De Rondvraag: Wat is je favoriete muziekalbum in gaming?

Binnen de redactie zijn er veel liefhebbers van muziek te vinden. De een gaat helemaal goed op de hiphop uit de jaren 80, terwijl de hevige metal ook door een aantal leden wordt geapprecieerd. Voor veel redacteurs staat muziek bovenaan het lijstje met interesses, dus misschien moeten we ooit Muziekliner gaan beginnen. Afijn, voordat het zo ver is nemen we een kijkje naar de antwoorden op de volgende vraag: wat is je favoriete muziekalbum in gaming? En ja: hele albums, geen losse tracks!

Anita luistert met kippenvel naar de Assassin’s Creed II soundtrack

Deze vraag is lastiger dan ik had gedacht. Er zijn veel games waar ik enkele tracks prachtig van vind, maar dat is nog geen volledig album. En ondanks dat ik naar het concert van The Witcher 3 en het PlayStation-concert ben geweest, vallen die games bijna allemaal af. Ik luister eigenlijk alleen af en toe naar de soundtrack van The Last of Us. En dan komen we weer terecht bij de twee franchises die veel impact op me hebben gehad. De soundtrack van Dragon Age: Origins en Inquisition zet ik nog regelmatig op.

Ze kunnen het echter niet winnen van Jesper Kyd, toch wel een van de beste moderne game componisten. Het bekendste nummer van het Assassin’s Creed II album is Ezio’s Family, want dit is nog steeds het main theme van de franchise. Het is niet het eerste nummer en toch zorgen Earth en Venice Rooftops per direct voor kippenvel. En dat gevoel blijft hangen dankzij Flight over Venice. Toen ik voor mijn studie een week in Rome mocht vertoeven, heb ik constant naar het Assassin’s Creed II album geluisterd. Het is dan ook geen album dat ik aan kan zetten terwijl ik werk of studeer, want ik begin direct de dagdromen.

Bram droomt weg dankzij Akira Yamaoka's Silent Hill 2 OST

Er zijn zo verschrikkelijk veel goede soundtracks in gaming te vinden; deze vraag beantwoorden is dan ook knap lastig. Ik moet meteen denken aan Hi-Fi RUSH, Halo, Elden Ring, Dark Souls, Plants vs. Zombies, Cuphead, Anger Foot, DOOM, Command & Conquer, Pokémon, Hades, Hollow Knight, Ori, Psychonauts en nog veel meer. Ja, ik was m'n Spotify gaming playlist aan het doorspitten. Can you tell? Hoe dan ook, daarom is de nuance in deze Rondvraag fijn. Welk volledig album is nou het fijnste om door te luisteren? No skips en telkens bangers?

Dan ga ik voor de originele Silent Hill 2 OST van de Japanse componist Akira Yamaoka. Dit album heeft het allemaal: dromerige Trip Hop beats, een eigenzinnige industriële horror-sound en de meest zieke alternative rock die je gaat treffen in een videogame. Het is een experimentele plaat, waarbij de hevige emoties zich afwisselen met melancholische lagen, maar je werkelijk waar geen moment je verveelt. Ik heb zo vaak zat midden in de nacht dit album aangezet om vervolgens nog tot in de late uurtjes in m'n gedachten te verzinken.

Undertale's OST fills Claudia with determination

Muziek in games is wat mij betreft nog altijd ondergewaardeerd, zeker bij het grote publiek. Er zijn namelijk ontzettend veel games met geweldige soundtracks die niet alleen perfect aansluiten op de momenten in de game, maar ook los daarvan gewoon echte bangers zijn. Mijn absolute favoriete game-soundtrack blijft die van Undertale. Elk nummer in deze game voelt als een klein meesterwerk op zich. Ze zitten stuk voor stuk vol emotie, en als je de game minstens één keer hebt uitgespeeld, herken je ze allemaal meteen. Sterker nog: aan bijna elk nummer kleeft wel een specifieke herinnering.

Dat de muziek in Undertale zo briljant is, is natuurlijk geen toeval. Toby Fox had al ervaring als componist voordat hij aan de game begon, en zijn muzikale kennis en talent voor het schrijven van meeslepende composities zijn in elk nummer terug te horen. Het resultaat is een soundtrack die een op zichzelf al fantastische game naar een nóg hoger niveau tilt. De Undertale soundtrack is dan ook nog steeds een van mijn favoriete albums om op te zetten als ik aan het schrijven ben, als ik m'n huis ga poetsen, of als ik in de trein zit.

