Kennelijk gaat er iets mis met het maken van de Hub. Maar dit is het originele bericht:
Soms loopt het leven niet helemaal zoals je verwacht. Dat hoort er natuurlijk bij. Soms kabbelt alles rustig voort, maar het leven zit ook vol onverwachte wendingen. Hoe we daarmee omgaan, verschilt per persoon. Waar de één van dag tot dag leeft en die onverwachtheid juist prettig vindt, wil de ander alles tot in de puntjes geregeld hebben. Natuurlijk is dat zwart-wit gesteld, daartussen zitten talloze nuances.
Geef je mij een onverwachte wending, dan kan ik in het begin nog prima op wilskracht functioneren. Maar duurt het te lang, dan kan zelfs een klein duwtje me volledig uit balans brengen. En voor je het weet, zit ik wéér in de put.
Ik ken die put. Helaas ben ik er al vaker in gevallen en zit ik er nu weer in. Gelukkig hangt er inmiddels een trappetje dat ik zelf heb gebouwd. Ik weet steeds sneller de eerste treden weer te vinden, al is die put diep. En soms flikker ik halverwege toch weer naar beneden.
Hoewel ik in mijn put het liefst onder een dekentje in bed kruip en iedere keer als ik wakker word hoop dat alles vanzelf weer beter is, weet ik inmiddels dat het zo niet werkt. Gelukkig staat onder in mijn put altijd een opstelling met consoles en een game-pc. Toch fijn, zo'n luxe put.
Welke games speel ik in mijn put?
Ik ben een enorme competitive shooter liefhebber en daarnaast dol op lineaire story games. Echter zodra ik in mijn put beland, kies ik juist voor een heel andere route. De shooters gaan dan volledig op standby. In plaats daarvan grijp ik naar (semi)openwereldgames waarin je heerlijk kunt verdwalen. Zonder al te veel RPG-elementen, uiteraard, want die bezorgen me vaak alleen maar nóg meer (keuze)stress. Iets waar ik geen ruimte voor heb in mijn put.
Het gaat voor mij dus niet om de beste games ooit gemaakt. Het zijn de games die mij helpen om mijn hoofd even stil te krijgen, even te ontsnappen aan alles wat speelt en me een klein treetje van die ladder terug omhoog te zetten. Dit zijn mijn vijf favoriete 'putgames':
1. Assassins Creed (Bij voorkeur Black Flag): De horizon tegemoet varen en alles om me heen even vergeten.
2. Death Stranding: Heerlijk wandelen met prachtige muziek
3. Halo: Niet de competitieve multiplayer, maar de vertrouwde campagnes geven me een gevoel van nostalgie en comfort.
4. Hogwarts Legacy: Of ik nu door Hogwarts loop, Hogsmeade bezoek of op mijn bezem door de wereld vlieg, de magie heelt alle wonden.
5. Red Dead Redemption: Soms is een stukje paardrijden door de natuur en wat vissen precies alles wat ik nodig heb om mijn gedachten los te laten.
Welke games speel jij in je put?
Ik besef dat ik bevoorrecht ben, omdat ik het niet echt ken, in de put zitten. Maar het ziet er naar uit dat je er in de tussentijd wat beter mee om kan gaan of in ieder geval weet hoe je het een beetje kan verminderen. Dat is fijn om te zien.
Ik kijk al jaren geen TV meer, maar heb een YouTube Premium account, zodat je geen reclame krijgt. Ik denk dat als ik in de put zou raken, ik minder tot niet zou gamen en alleen maar YouTube zou kijken. Misschien dat ik wat games zou spelen die ik uit mijn hoofd ken, zoals Bloodborne en Batman: Arkham Asylum.
Het komt gelukkig bijna nooit voor dat ik somber ben. Op die momenten game ik helemaal niet, maar kijk ik films of series die ik al ken. Even iron man tm end war bingen bijvoorbeeld.
Als ik dan toch een game moest kiezen dan zou het loco roco zijn. Van dat spel wordt ik altijd zo vrolijk
Als ik in de put zit grijp ik gewoon naar mijn favoriete games allertijden, Uncharted zowel SP als MP, Spyro 1, Crash, Jak and Daxter 1, Ratchet 1, Death Stranding 1/2 (ondanks ik van deel 2 het verhaal niks vind)
Ik game zelden als ik in de put zit. Gelukkig is die put bij mij best klein en erin vallen gebeurd daarom maar zelden.
