Ranked: Alle Halo-games op een rijtje

Voor veel gameseries heb ik een brandende passie, maar mijn hart is uiteindelijk aan één franchise besteed: Halo. Ik weet nog goed hoe ik mij voelde toen ik voor de eerste keer de credits zag rollen. Paralyzed. Dumbstruck. De legendarische FPS-reeks zorgde ervoor dat ik een fanatieke gamer werd met een affiniteit voor gegronde science fiction, actievolle first-person shooters, epische verhalen en zowel competitieve als casual multiplayer. Het was de gameserie die mij naar de XBOX-consoles bracht en heeft mij talloze fijne herinneringen bezorgd met familie, vrienden en willekeurige spelers die een lach of een frons op mijn gezicht wisten te toveren.

En toch is het niet altijd makkelijk geweest om een Halo-fan te zijn. De franchise ging van een fabelachtige reputatie naar een twijfelachtig imago dat in de loop der jaren op zoek was naar een nieuwe identiteit in een veranderende wereld; en dit merk je in de line-up aan games. Het is een serie met ups en downs, vandaar het ideale breinvoer voor een Ranked! Vandaag zetten we alle Halo-games op een rijtje: van iconische releases tot zielloze titels.

D-tier - Don't make a girl a promise...

14. Halo: Spartan Strike
Het Halo-universum is het platform voor een multimedia-universum, waarin de mogelijkheden vrijwel eindeloos zijn. Boeken, strips, merchandise, animatiefilms, series (laten we daar maar over zwijgen) en natuurlijk games vormen het gros van deze bijzondere wereld. Voornamelijk op het gebied van interactieve media wist Halo grote indruk te maken en de fans waren al snel hongerig naar meer. Waar zijn de spin-offs? Geef ons meer ervaringen binnen de Halo-IP! Nou ja, dat is allemaal leuk en aardig, maar de volgende keer liever geen inspiratieloze titels zoals Halo: Spartan Strike; een sequel op de onderstaande Halo: Spartan Assault die vrijwel geen enkele vorm van bestaansrecht wist te rechtvaardigen.

13. Halo: Spartan Assault
Dezelfde kritiekpunten gelden voor Spartan Assault, maar ik kan deze iets minder streng beoordelen, omdat het de eerste game in deze twin-stick duorelease was en dus wel de gok nam of dit kon werken. Nou ja, nee dus. Het voelde als een goedkope entree binnen de Halo-IP met matige gameplay, consequentieloze verhalende toevoegingen en het riep een vraag op die moeilijk af te schudden was: waarom? Begrijp me niet verkeerd: Halo spin-offs kunnen zeker werken en dat ga je later in deze Ranked ook terugzien. En er valt nog altijd genoeg uit het vat te halen, maar Halo: Spartan Assault en daarmee ook Halo: Spartan Strike? Laten we die titels maar gewoon achterlaten in het verleden. How tiresome.

12. Halo 5: Guardians
Er zijn weinig games die daadwerkelijk negatieve gevoelens bij mij oproepen, maar Halo 5: Guardians is daar misschien wel de grootste boosdoener in. Vooropgesteld: dit is geen slechte game, maar het is wel een slechte Halo-game. De campaign was een zooitje met missies die je vrijwel meteen weer vergeet, bijzonder vervelende personages (inclusief een gezonde portie karaktermoord) en een narratief zo verschrikkelijk tegendraads dat ze met de volgende game meteen hebben geprobeerd het weer volledig om te gooien. De multiplayer was vermakelijk en de gunplay was goed in orde, maar het miste allerlei ingrediënten die een Halo-game echt Halo maken; om maar te zwijgen over de Warzone-modus en diens overlopende collectie aan microtransacties. Nee, Halo 5: Guardians gaat nooit bij mij de boeken in als een fijne titel. Sterker nog: dit was wat mij betreft het dieptepunt van de franchise met een verloren identiteit en een onduidelijk beeld voor de toekomst.

