De Rondvraag: Welke gameserie moet terugkeren?

Welkom bij De Rondvraag! Deze rubriek gaat al heel wat jaartjes mee, maar aangezien we veel nieuwe gebruikers hebben opgemerkt, leggen we het graag nog een keer uit. In deze rubriek vragen we aan onze redactieleden hun ongezouten mening over een specifiek onderwerp. Je kan De Rondvraag elke dinsdag om 09:00 verwachten en we nodigen jullie dan ook graag uit om met ons mee te babbelen in de comments. In deze editie werpen we een blik over de verloren gameseries van vroeger.

Anita mist Deus Ex

Ik wilde eigenlijk een heel verhaal houden over de SWAT-franchise of Dishonored, maar de een heeft een spirituele opvolger gekregen en bij de ander heb ik het hoofdstuk afgesloten. In plaats daarvan baal ik ontzettend dat we geen nieuwe Deus Ex-game meer krijgen. Ik kwam heel laat in aanraking met Deus Ex: Mankind Divided en had daarvoor nooit oog voor de franchise. Uiteraard heb ik daarna Human Revolution gespeeld om vervolgens Mankind Divided weer op te pakken.

Wat was ik enthousiast over die games, want Jensen is een absolute badass en je kon je eigen speelstijl hanteren. Het verhaal, de actie en de gameplay zorgden voor een fantastische mix. Dat maakt het extra zuur dat direct na het verkennen van de franchise het bekend werd dat er geen nieuw deel ging verschijnen. Je stapt eigenlijk een afstervende franchise binnen, terwijl ik zo graag meer van de wereld en Jensen wilde zien. Ondertussen leefde de hoop met geruchten weer op en werd een mogelijke game geannuleerd. Al die hoop mag na de statement van Elias Toufexis weer in de prullenbak, want een nieuwe Deus Ex kunnen we vergeten. En met alle ellende rondom de studio is dat misschien maar beter.

Bram speelt graag weer een nieuwe Rayman-game

Als ik een keuze moet maken in de wederkomst van verloren gameseries, dan moet ik terug grijpen naar de allereerste games die ik speelde. Het gemis van Zoo Tycoon wordt keurig opgevangen door Planet Zoo, terwijl Jurassic Park: Operation Genesis een spirituele opvolger ziet in de Jurassic World Evolution-reeks. Andere games die ik volop speelde (Mario Party, Halo, etc.) zijn nog volle bak relevant. Dus dan gaat mijn voorkeur al snel naar een franchise die voor het laatst in 2013 een mainline-titel mocht ontvangen.

Er is een ledemaatloze gabber die ik maar al te graag in een volledige game terugzie. Nee, geen DLC bij de Rabbids, maar een gloednieuw 3D-avontuur. Rayman is voor mij een uitermate bijzondere franchise. Niet alleen heb ik enorm genoten van Origins en Legends, maar de allereerste game die echt kon genieten van mijn volledige kleuteraandacht, was Rayman 3: Hoodlum Havoc. Sindsdien ben ik volledig opgegaan in gaming en dat heb ik dus mede te danken aan Rayman als een springplank. De afgelopen jaren hebben we GOTY-waardige 3D-platformers voorbij zien komen; het zou een droom zijn om Rayman in dezelfde categorie terug te mogen verwelkomen.

Claudia Tjia duimt voor de terugkeer van een geliefde JRPG

Sommige series verdwijnen niet omdat ze slecht waren, maar omdat ze op het verkeerde moment kwamen. Golden Sun is daar het perfecte voorbeeld van. Een voor mij enorm geliefde JRPG-reeks die al jaren stil ligt, terwijl de vraag naar sterke Japanse role-playing games groter is dan ooit. Golden Sun is een klassieke Japanse RPG-serie van Camelot. De reeks verscheen begin jaren 2000 op de Game Boy Advance en viel direct op door zijn presentatie. Het verhaal draaide om alchemie, een vergeten kracht die de wereld zowel kan redden als vernietigen. Spelers volgden een groep jonge Adepts die deze kracht leerden beheersen. Wat Golden Sun echt onderscheidde, was het gevechtssysteem met Djinn. Deze wezens gaven nieuwe skills, stats en summon-aanvallen, maar vroegen om tactische keuzes. De franchise begon met Golden Sun, gevolgd door Golden Sun: The Lost Age. Deze twee delen vormden samen één groot verhaal. Save data kon zelfs worden overgezet, wat toen zeldzaam was. In 2010 volgde Golden Sun: Dark Dawn op de Nintendo DS. Dat deel probeerde het verhaal voort te zetten met een nieuwe generatie personages.