Maar als ik er toch in zit dan is mijn keuze dus geen games maar snoeiharde metal muziek. Metal is toch al mijn keuze maar dan ga ik vaker wel voluit en meer extremer dan rustig terwijl ik normaal die mix tussen relaxte metal en harde heb.
Wel als ik zou gamen zou ik ook gaan voor een goede adventure zonder teveel keuze.
Gewoon een game waarbij je overzichtelijk ziet wat verbeterd.
Een Witcher 3 niveau is dan nog goed. Upgrade keuzes zijn niet heel lastig en de wapens en alles laten heel duidelijk zien wat beter is of juist slechter.
Zulke games of een Zelda zou dan keuze zijn.
Inderdaad een mooie metafoor. Als je niet lekker in je vel zit, dan is het inderdaad vaak zo dat je nergens zin in hebt (tenminste dat is bij mij zo). Een jaar of 20 geleden, toen ik studeerde, had ik best wel lang zo'n fase. Dan volgde ik door de weeks braaf de lessen, liep ik stage etc., maar vond er geen reet aan. Ik woonde nog thuis en 's avonds ging niks meer doen. DS-en op de bank en stomme TV-programma's zoals de Gouden Kooi met een half oog kijken (ok dat was destijds best vermakelijk). In het weekend ging ik eerst werken en daarna dan wel altijd op stap met mijn vrienden, maar verder gebeurde er weinig. Op een gegeven moment ben ik gewoon weer dingen gaan doen. Wat Ezeltjeprik over het gamen zegt: als je eenmaal bezig ben, dan is het wel leuk. Ook gewoon nieuwe dingen proberen etc. Knop omzetten, maar dat is soms wel lastig.
Nu heb ik nog steeds wel eens moment waarop ik nergens zin in heb. Vorige week nog toevallig, maar mijn vriendin wilde graag naar de bios dus ik ben meegegaan en het was hartstikke leuk. Dus ik probeer altijd toch wat te gaan doen.
Bij mij werkt hardlopen ook heel goed. Even de kop leegmaken. Met gamen kies ik graag voor Nintendo games, zoals Mario. Daar wordt ik altijd vrolijk van.
Mooie metafoor met die put en het trappetje!
In tijden dat ik gestresst ben, merk ik dat ik juist weinig game. Het idee van een spel opstarten, allerlei nieuwe mechanics moeten leren met vallen en opstaan, dat schrikt af. Ik maak het in mijn hoofd dan veel groter dan het is (of hoeft te zijn). En dan ook de vraag wélke game, ik heb inmiddels een backlog van hier tot Tokyo dus de keuze is eindeloos!
Vaak resulteert dat overweldigende gevoel in niet gamen, en in plaats daarvan op m'n telefoon zitten. Terwijl ik ook wel weet dat ik daar niet gelukkiger van word, maar het is wel makkelijker... en eenmaal in de put is die gemakskeuze aanlokkelijk.
Als ik dan eenmaal een game speel, dan valt het vaak reuze mee! En soms helpt die game me dan juist uit de put, doordat het me mooie, spannende en gedenkwaardige ervaringen en een gevoel van progressie geeft. En de energie die ik daar van krijg, neem ik weer mee naar de andere facetten van mijn leven.
Een paar van de games die dit voor mij deden:
- Assassin's Creed Odyssey en Dragon Quest XI hebben mij door de covid lockdowns heen geholpen
- Na een stressvol jaar (ivm verhuizing naar ons eerste koophuis) had ik met de kerst twee weken vrij, waarvan eentje alleen thuis. Ik heb toen vrijwel alleen maar geluierd en Elden Ring gespeeld. Op m'n dooie akkertje die open wereld verkennen laadde mijn batterij weer op na een jaar van alleen maar dingen moeten.
- Prince of Persia: The Lost Crown wist een gamesleur te doorbreken. Ik had maandenlang geen klik met de games die ik speelde, en PoP liet me weer inzien hoe geweldig het medium games kan zijn en hoe leuk het is om ergens helemaal in op te gaan.
- De Pokemon games van generatie 1 t/m 5 zijn mijn comfort food, ik ken ze inmiddels door en door. Ik heb ze echter wel zo vaak gespeeld, dat er weinig meer te ontdekken valt, waardoor ze tegenwoordig m'n aandacht niet meer tot het einde vasthouden. Maar het blijft pure nostalgie voor mij.