C-tier - Were it so easy

11. Halo: Combat Evolved Anniversary
De C-tier wordt afgetrapt door een titel die vooral gemixte gevoelens oproept. In de basis is Halo: Combat Evolved Anniversary een remaster van het origineel en spoileralert: die is ijzersterk. Maar ja, als je de keuze hebt, dan moet je die game nooit ervaren door middel van het 10-jarige jubileumproject. Ze gebruiken namelijk de Gearbox pc-port van de game; een beruchte variant die op vrijwel elk vlak minderwaardig is als de oorspronkelijke release. Daarnaast geeft de remaster toegang tot 'shiny visuals', maar er wordt absoluut geen rekening gehouden met de visie van het origineel. Verkeerde assets zijn overal te vinden en de hernieuwde art style is bijna gênant te noemen. Wat Halo: Combat Evolved Anniversary van een lagere indeling redt, is het feit dat het toch een klassieke Halo-game blijft. En de content die het naar Reach-multiplayer bracht, mag er ook wezen.

10. Halo: Fireteam Raven
Dit is de meest vreemde eend in de bijt, want Halo: Fireteam Raven is een arcadekast die je alleen maar kan vinden in specifieke vestigingen. Het is enigszins appels met peren vergelijken, maar we doen een poging om deze game in de lijst te verwerken. Ik heb deze titel een poosje kunnen spelen in een arcadehal in Breda en toen ik eigenlijk concluderen dat het 'prima' Halo-vermaak is. De iconische vijanden, wapens, marines, enzovoorts, zijn terug te vinden in de actievolle gameplay en het is lachen om samen met een vriend de levensgrote plastic geweren vast te grijpen, maar heel warm kan je er niet van worden. Tenminste, als je niet blut wilt zijn na een middagje, want net zoals andere arcadegames wordt deze titel wel gemaakt met als doel zoveel mogelijk centjes uit je zakken te kloppen. Dus heel erg geïnvesteerd raken in Halo: Fireteam Raven zit er niet in.

B-tier - I need a weapon

9. Halo 4
Ja, hier wordt het pittig. Halo 4 was een kantelpunt voor de franchise. 343 Industries nam het stokje over van Bungie en wilde dolgraag een eigen stempel op de franchise drukken. Zowel in positieve als negatieve zin hebben ze dit weten te bewerkstelligen. Laten we beginnen met wat werkt: qua verhaalvertelling wist 343 Industries meters te maken door de Master Chief meer diepgang te geven en zijn relatie met Cortana verder uit te stippelen. Het wist een volledige launch te bieden met een memorabele campaign, een compleet multiplayer-pakketje en nog veel meer. Waar Halo 4 wel flink de mist inging, was de directie. De multiplayer keek echt veel te veel af bij concurrenten, zoals Call of Duty, en verloor hierdoor z'n eigen smoel. De kunststijl werd verder op de schop genomen en vrijwel alle designs waren een downgrade. De Prometheans waren een interessante keuze als nieuwe factie, maar waren niet erg leuk om tegen te vechten. Ondanks de vele fouten kijk ik wel positiever terug op Halo 4 dan voorheen. Uiteindelijk heeft het de franchise meer gebracht dan veel spelers willen toegeven.

8. Halo Wars
De eerste RTS-game binnen de wereld van Halo kwam uit in 2009 en bewees dat dit soort games ook op de consoles kunnen worden gespeeld. Het tast hierdoor wel een beetje de gameplay-diepgang aan, maar Halo Wars blijft een fijne strategiegame om op te starten, zeker als je houdt van klassiekers, zoals Command & Conquer. Het gaat om een prequel en je neemt de controle over van het welbekende schip 'The Spirit of Fire'. Je krijgt toegang tot klassieke eenheden, terwijl je de confrontatie met een vroege versie van de Covenant opzoekt. Klaar om de diepgaande geheimen die zich nestelen in de uitgebreide lore van Halo te ontrafelen? Het is een pakketje die ik elke RTS-fan aan kan raden, al voelt het wel een tikje licht aan qua hoeveelheid content.

