Servant of the Lake review - Een dans van logica en verbazing

We kennen allemaal wel een indiegame die razend populair is geworden en die een indiestudio onder de aandacht brengt. Die aandacht vasthouden is lastig, maar de Nederlandse studio Rusty Lake weet al jarenlang zichzelf te blijven. De point-and-click puzzelgames kun je gerust surrealistisch noemen en ondertussen zijn er al achttien te spelen. Je kent ze onder andere van Cube Escape serie en Rusty Lake Hotel. Hoewel je de puzzelgames gerust in willekeurige volgorde kunt spelen, is er ruimte om in een gigantische rabbit hole te duiken. Het internet staat vol met theorieën die alles verbinden en die je met grote vraagtekens leest. En dat brengt ons bij de nieuwe editie uit de serie, want Servant of the Lake laat je hersenen overuren draaien.

Een herenhuis vol vreemde snuiters

Ik ga je er direct op wijzen dat ik in deze review het plot en de puzzels van Servant of the Lake niet ga verklappen. Dat klinkt natuurlijk hartstikke logisch, maar gezien de duur van de game, laat ik je hersenen ook even kraken met deze review. Drie dagen lang ben je de bediende van de familie Vanderboom. Door de jaarlijkse reünie van de broers en zus moet je hen helpen met de dagelijkse taken en ervoor zorgen dat het herenhuis netjes opgeruimd is. Het kan nooit moeilijk zijn om een bad vol te laten lopen of het avondeten op tafel te zetten, maar de familie is nogal eigenaardig. En dat is eigenlijk nog zacht uitgedrukt. De meest vreemde taken komen voorbij en dat is direct gelinkt met de puzzels die je moet oplossen. Mocht je bekend zijn met de franchise, dan is dat totaal geen verrassing, want deze familie staat centraal in de games.

Het plot is in eerste instantie niet heel uitgebreid, gezien je als bediende wordt binnengehaald, maar er speelt meer in het herenhuis. En je dacht toch niet dat de twee heren en dame zelf op ontdekkingstocht gaan. In de korte gesprekken die je met ze hebt, krijg je dan ook je taken te horen. In Servant of the Lake zijn de dialogen van de belangrijkste personen ingesproken. Ondanks dat dit geen afbreuk doet aan de kwaliteit, had dit van mij eigenlijk niet gehoeven. Misschien komt het door de algemene stijl, maar het lezen van de dialogen in combinatie met de muziek was voor mij meer dan prima geweest. Het laat echter wel zien dat de studio denkt aan de kleinigheidjes en juist niet voor de makkelijke route gaat.

Een onwerkelijke baan

Doordat Servant of the Lake een point-and-click puzzelgame is, ga je van kamer naar kamer. Vooral in het begin zijn de taken en puzzels verdeeld over meerdere kamers. Op weer een ander moment ben je verplicht om alle puzzels in een kamer op te lossen om zo je taak te voltooien. De overkoepelende taak wordt netjes weergegeven in het notitieboekje dat je krijgt na het tekenen van het contract. En dat is een godsgeschenk, want je kunt hier ook enkele aantekeningen in maken. Niemand gaat je tegenhouden als je ervoor kiest om pen en papier te gebruiken, maar door de doorzichtige pagina’s zie je zowel de puzzel als je aantekeningen. Als je iemand bent die graag op zoek gaat naar geheimen of alle achievements, dan kun je die op deze plek bijhouden. Bij elke taak kun je namelijk iets extra’s uitvoeren die je beloont met een sterretje in het notitieboekje. Het levert daarnaast grappige extra scènes op.

Je loopt misschien niet door gedetailleerde omgevingen, maar de surrealistische stijl wordt zowel visueel als via de puzzels ingezet. Al wil ik even kwijt dat ik erachter ben gekomen dat de achtergrond en de schilderijen zijn geschilderd door de Nederlandse schilder Johan Scherft. Dat verklaart direct waarom dit een volledig andere stijl heeft dan de game zelf. En toch past het perfect bij de algemene stijl en creëert het een 3D-effect. Juist doordat je niet overspoeld wordt met details is het eenvoudig om te achterhalen welke objecten bij een puzzel horen. Eventjes inzoomen op een schilderij of willekeurig klikken op een puzzel is zo gedaan, want de besturing is heerlijk responsief. Het gebruiken of neerleggen van spullen vereist geen millimeterwerk, waardoor de focus echt ligt op het oplossen van de vele logica puzzels.

Hoe komen ze op het idee?

De Rusty Lake-games speel ik regelmatig met een opgetrokken wenkbrauw. Niet alleen omdat het verhaal altijd meer vraagtekens dan antwoorden oplevert, maar ook door de puzzels. Ditmaal gaan de puzzels alle kanten op en sommige zijn zeer goed gevonden. Door de familie Vanderboom zitten er genoeg lugubere momenten in, die zowel vreemd als hilarisch zijn. Ik was er in ieder geval niet klaar voor om vuurtjes te blussen in iemands mond en om het braaksel van een kat te gebruiken in een puzzel. Als je een beetje ongemakkelijk wordt van iemands levenssappen, dan is deze serie waarschijnlijk niets voor jou. Door de manier waarop de puzzels zijn vormgegeven, ben je continu iets compleet anders aan het oplossen. Zelfs als je twee keer het slot van een kistje moet zien te kraken, doe je dat twee keer op een andere manier. Je hoeft dus niet bang te zijn voor herhaling. Zonder te spoilen was ik fan van de puzzel rondom het slaapliedje, waarmee we de baby in slaap moeten sussen.  

Mijn enthousiasme gold niet voor alle puzzels, want af en toe had ik de neiging om toch even mijn hoofd tegen de muur te beuken. Dat is niet zozeer de schuld van de game zelf, want de antwoorden zijn soms zo simpel. En ondertussen zit ik heerlijk moeilijk te doen of koppel ik informatie aan de verkeerde puzzel. Daardoor zou het fijn als er een hintknop aanwezig was, want zonder review had ik bij sommige puzzels het internet al geraadpleegd. Bij veel puzzels moet je toch echt zelf met een hint komen, omdat er geen informatie wordt gegeven. Goed rondkijken, objecten oprapen en daarmee tot een oplossing komen is belangrijk. Waar je eventueel vast komt te zitten is natuurlijk persoonlijk, maar gelukkig zijn de meeste puzzels logisch vormgegeven. Daardoor had ik tussen de pieken van frustratie meer dan genoeg succesmomenten. Al kan ik je de hint geven dat het belangrijk is om af en toe een gesprek te voeren en mensen ook daadwerkelijk uit te laten praten. De volgorde van de puzzels of een gesprek speelt een rol, en op momenten is dat zeer bepalend.