje en pedalen voor de TV te hebben staan. Om die droom werkelijkheid te laten worden is dan een volgende stap. In de meeste gevallen moeten dromen gewoon dromen blijven, maar in dit geval heb ik toch maar eens de stoute schoenen aangetrokken. Terwijl ik deze column zit te tikken is de postbode namelijk onderweg om later vanmiddag (mits alles volgens plan verloopt) een zeer gewild pakket bij mij af te leveren. Ken je dat gevoel als je vroeger bijna jarig was en je de nacht ervoor bijna niet kon slapen of misschien zelfs in je broek plaste van spanning? Zelf heb ik de afgelopen twee nachten ook niet al te best geslapen en in bed gepl Nee, dat laatste nog net niet.

Dat ik de eerste nacht niet goed kon slapen had onder andere te maken met het gepieker over hoe ik deze ogenschijnlijk impulsieve aankoop aan mijn vriendin zou uitleggen. Het is me uiteindelijk gelukt, maar vraag me niet hoe. De vergelijking dat vrouwen als ze ongesteld zijn ook weleens iets doen waar ze zich schuldig over voelen, maar wat ook heel goed voelt, zoals het leegeten van een hele doos bonbons, ging er in elk geval niet in. Met veel tijd en geduld hebben we het kunnen uitpraten, met als gevolg dat niets de start van mijn raceweekend meer in de weg staat. Behalve dan de afronding van de column. Bij deze.