A-tier - Blinded by its majesty

7. Halo Wars 2
Net zoals diens voorganger wist Halo Wars 2 te charmeren door sterke RTS-gameplay voor te schotelen, maar de impact van deze titel gaat nog iets verder dan dat. Om te beginnen kon het rekenen op veel langere ondersteuning, waardoor spelers met genoeg leiders, facties en eenheden uit de voeten konden. De game had zeven verschillende 'leaders' op launch en maar liefst negen facties kwamen in de loop der maanden te verschijnen. Verder wist het de Banished te introduceren: de door Atriox geleide organisatie die meteen de harten van fans wist te winnen als dé nieuwe tegenstander om tegen te strijden na de val van de Covenant. Maar we leerden ze ook beter kennen in de uitstekende 'Awakening the Nightmare'-DLC. Halo Wars 2 blijft een van mijn favoriete strategiegames en ik kan het niet genoeg aanraden; al is het alleen maar voor die fenomenale Blur-cinematics!

6. Halo: Infinite
Hier komt misschien wel de hottest take van dit artikel: qua gameplay is Halo: Infinite ongetwijfeld de allerbeste Halo-game ooit gemaakt. De gunplay, het arsenaal, de equipement, de vijandelijke AI en de maps maken van deze entree een absoluut genot. De open-wereld insteek van de campaign zorgde voor iets minder focus, maar het bracht de franchise ook naar nieuwe terrein, wat ik altijd wel kan waarderen. Ondanks dat het verhaal een stuk intiemer was dan de voorgaande delen, bleef het mij pakken en kijk ik er met veel hoogachting op terug. Maar ja, er valt wel wat aan te rekenen op deze titel; vooral de ondersteuning voor de ijzersterke multiplayer ging uiterst moeizaam. Ambitie en mismanagement zijn uiteindelijk de grootste vijanden geweest voor deze uitmuntende first-person shooter, maar ik weet zeker dat de tijd gunstig gaat terugkijken op alles wat Infinite wél heeft weten te leveren.

5. Halo 3: ODST
Kort, maar oh zo krachtig. Halo 3 ODST diende als de allereerste first-person shooter spin-off binnen de franchise en het is een waardig avontuur van start tot einde. Ditmaal ga je niet als Spartan te werk, maar als een Orbital Drop Shock Trooper, genaamd de Rookie. Samen met je ODST-squad ga je op een uiterst belangrijke missie die vanaf minuut één al in de soep loopt. Daarna groeit Halo 3 ODST uit tot een game met twee gezichten. Aan de ene kant van het verhaal speel je als de Rookie die op onderzoek uitgaat tijdens de nachtuurtjes in de grote metropool New Mombasa. Terwijl je smaakvolle jazz door je speakers hoort knallen, ga je als een detective te werk, sluip je langs de Brutes en los je het dringende vraagstuk op: waar is je squad gebleven? Elk puzzelstukje zorgt er daarnaast weer voor dat je weer een missie speelt door de ogen van een van je teamgenoten; wat vaak weer leidt tot een actievolle set-piece missie. Wat ik niet zou geven voor een deel twee. Feet first into hell!

4. Halo 3
De koning van de A-tier is hier. De Xbox 360-titaan Halo 3 is ongetwijfeld waar de franchise qua populariteit heeft gepiekt. Met een epische campaign vol bombastische conclusies, revolutionaire multiplayer, de geboorte van Forge en Theater; dit was een must-have voor je XBOX-console. Het leek wel of iedereen in de wereld bezig was met Halo en het was een glorieuze tijd. Maar Halo 3 staat wel bovenaan de A-tier en niet de S-tier; waarom is dat? Heel eerlijk: in Halo 3 hebben we veel moeten inleveren vergeleken met Halo 2. De gunplay voelt een stukje minder responsief en het verhaal laat een aantal personages gruwelijk in de steek. Maar buiten deze puntjes diende Halo 3 als een knallende afsluiter van een van gamings beste trilogieën. Je zou het alleen al moeten spelen om zo de soundtrack te mogen ervaren.

