Review: Killzone 2 PlayStation 3

Helghan is een mooie planeet. De bevolking is wel heetgebakerd, maar toch lijken de mensen aardig, vol leven en zijn ze altijd mooi aangekleed in alles bedekkende kleding. Er is geen sprake van een rookverbod en sloppenwijken worden opgeknapt, iets wat al in een vergevorderd stadium lijkt te zijn. Golven van arbeiders komen elke dag, zelfs elk uur, aan met maar 'n intentie: alles vernietigen. Iets laat echter vermoeden dat de inheemse bewoners van Helghan hier niet echt blij mee zijn, maar wat is er aan de hand?

Up, up and away

We schrijven het jaar 2357 wanneer de Helghast de planeet Vekta, die in de handen van de Interplanetaire Strategische Alliantie (ISA) is, binnenvallen. In de originele Killzone schop je kont en dwarsboom je de plannen van de agressor. In het PlayStation Portable spel bevrijd je de planeet uiteindelijk, maar het kwaad is al geschied. Een lange, harde oorlog is begonnen. Tot overmaat van ramp stelen de vijanden nog een aantal kernkoppen, net voordat ze verdreven worden van Vekta.

Bestemming bereikt

Met een slecht RTL 4 programma in ons achterhoofd volgen we de samenvatting van de geschiedenis van het conflict en bereiken we langzamerhand de gebeurtenissen van Killzone 2. Na de bevrijding van de planeet was het conflict blijkbaar niet afgedaan, en moest de ISA wraak nemen. Helghan moest aangevallen worden en de tiran achter de Helghast afgezet.

De game begint hoog boven Helghan, in een moederschip. Na een adembenemende introductiefilm word je midden in de actie gegooid, wanneer je op een kleiner schip "“ een soort 'vlot' "“ samen met je team naar de planeet gevlogen wordt.

Het kaf van het koren scheiden

In de introductiefilm heb je al een kennismaking met de leider van Helghan, Visari, gehad door 'n van zijn toespraken. Een charismatische leider, die gebruik maakt van symboliek en militarisme. Je weet wat jouw doel is, maar niets kan je voorbereiden voor wat komen gaat. Het klinkt misschien overdreven, maar een grootser spel dan Killzone 2 kom je niet snel tegen. Alles is uit de kast getrokken en tot iets vrijwel perfect en zeer filmisch verwerkt. Guerilla Games heeft zichzelf wederom overtroffen.

Killzone 2 kent zeer goede besturing, ongeëvenaarde graphics voor een consolegame, een geweldige multiplayer en heeft een goed werkend verhaal. Muren kunnen kapot, vlaggen waaien met de wind mee, overal is er wel iets aan de hand en er heerst overal chaos. Als je een oog voor detail hebt zul je uren zoet zijn. Een coversysteem dat tot in de puntjes uitgewerkt is zorgt er samen met de moeilijkheidsgraad en AI voor dat je ook daadwerkelijk tactisch offline kan spelen.

De multiplayer is belonend, heeft klassen, ranken en squads. Je kan bij elke respawn uit verschillende wapens kiezen en de spelmodi veranderen, zonder dat de map opnieuw geladen hoeft te worden. Alles is daarnaast goed bij te houden via de HUD, zonder dat deze in de weg zit. Het coversysteem is verwijderd in de multiplayermodus, omdat het niet gunstig zou werken voor de ballancering, hetgeen nu perfect is. In al de jaren dat ik game, heb ik nog nooit een consolegame gezien die zo'n goede onlinemodus heeft, mede door een toernooi- en clanoptie. Iedereen die met Killzone 2 in aanraking komt zal zeker weken zoet zijn.