Na Dark Dawn bleef het stil. Geen remakes, geen ports, geen nieuwe delen. Golden Sun verdween langzaam uit het publieke geheugen. Het is dus tijd dat deze serie een comeback maakt. De timing voor een comeback is beter dan ooit. RPG’s zijn weer populair, zowel bij oude fans als nieuwe spelers. Spelers staan open voor langere verhalen en turn-based combat. Golden Sun past perfect in dat plaatje. De serie heeft een duidelijke identiteit, iets wat veel moderne RPG’s missen. Een remake of nieuw deel kan bouwen op het sterke fundament van de originele games. Het Djinn-systeem kan worden uitgebreid. De wereld van Weyard leent zich voor een frisse visuele stijl, zonder het originele karakter te verliezen. Wellicht in de HD-2D stijl?

Ook qua narratief is er ruimte. Dark Dawn liet namelijk veel vragen open. Een nieuw deel kan dat verhaal afronden of zelfs opnieuw beginnen. Daarbij hoeft Golden Sun niet te concurreren met grote open-world RPG’s. Het kan juist focussen op turn-based combat, een rustigere pacing en unieke systemen. Dat is een kracht, geen beperking. Golden Sun is geen nicheherinnering, maar een sterke RPG-serie die te vroeg stopte. De games boden diepgang, sfeer en systemen die vandaag nog steeds relevant zijn. In een tijd waarin veel RPG’s op elkaar lijken, voelt Golden Sun juist fris. Een comeback in 2026 zou geen nostalgische zet zijn, maar een logische stap. Make JRPGs great again, bring back Golden Sun!

Joey hoopt te stunten met de BMX in Trials

Voor mij is dit een gemakkelijke vraag. Als groot fan van de Trials-games van Ubisoft/RedLynx is het voor mij een droom die uitkomt als de serie zou terugkeren. Ik heb achterlijk veel plezierige (en frustrerende) uren doorgebracht op de virtuele motorfiets in Trials Fusion en Trials Rising. Het draait allemaal om controle en consistentie, om nog net even die honderdste van een seconde sneller te zijn, terwijl je heerlijk over de track heen vloeit. Ik kan bijna alle tracks die ik heb gespeeld wel voor de geest halen. Sommige speelde ik gerust honderden keren achter elkaar, totdat ik die ene vloeiende run voor elkaar kreeg. Dit is dan ook een van de weinige activiteiten waar ik wél geduld voor heb.

Toch vrees ik dat we deze pareltjes niet meer terug zullen zien. RedLynx lijkt zijn focus te hebben verlegd naar mobile games, waardoor het o zo geweldige concept van Trials in de vergetelheid is geraakt. Goed, het zal wel weer met centjes te maken hebben. Toen ik deze Rondvraag doorgestuurd kreeg, ben ik echter weer even gaan googlen, waardoor ik toch een sprankeltje hoop kreeg. Er doen namelijk geruchten de ronde over een project waar een fanatiek community-lid aan werkt. Fingers crossed dat we een terugkeer zien, al dan niet van Ubisoft/RedLynx.

Jolien wil dolgraag een nieuwe Pokémon Rangers

Dit jaar viert Pokémon zijn dertigjarig bestaan. Hoewel vrijwel iedereen hoopt op een nieuwe mainline-game, droom ik er stiekem van dat ook de vergeten spin-offseries weer een plek in de spotlight krijgen. In het bijzonder denk ik dan aan de Pokémon Rangers-franchise. In deze games speel je niet als een traditionele Pokémon-trainer, maar als een ranger die samen met een partner-Pokémon verschillende missies voltooit. De Pokémon die je onderweg helpen, blijven niet permanent in je team, maar vertrekken weer zodra de taak is voltooid. Dat zorgt ervoor dat je voortdurend met andere Pokémon werkt en steeds nieuwe combinaties gebruikt.

Tot nu toe leek een terugkeer lastig, omdat de originele games volledig draaiden om touchscreen- en stylus-besturing. Met de introductie van muisbesturing op de Nintendo Switch 2 ontstaan er echter ineens nieuwe mogelijkheden voor een moderne interpretatie van dat systeem. Misschien met een aangepaste focus op de muis, of zelfs een compleet vernieuwde aanpak die past bij de hybride console. Mocht Pokémon Rangers toch definitief verleden tijd zijn, dan zou ik ook geen nee zeggen tegen een nieuwe Pokémon Mystery Dungeon. Nintendo, geef die oude spin-offseries gewoon weer een kans!

Patrick Lamers laat zijn onderbuikgevoel spreken

Toen ik deze vraag kreeg voorgeschoteld, schoot één game in het bijzonder mij direct te binnen. Niet omdat het de beste game is die ooit is gemaakt en waar om een of andere mysterieuze wijze geen vervolg aan is gegeven, maar puur en enkel voortpruttelend uit diepgewortelde nostalgie. Sterker nog, zelfs in zijn genre wordt het waarschijnlijk links en rechts voorbij geschoten (pun intended) door shooters die hoger in de top-zoveel lijstjes aller tijden staan te prijken. Desalniettemin komt mijn voorliefde voor de Unreal Tournament-franchise hier toch weer boven drijven. Al moet ik daarbij ook gelijk aantekenen dat niet alle games uit die serie mij wisten te bekoren.

