Review: Tactics Ogre: Let Us Cling Together PlayStation Portable

De naam Tactics Ogre zal de meesten niet bekend in de oren klinken. De serie is dan ook nauwelijks buiten Japan verschenen. Toch heeft Square Enix besloten om ook ons de kans te geven kennis te maken met deze serie. Met een remake van Tactics Ogre, met de subtitel Let Us Cling Together, brengt de uitgever de serie namelijk naar Europa.

Tactics Ogre

Het is natuurlijk niet geheel verrassend als ik je vertel dat we hier met een tactische RPG te maken hebben. Tactics Ogre: Let Us Cling Together is dus een tactische RPG en zal dan ook veel geduld vergen. Veel tactische RPG vragen namelijk geduld van de gamer. Van de tactische RPG's die ik zelf heb gespeeld, zoals de Final Fantasy Tactics-games, heeft Tactics Ogre de langste gevechten door de enorme aantallen vijanden op het slagveld. Geduld is dus noodzakelijk, maar laat dat de pret niet drukken. Dit zorgt namelijk voor alleen maar meer diepgang.

Daarnaast beschikt de game over een behoorlijk hoge replaywaarde. Het verhaal bevat namelijk acht verschillende einden, doordat je zo nu en dan tijdens de game zelf beslissingen kunt nemen die essentieel zijn voor het vervolg van het verhaal. Natuurlijk is het begin van het verhaal altijd hetzelfde. Je begint namelijk als een jonge held, waarvan de geboortestad met de grond gelijk is gemaakt door de Dark Knights. Samen met je zus en beste vriend ga je eropuit om wraak te nemen.

Wie is Wie

Eerder gaf ik al aan dat de gevechten zo nu en dan enorm lang kunnen duren door de hoeveelheid vijanden op het slagveld. Gelukkig heeft Square Enix een handig foefje bedacht voor het geval je het gevecht niet zou halen. Je kunt namelijk met het World Tarot-systeem terug gaan naar een eerder gevecht om het nog eens over te doen vanaf verschillende punten in het gevecht. Je hoeft dus niet elke keer helemaal opnieuw te beginnen.

Dit maakt de game natuurlijk niet meteen een eitje, want er blijft genoeg uitdaging in zitten. In de gevechten zijn de graphics niet geweldig. Het is niet slecht, maar echt top is het niet. Daarnaast bevatten de gevechten nog 'n ander narigheidje. Je kunt namelijk niet altijd even goed onderscheiden welke mannetje nou bij jou hoort en welke niet. Soms kijk je gewoon over een mannetje heen dat pal naast je staat. Als dat mannetje je dan opeens aanvalt, krijg je pas door dat hij niet bij jou hoort.