Teleurstellingen

Toen ik mijn Super Nintendo kreeg, zaten daar twee spellen bij. Super Mario AllStars en Starwing. Voor dit verhaal totaal onbelangrijke informatie, maar je moet toch ergens mee openen. Afijn, ik las een keer in de zaterdageditie van een krant een recensie van Secret Of Mana door ene Alex Roos. Er stonden geen plaatjes bij, maar de omschrijving sprak me zo enorm aan, dat ik die zo snel mogelijk bij de lokale Intertoys heb besteld. Geweldig spel, vond ik het. Echt van genoten. Het is zelfs een tijdje mijn favoriete spel geweest.

Halverwege 1995 liep ik door het winkelcentrum en in de Bruna zag ik een Brits Super Nintendo blad genaamd Super Play, met daarop de belofte op Secret Of Mana 2. Man, wat was ik hyped! De daaropvolgende maanden kocht ik het blad, in de hoop op meer nieuws, maar na een maand of zeven kwam het slechte nieuws naar buiten dat het nooit Japan zou verlaten. Het spel was zó groot, dat een Westerse vertaling niet op een cartridge zou passen, omdat tekst, zoals wij het kennen, meer ruimte in beslag neemt dan kanji. Dus ja, dat was een behoorlijke teleurstelling.

WAS een teleurstelling, want in 2017 kwam in Japan de Seiken Densetsu Collection uit voor de Switch. Seiken Densetsu 1 en 2 waren bij ons uitgekomen (Mystic Quest voor de Game Boy en Secret Of Mana voor de Super Nintendo), maar deel 3 dus niet. Deze release gaf me hoop. Square had wel vaker spellen vertaald die daarvoor niet buiten Japan waren verschenen, zoals Final Fantasy II en V op de PlayStation. Het kon dus nog steeds.

Twee jaar later gingen er geruchten dat Nintendo een Mana collectie zou aankondigen tijdens de E3, dus reken maar dat ik er klaar voor zat. En jawel hoor! Collection Of Mana zou diezelfde dag nog digitaal te kopen zijn en op een latere datum ook fysiek. Geloof maar dat ik ze beide gekocht heb, ghehehe. Ook kreeg Seiken Densetsu 3 voor het eerst een Mana-gerelateerde naam, namelijk Trials Of Mana. Dat niet alleen. Er werd ook een remake van aangekondigd. Die kwam in 2020 uit en bleek hartstikke lekker te spelen.

Natuurlijk had ik de fanvertaling van Secret Of Mana 2 weleens via een emulator gespeeld, maar al die tijd bleef ik hopen dat er nog een keer een officiële vertaling zou komen. Ik weet van mezelf dat ik geduldig ben, maar ik heb gewoon 24(!!!) jaar op een game zitten wachten. Eind goed, al goed!


@Watashi-wa-Maurice-desu

Ik zat juist in het tegenovergestelde schuitje. Ik had Final Fantasy II en III op de Super Nintendo gespeeld (oftewel IV en VI) en kocht een PlayStation toen ik erachter kwam dat Final Fantasy VII naar Sony's nieuwe systeem kwam. Ik neigde eerst ook naar een Ultra 64 (zoals die eerst zou gaan heten), maar heb dat nooit doorgezet.

Ik was al een paar weken bezig met ff9, al die chocobo schatten aan het zoeken (dat is nogal een werkje), toen mijn ouders erachter kwamen dat ik vrijwel niet meer naar school ging (want saai) en vrijwel alleen tijdens mijn toetsweken op kwam draven (goeie cijfers, dat wel hehe).
Toen had m'n moeder dus het geweldige idee om als straf mijn save game van ff9 te wissen. Dat lukte niet helemaal dus slaakte ik een voldaan kreetje, moeders woest natuurlijk.
Zoals je weet had je toendertijd op de ps1 nog van die save cartridges.
Nou, ze rukte dat ding eruit, liep naar de garage en liet haar wraak er even met een hamer op botvieren. Toen was ik dus al mijn saves kwijt!! (Eerlijk gezegd de helft, ik had 2 van die dingen)

Daar, werd ik niet vrolijk van...

Wat me zo tebinnen schiet:

- De gestage vermindering in kwaliteit van de Pokemon-games. De laatste delen heb ik niet eens meer gespeeld, het zag er allemaal zo brak uit. Zal vast ook te maken hebben met dat ik nu volwassen ben, en dat de games tegenwoordig nooit meer zo hard zullen raken als dat ze als kind deden. Maar toch!

- Hoeveel tijd ik ieder jaar spendeer aan gamen. Of beter gezegd: hoe weinig. Ik zou er graag meer tijd voor hebben/maken, het blijft immers toch een van m'n favoriete hobbies! Maar soms lastig de daad bij het woord te voegen.