Toegegeven, Unreal Tournament uit 1999 is wat mij betreft de beste uit de serie en Epic Games heeft na het uitbrengen van Unreal Tournament nooit meer die lat weten te bereiken of zelfs weten te overtreffen. Hoewel het daartoe toch nog vele pogingen heeft gedaan met Unreal Tournament 3 in 2007 als laatste wapenfeit. Epic Games heeft daarna nog verwoede pogingen gedaan de resten van iets wat ooit geweldig was angstvallig in leven te houden, maar tevergeefs. In 2014 werd het laatste Unreal Tournament project de das omgedaan en moet ik het doen met louter herinneringen en warme nostalgische gevoelens. Toch zit er diep in mij ergens nog dat sprankje hoop dat er ooit weer nieuw leven in Unreal Tournament wordt geblazen. Dus laat het dan ook maar gelijk in het jaar 2026 gebeuren.

Patrick Meurs laat zijn oog vallen op de catalogus van Ubisoft

Welke gameserie moet anno 2026* terugkeren? Hoewel vragen zoals deze pure kryptonite vormen voor een bijna 43-jarige boomer/unc als ik, zal ik proberen om hier antwoord op te geven zonder termen zoals "ik weet nog goed" en "vruuger, mien jung" erin te vlammen. Maar goed, allejezus zeg. Moet ik nu echt kiezen? Want er zijn zoveel franchises waar mijn seniorenhart ietsjes sneller van gaat kloppen. Command & Conquer: Red Alert, om er maar een te noemen. Of Leisure Suit Larry (al "cummen" de laatste iteraties al niet meer in de buurt van de originele games).

Maar als ik er echt een franchise uit zou moeten pikken, dan is het toch Rayman, al is het maar omdat ik nog steeds rete-enthousiast wordt zodra ik Rayman Origins en Legends voor de zoveelste keer op een van mijn talloze platforms installeer. Vroeger had Ubisoft gewoon nog die drip (en ik gebruik het woord vast verkeerd). Sterker nog, de OG Ubi had wel meer bangers waar ik naar hunker *kuch* Splinter Cell *kuch*. Vruuger, mien jung. Ik weet het nog goed...

Simon hoopt op nieuwe games van Yoko Taro

Ik kies voor een franchise die misschien nog niet zo helemaal ‘verloren is’, maar waarvan de toekomst momenteel al enkele jaren heel onzeker is. Ik denk aan ‘Drakengard’, een reeks brutale fantasy-RPG’s van het gekke genie Yoko Taro. De laatste officiële Drakengard game was deel 3 en dat kwam (bij ons) uit in 2014. Nu hoor ik je misschien al denken: ‘en wat met NieR dan?’ Fair enough, je hebt gelijk: eigenlijk horen zowel NieR als NieR: Automata bij deze reeks, maar tegelijk zijn deze helemaal anders dan de hoofdreeks waaruit ze zijn voortgekomen.

Ik blijf hopen dat Square Enix ooit Drakengard terugbrengt met een nieuw deel of remakes, want deze games kunnen zeker wel wat moderne updates gebruiken. Drakengard heeft nooit de populariteit bereikt van z’n kleine broertje, maar wie weet!

Wim schreeuwt: Oh Mother, where art thou?

Veel bedrijven maken zich schuldig aan het laten uitsterven van hun IP en Nintendo is hierop geen uitzondering. Er zijn nog wel wat andere franchises die een terugkeer verdienen, maar de Mother-serie (ook bekend als ‘Earthbound’) is er een die echt een terugkeer nodig heeft. Ness is al jarenlang een vast gezicht in de Super Smash Bros.-games, dus Nintendo is hem niet helemaal vergeten. Waarom hebben we dan in al die jaren nog geen nieuwe game in de Mother-franchise mogen verwelkomen?

Het feit dat de drijvende kracht achter die franchise, Shigesato Itoi, al heeft aangegeven klaar te zijn met de serie zal hier zeker zijn aandeel in spelen. Desalniettemin vind ik 2026 wellicht wel hét moment om een cultklassieker onder de JRPG’s een nieuw welkom te geven. In een wereld waarin de Persona-franchise populairder is dan ooit en zelfs een turn-based RPG in Japanse stijl van Europese bodem er met Game of the Year vandoor kan gaan - dan is de resurrectie van Mother niet al te vergezocht, toch? Een mens mag immers dromen...

De antwoorden lopen uiteen, al lijken Nintendo en Ubisoft toch veel redacteurs een dienst te kunnen bewijzen. Gaan ze dat doen? We gaan het meemaken. In de tussentijd horen we graag van jullie. Welke gameserie moet nou echt terugkeren? Drop het in de comments!