In 2012 verscheen de PSN-game Journey op de PlayStation 3. Deze game werd onwijs goed ontvangen en kreeg alleen maar negens en tienen. Toch heb ik Journey destijds over het hoofd gezien. Nu, ruim drie jaar later, is de game ook voor de PlayStation 4 beschikbaar. Ik wilde de game nu wel eens zelf ervaren om te kijken of het echt zoén meesterwerk is.
Reis naar de top van de berg
Over het verhaal van Journey valt niet veel te zeggen. Het enige wat duidelijk is, is dat je de top van een berg waar licht uit komt moet bereiken. Waarom? Geen flauw idee, en dat wordt ook niet echt in de game uitgelegd. Er is namelijk geen dialoog, alleen wat hiërogliefen die het verhaal moeten vertellen, maar ik werd hier niet wijzer van. Het verhaal moet je maar gewoon zelf verzinnen. Op internet zijn er dan ook verschillende theorieën over te vinden.
Schitterend
De graphics van Journey zijn schitterend. Op het eerste oog ziet het er misschien simpel uit, maar de kleine dingetjes maken het mooi. Het zand in de eerste gebieden beweegt bijvoorbeeld door de wind en je laat er ook je sporen in achter als je er doorheen loopt. Het zand glinstert ook heel mooi wanneer de zon er goed op schijnt.
Nog beter dan de graphics is de muziek. Ik ben dol op orkestmuziek in games, en in Journey past de muziek heel goed bij je acties. De muziek blijft ook in je hoofd hangen, wat ik zeker niet vervelend vond. Mocht je willen weten wat ik bedoel, dan raad ik je aan om deze trailer van de PS3-versie te bekijken, want hierin komen de muziek en het orkest goed naar voren.
Lopen, lopen en nog meer lopen
Goede graphics en muziek maken echter nog geen goede game. Voor mij is de gameplay altijd het belangrijkste, tenzij de game een goed verhaal heeft, maar dat moet je bij Journey dus zelf invullen. Helaas viel de gameplay in Journey mij enorm tegen. Je bent grotendeels aan het lopen met oog op je einddoel, namelijk de berg met licht bovenop. Dankzij je sjaal kan je nog een beetje zweven, afhankelijk van de lengte van je sjaal, welke je kan verlengen door lichtgevende symbolen te vinden. Veel meer dan dat is er niet.
Uitdagend is de game ook niet. Het is altijd duidelijk waar je naartoe moet en bij de 'puzzels' is geen denkvermogen vereist. Bij stukken waar de wind af en toe hard blaast waardoor je naar achteren wordt geduwd, moet je bijvoorbeeld even achter een steen gaan staan totdat de wind weer gaat liggen. Doodgaan is ook onmogelijk, al kan je wel een stuk van je sjaal kwijtraken wanneer je wordt aangevallen door een guardian, die je maar een paar keer in de game tegenkomt. Het voelt voor mij allemaal aan als dom naar het einde lopen. En dat heb je dan ook nog eens binnen anderhalf uur gedaan.
Gezelschap
Als je met het PSN bent verbonden, ben je meestal niet in je eentje aan het lopen. Er kan dan namelijk een random speler bij je joinen. Hoe je met elkaar communiceert, is vrij uniek te noemen. Je kan namelijk niet met geluid of tekst met elkaar chatten, maar alleen door met een druk op de knop een geluidje te maken, waarbij er ook een rondje om je heen komt. De multiplayer voegt alleen niets toe. Je hebt elkaar helemaal niet nodig om verder te gaan, dus kan je het net zo goed in je eentje doen.
Het eindoordeel van Justin Meijer
Na het voltooien van Journey, snap ik niet waarom men zo lyrisch is over deze game. Ja, de graphics zijn geweldig en de muziek is fenomenaal, maar over de rest van de game ben ik niet enthousiast. Ik vind de gameplay gewoonweg niet interessant. Je bent grotendeels gewoon aan het lopen zonder dat er wat gebeurt. Als het verhaal me nog had gepakt, dan kon ik hier wellicht nog mee leven, maar Journey bevat zo goed als geen verhaal. Met maar anderhalf uur gameplay vind ik het dan ook geen vijftien euro waard. Mocht je de PS3-versie al hebben en daar wel lyrisch over zijn, dan kan je zonder extra kosten de PS4-versie spelen, wat ik een mooi gebaar vind.