Daniël grijpt terug naar zijn kindertijd met Tony Hawk’s Pro Skater 3

Oef, vraag een muziekliefhebber wat zijn favoriete genre, artiest, nummer of game-soundtrack is. Dat is bijna onbegonnen werk. Eén favoriet is dan ook moeilijk uit te kiezen. Ik denk meteen aan de soundtrack van Halo 3 of Reach, maar goed, dan doe ik de weergaloze soundtrack van Skate 2 weer tekort. En dan is er ook nog eens Skate Story, de indiegame die gemaakt is door één persoon, welke ik dankzij de soundtrack in één ruk uitgespeeld heb. Kippenvel van begin tot eind.

Eigenlijk kom ik tot de conclusie dat skategames gewoon de beste soundtracks hebben. Niet geheel gek, want dat maakt onze skatecultuur ook zo uniek. Als ik dan toch één favoriet moet kiezen, zou dat Tony Hawk’s Pro Skater 3 zijn. Ik denk dat er geen enkele game in mijn leven het aantal uren overstijgt dat ik in die game heb gestopt. Als klein mannetje van zeven zat ik uren op mijn omgebouwde PS1, aangesloten op een veel te kleine beeldbuis, in mijn slaapkamertje stiekem tot in de late uurtjes de langste combo’s aan elkaar te plakken. Dit allemaal op de tracks van CKY, Motörhead, Ramones en House of Pain. Hier begon ook mijn liefde voor rockmuziek, die tot op heden niet veranderd is. En eerlijk: elke keer als ik één van die nummers hoor, ben ik in mijn hoofd weer even dat jochie van zeven, wiens vader de PS1 had afgepakt omdat hij weer eens betrapt werd op nachtelijke combo's.

Hannah deelt de kaarten met de muziek van Heroes of Might and Magic IV

Als ik denk aan echt steengoede muziekalbums in gaming, schiet de soundtrack van Heroes of Might and Magic IV me meteen te binnen. Niet alleen past de soundtrack perfect bij de sfeer van de game, hij werkt ook perfect als achtergrondmuziek bij fantasy-tabletops. Toen ik zeven was, speelde ik de game urenlang (zonder er iets van te bakken), en juist daardoor roept de muziek voor mij herinneringen op aan een simpelere tijd. Hoewel ik later meer van Heroes of Might and Magic III ben gaan houden dan van deel IV, heeft deze soundtrack nog altijd een heel speciale plek in mijn hart.

Als honorable moet ik ook The Witcher 3 noemen. Misschien ook wel omdat beide soundtracks in sommige opzichten op elkaar lijken, vooral “Wandering” uit Heroes of Might and Magic IV en “The Fields of Ard Skellige” uit The Witcher 3 zijn als twee druppels water.

Jolien heeft niet voor niets The Wind Waker als ringtone

Ik hou van game soundtracks, laten we dat vooropstellen. Tijdens mijn studie en nu ook tijdens mijn werk zet ik vaak muziek uit games op om mijn focus te behouden of mijn motivatie terug te vinden. Van Animal Crossing en Pokémon tot Baldur’s Gate 3 en Final Fantasy, ook al heb ik die laatste nog nooit gespeeld. En natuurlijk mogen de iconische soundtracks van The Legend of Zelda niet ontbreken.

Binnen die enorme lijst aan muziek steekt er voor mij één soundtrack met kop en schouders bovenuit. Ik heb het, wederom, over The Legend of Zelda: The Wind Waker. Deze soundtrack is door de jaren heen uitgegroeid tot mijn absolute favoriet. Denk aan het iconische Title Theme en The Legendary Hero, die meteen de toon zetten voor het avontuur, maar vooral ook Outset Island. Die track is voor mij zo speciaal dat ik hem sinds mijn eerste smartphone als ringtone gebruik. Dus mocht je ooit de muziek van Outset Island ergens in het openbaar horen, dan is de kans groot dat ik in de buurt ben.

Joey kiest voor een moderne klassieker met Hollow Knight

Mijn favoriete muziekalbum in gaming? Zonder twijfel de OST van Hollow Knight. Vanaf het moment dat ik de game voor het eerst opstartte was ik verkocht. De heerlijke tracks vol rust en mysterie zijn een genot om naar te luisteren, die ik jaren later nog steeds niet zat ben. De muziek van Hollow Knight staat standaard aan als mijn hoofd even tot rust moet komen, of als ik me moet focussen op iets belangrijks. Wist je dat je je brein kunt leren om op bepaalde momenten in de focus-mode te komen? Dat doe je met de juiste muziek.

