Review: Fusion: Genesis Xbox 360

Vergeet de stoerdoenerij van Mass Effect. Vroeger waren spacegames een genre voor de niche. Simulatiespellen waarbij handel drijven de core gameplay was. Fusion Genesis doet erg denken aan dit vergeten genre, maar zit ik hier nou echt op te wachten?

Drop in, drop out

Fusion Genesis gooit je vrij snel in de actie door een invasie die direct gaande is op je thuisbasis. Jij weet als enige te overleven en vlucht naar een vriendelijke buurtbasis. Zo zijn er verschillende facties met verschillende standpunten tegenover elkaar. Het idee is tof, de uitwerking wat minder. Een heleboel schepen lijken op elkaar waardoor ik niet het idee kreeg dat ik en mijn vijanden veel van elkaar verschilden.
Het toffe aan Fusion Genesis is het drop in, drop out-systeem. Terwijl je aan het spelen bent, kunnen andere spelers in je game komen om met je te spelen. Mits je Xbox Live Gold hebt, natuurlijk. De game wordt niet gepauzeerd en de medespeler komt er gewoon bij. Het werkt heerlijk. Je kunt zelfs PvP aanzetten en vechten tegen elkaar!

Boodschappenjongen

Wat ik voornamelijk in Fusion Genesis deed, was het volgende; Ik vlieg in een slakkentempo naar een bay waar ik missies kan aannemen en mijn ruimteschip kan upgraden. Ik doe een nietszeggende quest waar ik een paar nietzeggende ruimteschepen moet neerhalen en keer weer terug. En dat iedere quest die ik deed. Ik voel me een boodschappenjongen in deze game en dat is niet de bedoeling.