- 2,5/5
- Aardig
Pluspunten
- Mooie graphics en muziek
- Cross-Buy
Minpunten
- Gameplay niet interessant
- Verhaal moet je zelf invullen
- Veel te kort
Reviewscore
2,5/5
Platforms
Perfect wil ik het dus niet noemen. Natuurlijk moet niet alles Call of Duty of GTA zijn, integendeel zelfs. Ik heb dan ook niks tegen artistieke games. FEZ vond ik bijvoorbeeld wel een meesterwerk. Maar Journey deed mij gewoon niet zo veel. Zoals ik al in mijn review vertelde, is de gameplay voor mij niet interessant genoeg. Er gebeurt gewoon veel te weinig. En als de game dan ook nog eens zo kort is, snap ik niet waarom het zulke hoge cijfers krijgt.
Fijn om te horen dat jij je wel met de game en het verhaal hebt vermaakt. We hoeven het natuurlijk niet altijd met elkaar eens te zijn ;)[/quote]
Klopt, eens hoeven we het niet te zijn. Begrijp het alleen niet lol, alsof een game pas echt goed is als het een (goed) verhaal heeft, zonder verhaal kan je beleving ook super zijn, kijk maar naar Flower bijvoorbeeld, dat is ook niets meer dan met bloemetjes rondvliegen. Dat je zelf het verhaal kan invullen is mijn inziens juist het sterkste punt van dit soort games. Ik ben het tevens niet met je eens dat er te weinig gebeurt. Naast het feit dat je gruwelijk tot rust komt hiermee doordat je niets hoeft, niet dood kan en dergelijke, gebeuren er talloze subtiele dingen.
Daarnaast is er eigenlijk geen sprake van gameplay, meer ´het ervaren´. Als je niet met de juiste mindset erin stapt of je niet gewoon genoeg open stelt ervoor, dan kan ik me voorstellen dat je je bedrogen voelt. Je moet de game voor de gein nog eens spelen, nu er geen review ´druk´ is en je niks hoeft te beoordelen, alleen maar te ervaren. Wellicht dat je het dan een beter geheel vindt. En misschien ook niet, dat zal ik dan nooit begrijpen :P
Flower was ook vrij kort, maar speelde ik graag meerdere malen. Ik doorloop Journey op de PS4 nu een derde keer en is zeker geen straf. Het random iemand tegenkomen vind ik ook leuk gedaan, gewoon niks hoeven te zeggen, man wat een rust. Dat is het ook eigenlijk, loungen in game-vorm. (H)
Perfect wil ik het dus niet noemen. Natuurlijk moet niet alles Call of Duty of GTA zijn, integendeel zelfs. Ik heb dan ook niks tegen artistieke games. FEZ vond ik bijvoorbeeld wel een meesterwerk. Maar Journey deed mij gewoon niet zo veel. Zoals ik al in mijn review vertelde, is de gameplay voor mij niet interessant genoeg. Er gebeurt gewoon veel te weinig. En als de game dan ook nog eens zo kort is, snap ik niet waarom het zulke hoge cijfers krijgt.
Fijn om te horen dat jij je wel met de game en het verhaal hebt vermaakt. We hoeven het natuurlijk niet altijd met elkaar eens te zijn ;)
Journey is mijn inziens ook geen game, maar een heerlijk perfect stukje speelbare kunst. Een aangenaam rustpunt tussen de drukke Call of Duty's en GTA-momenten vandaag de dag. Jammer dat je de game niet kan waarderen, totaal niet eens met het lage cijfer, maar goed (H)
p.s. en Journey heeft wel degelijk een verhaal, dat is het geniale, het vertelt zichzelf door de ervaring, de beelden. Dat maakt het zo geniaal, een verhaal vertellen door niks te zeggen, zonder cut-scenes, een verhaal dat nog beter is dan al die zogenaamde SP verhalen die wij door onze strot gedouwd krijgen :)