S-tier - Spartans never die

3. Halo: Combat Evolved
Waar het allemaal begon. Van alle Halo-games is dit de titel met de meeste impact op de game-industrie. Het is moeilijk om onder woorden te brengen hoe belangrijk Halo: Combat Evolved daadwerkelijk was, maar hier is een poging. Het was dé revolutie voor first-person shooters op de consoles met uitstekende twin-stick controls, een fantastisch filmische campaign met intelligente vijanden, een uitgebreide sandbox waar spelers zelf de keuze kregen hoe ze te werk gingen, de grondlegger van Xbox Live dankzij LAN-support en dé game die ervoor zorgde dat XBOX mee kon draaien met PlayStation en Nintendo. Tot deze dag zijn de designkeuzes van Halo: Combat Evolved nog altijd voelbaar. Elke first-person shooter die uitkomt heeft zijn DNA te danken aan deze release. En het mooiste van alles? Het is nog steeds een waanzinnige game om anno 2026 op te starten en te spelen.

2. Halo: Reach
De laatste Halo-game van Bungie was een verzameling van alle kennis die de ontwikkelaar tot die tijd had opgebouwd. Halo: Reach is een fenomenale first-person shooter met een van de beste FPS-campaigns ooit gemaakt, geweldige multiplayer voor zowel casual als competitieve spelers, de beste versie van de PvE-modus Firefight, een geweldig uitgebreid arsenaal, de meest aangrijpende versie van de Covenant tot nu toe, diepgaande customization-opties en nog veel meer. Natuurlijk vielen niet alle features bij spelers in de smaak, zoals de toevoeging van de ingebakken Armor Abilities in plaats van losse equipement-stukken, maar in mijn ogen is Halo: Reach een meesterwerk in alle opzichten. Een titel die het verdient om herinnerd te worden als het waardige slotakkoord van de Bungie-era.

1. Halo 2
Als ik een Halo-game moet aanwijzen die alles in huis heeft waar deze franchise voor staat, dan is Halo 2 het enige juiste antwoord. Het vervolg op Halo: Combat Evolved heeft meer indruk gemaakt dan welke titel dan ook en dat komt door meerdere factoren. Om te beginnen is het schrijfwerk steengoed en bracht het diepgang naar een concept dat nog enigszins in de kinderschoenen stond. De campaign is een van de allerbeste ooit in de geschiedenis van FPS-games en het brengt de Arbiter als speelbaar personage; inmiddels is deze Elite een van de meest geliefde personages in de gehele franchise te noemen. Xbox Live werd dankzij Halo 2 tot leven geroepen en het diende als de start voor online console-gaming met andere spelers. En qua gameplay speelt het nog altijd als een droom met levendige tegenstanders, solide gunplay en een sublieme sandbox vol met wapens en voertuigen. De koning van de Halo-games draagt de naam Halo 2.

Alle Halo-games ranked

Je bent aan het einde van deze Ranked gekomen! De Great Journey eindigt voorlopig hier. Om je geheugen op te frissen: dit zijn alle Halo-games op een rijtje:

S

Halo 2Halo ReachHalo: Combat Evolved

A

Halo 3Halo 3: ODSTHalo InfiniteHalo Wars 2

B

Halo WarsHalo 4

C

Halo: Fireteam RavenHalo: Combat Evolved Anniversary

D

Halo 5: GuardiansHalo: Spartan AssaultHalo: Spartan Strike

Waar gaat Halo: Campaign Evolved in deze lijst thuishoren? Dat lees je maandag 27 juli 2026, wanneer onze review-publicatie live gaat. Wat zijn jouw favoriete Halo-games? Ben je het eens met deze Ranked of zou je de volgorde aanpassen? Laat het ons vooral weten, Spartans!