Toen ik de muziek van Hollow Knight op YouTube ontdekte opende er zich een deur naar iets nog beters... Ik stuitte op de wereld van de 'melancholic gaming music'. We kennen de aanbevelingen van YouTube allemaal, en dit was er een waar ik echt blij van werd. Een playlist vol kalmerende soundtracks waar ik helemaal zen van wordt, met muziek van van onder andere Spiritfarer, Zelda, Rain World, Halo, Animal Crossing en meer. Geef het maar eens een kans, je zult er geen spijt van krijgen!

Simon geniet van de NieR: Automata soundtrack

Ik speel zelf geregeld JRPG’s en in dat genre zijn er toch wel veel memorabele soundtracks te vinden. Ik denk dan al vrij snel aan games zoals Persona 5 of Final Fantasy VII (zowel het origineel als de remake), maar mijn tópfavoriet blijft nog steeds NieR: Automata. Keiichi Okabe en zijn team hebben hier wat mij betreft de béste gamesoundtrack ooit gecomponeerd, die ik jaren later nog steeds geregeld beluister. NieR: Automata speelt zich af in een post-apocalyptische wereld, waarbij de mensheid de aarde noodgedwongen heeft moeten verlaten. Androids 2B en 9S moeten proberen hun missie uit te voeren in dit desolate landschap, wat moeilijker blijkt dan gedacht.

De soundtrack weerspiegelt die melancholie perfect. Ik denk hierbij aan de rustgevende tonen van de stadsruïnes, het (creepy) deuntje dat speelt in het pretpark, de magische achtergrondmuziek in de woestijn en nog veel meer! Baasgevechten krijgen hun eigen epische tracks: ‘A Beautiful Song’ is een waar meesterwerk, mede omdat de muziek synchroon loopt met de aanvallen van de desbetreffende baas. En als je ooit de laatste credits van deze game hebt gezien, dan snap je ook waarom ‘Weight of the World’ een track is waarvan ik instinctief nog steeds een krop in de keel krijg. NieR: Automata blijft één van mijn favoriete games ooit en dat is mede te danken aan deze prachtige soundtrack!

Wim verandert in een popster met Sayonara Wild Hearts

Als er mij gevraagd wordt naar mijn favoriete muziekalbum uit een game, dan kan ik alleen maar denken aan dé pop-album videogame: Sayonara Wild Hearts. Deze indiegame heeft destijds mijn hart weten te veroveren en is sindsdien niet meer uit mijn geheugen verdwenen.

Sayonara Wild Hearts is een ritmische game waarin je op verschillende manieren door levels heen beweegt. Het oppakken van collectables en diverse QTE’s gaan op maat van de muziek. De wereld van Sayonara Wild Hearts voelt aan alsof hij rondom de muziek is gecreëerd in plaats van andersom. Het scheelt dat die soundtrack verdomd goed is, net als de rest van de game.

Frietricks adrenalinelevels vliegen omhoog door de Hotline Miami soundtracks

Een beetje valsspelen is het misschien wel, maar ik kies voor de soundtracks van Hotline Miami, wat er strikt genomen twee zijn. Sowieso vond ik het al lastig kiezen. Mijn generatie groeide namelijk op met memorabele game OSTs, ongeacht het genre waar je voor ging. Zo had ik ook voor Tony Hawk's Pro Skater 2 kunnen gaan, maar uiteindelijk moet ik toch kleur bekennen en toegeven dat de Hotline Miami OSTs zo'n onuitwisbare indruk op me hebben achtergelaten dat ik het overgrote merendeel van de tracks anno 2026 nog in mijn Spotify playlists heb staan.

Die rauwe darksynth sound, het doet dingen met me. Carpenter Brut - om er maar een van te noemen - liet me onlangs in de Eindhovense Effenaar weer in een soort semi-agressieve trance meedeinen op de pompende beats, maar ook artiesten als Mega Drive, Perturbator en M|O|O|N rakelen een vorm van extase in me op. Ben ik even blij dat ik mijn innerlijke agressie in-game kan botvieren.

Wat is jouw favoriete muziekalbum in gaming? Laat het ons vooral weten in de comments!