Teleurstellingen

Gewoon even de vraag. Was is jullie grootste teleurstelling in games, consoles of iets met games.
Het kan zijn dat je voor je verjaardag een game kreeg en dan opgescheept zat met ET Atari 2600( Pssst niet verklappen maar ik heb echt uren die game gespeeld en plezier gehad. Nooit level 1 gehaald omdat ik niet wist wat de bedoeling was….kun je nagaan als 7 jarig kind wat je beleving is).
Of dat je een Atari 5200 kreeg en dat het ding voor geen meter werkte omdat de controller de slechtste ooit was.
Of misschien een neo geo om er achter te komen dat games paar honderd gulden kosten minstens.
Soms zelfs dubbele van paar honderd( in euro’s zou dat minstens 100 euro zijn en soms zelfs dubbele. En ja dat was bij die console de normale prijs. Kreeg je wel nagenoeg arcade kwaliteit voor, dat dan wel).

Maar wat is je grootste teleurstelling waar je tot op de dag van nu nog altijd trauma’s aan hebt.

Voor mij dus niet ET of Pac-Man op Atari 2600, veel plezier mee gehad.
Maar een teleurstelling voor mij was eigenlijk niet iets van mezelf maar dat Nintendo de kansen op games verspeelde aan Sony.
Final fantasy 7 was een game waar ik naar uit keek. Project reality zou geweldig worden. En ik had al mijn preorder ( bestond destijds denk ik niet maar in mijn hoofd had ik hem al besteld) in mijn hoofd lopen. Toen ging Square naar Sony. En ik bleef met dat lege gevoel achter. Ik wilde niet wisselen naar een ander, ik speelde Nintendo( een term die destijds nagenoeg synoniem was aan iemand vertellen dat je games speelde). Ik wilde geen PSX.
Duurde ook tot de 2e voor ik overstag ging en naast een GameCube ook een ps2 had.
Maar de generatie daarvoor heeft Nintendo mij verraden. En niet bewust. Meer als een goede vriend die onbewust een foute keuze maakt waar ik heel licht bij betrokken raak als toeschouwer.
Dus ik heb het Nintendo zelf nooit verweten. Zij wisten niet dat het zo zou uitpakken. Zij kozen destijds juist wél voor kracht. ( grappig dat mensen nu ps5 pro ophemelen vanwege kracht en Nintendo uitlachen terwijl destijds niet Nintendo werd opgehemelt vanwege kracht maar juist de onderdanige werd de held). Anyway ik. Dwaal beetje af.

Dankzij die keuze voor kracht gingen ze ook stug volhouden aan cartridges.

De N64 heeft mij maar matige games op geleverd, sommige zijn uiteraard parels, noem de toppers maar op. Maar nog veel en veel en veeeeel meer zijn niet eens goed te noemen.

Dat is mijn grootste teleurstelling. Nintendo die een keuze maakte die voor mijn favoriete games de verkeerde keuze bleek. Final fantasy al voorbeeld.

Achteraf had het zo misschien moeten zijn. Ze hebben daar misschien wel de stap gezet naar de Switch. Toch cartridges.

En ze zijn er nog steeds en ik heb ondertussen alle games die ik gemist heb gespeeld.
Op PSX en heruitgaven waar mogelijk.

En jullie, negatieve smaak bij iets.