- De richting die de industrie op gaat de afgelopen jaren. AI-gebruik, de dood van fysieke games, de massaontslagen, de studios die omvallen, de hardwareprijzen, de verschuivende focus naar multiplayer en mobile, de torenhoge ontwikkelingskosten... tel het allemaal op en de industrie bevindt zich best wel in een crisis. Het knelt aan alle kanten en ik zie de toekomst niet erg rooskleurig in. Voor zowel m'n hobby als m'n baan.

Ik heb wel vaker games gespeeld waar ik echt veel zin in had, maar die gewoon niet bij me klikte (zoals Beyond Good and Evil, Assassins Creed, Batman Arkham City, alle fighting games en Westerse RPGs).

Maar mijn grootste teleurstelling was Sega vanaf de Saturn. Ik was groot Sega fan en vond de Master System en Megadrive supertof. De Saturn had helaas weinig toffe games en werd links en rechts ingehaald door de PlayStation en N64. Daarna nog wel een Dreamcast gekocht. Die was wel weer erg tof maar werd zo snel de nek omgedraaid...

Offtopic: wat is het voordeel van een subhub in een community hub?

1. Als groot StarWars-fan, was ik intens teleurgesteld in de game StarWars: The Force Unleashed 2. Deel 1 vond ik namelijk zo gaaf en ik kon niet wachten om deel 2 te spelen.

Man man, wat een teleurstelling. Veel te korte game, eentonig en weinig locaties/planeten, echt niets zoals deel 1. Alsof er even snel een deel bijgemaakt moest worden, het had echt alles niet wat deel 1 wél had. Als ik er aan denk voel ik nog die disappointment.

2. De Nintendo Virtual Boy. Was destijds volgens mij niet eens te krijgen in Nederland, dus onze videotheek aan de overkant had deze wel. Ik gehuurd en spelen maar. Nou nou, hoef er verder niet over uit te wijden denk ik. Snap ook wel dat deze flink geflopt is. Ach… je kunt het natuurlijk zelf uitproberen in de Nintendo online omgeving. Was dus ook een flinke teleurstelling.

3. De PlayStation Vita.
Veel belovend, prachtig scherm, maar geen tweede paar schouderknoppen! Dat was echt een drama. Shooters waren gewoon niet te spelen op deze manier. Ik heb hem dan ook snel weer van de hand gedaan. Eeuwig zonde want het was verder een fantastische apparaat.

Wat met Power Unlimited gebeurd is. Goed, het liet mij deze mooie website en community vinden, samen met veel mede-PU'ers, en het blad bestaat nog steeds (voor nu). Maar het brak wel een beetje mijn hart hoe onverschillig hebzuchtig er is omgegaan met zo'n mooie naam, waar ik zoveel dierbare jeugdherinneringen aan heb. Het is pijnlijk te zien hoe een bijzondere, Nederlandse online community de nek werd omgedraaid en vervangen door AI-content, alleen maar voor een beetje extra geld. Power Unlimited verdiende dat niet.

@Watashi-wa-Maurice-desu: Wat jouw grootste teleurstelling in gaming is is mijn grootste openbaring geweest. Final Fantasy VII kwam namelijk niet alleen naar de Playstation maar ook naar de PC. Deze game is voor mij het startschot geweest voor m'n liefde voor JRPG's. Ik heb deze game zo lang gespeeld. Voor wie het nog weet, net na midgar zit een moeras met de Midgar Zolom. In m'n tweede playtrough zolang gegrind dat ik z'n Beta aanval kon overleven en die als enemy skill kon leren en daarna de slang om zeep helpen.

Ik heb verder 2 teleurstellingen:

Teleurstelling 1: Ik koop zelden een game op dag 1, meestal zit ik nog iets te spelen en heb ik een prima backlog waar ik uit kan teren. Maar ik kocht zowaar Anthem op dag 1. Iedereen weet hoe dat geëindigd is...

Teleurstelling 2: Final Fantasy Remake & Rebirth. Dit heeft natuurlijk alles te maken met m'n openbaring hierboven. Maar voor mijn gevoel hebben die games het gewoon niet waar gemaakt. Remake was op zich vermakelijk maar niet wat ik gehoopt had. Rebirth vond ik zelfs irritant. Al die stomme Ubisoft torens en onnodige fetch-quests. Ik weet dat lang niet iedereen dit met mij eens gaat zijn maar dit is mijn gevoel wat ik bij deze games heb.

Super moeilijk, maar goh ik ben niet zo vaak teleurgesteld in games, want sinds laten we zeggen de GameCube lees ik reviews etc. meestal voordat ik een spel koop.

Oké, ik had wel op meer gehoopt bij Metroid Prime 4. Daar voel ik wel een lichte teleurstelling.

Dat zelfde geldt ook een beetje voor Killzone 4. Maar ook dat wist ik al voordat ik de game had.