Opinion: Alle leeftijden?

Je ziet ze vaak zat: leeftijdslabels op games. Vaak zijn de 'beste' titels de titels die voor 18 jaar en ouder zijn bestemd. Call of Duty, Battlefield, Assassin's Creed en ga zo maar door. Toch zijn de grootste groepen die deze games spelen vaak onder de 18. Zo hoor je op scholen scholiertjes van veertien praten over hoe ze een coole headshot hebben gemaakt in een multiplayerpotje of welke toffe move hun favoriete is in Assassin's Creed: Brotherhood. Deze mennekes zouden er officieel niet eens in de buurt van mogen komen, laat staan spelen. Minimumleeftijden? Hebben we die nodig dan?
Hebben die nog wel nut?

Relativeringsvermogen
De gegeven reden waarom deze gewelddadige games voor het jongere publiek zouden moeten worden afgeschermd is dat ze het geweld nog niet zouden kunnen relativeren. Op leeftijden onder de 18 is de aanname dat het geweld 'gewoon' is, te makkelijk te maken. Maar is dat wel zo?

Old Skool
Jawel, geen stuk van mij zonder gezeik over dat vroeger alles beter was! Vijftien jaar geleden was de leeftijdsgrens voor games heel andere koek. De complete middelbare school zat vol gamers die Duke Nukem, Doom en andere schietgames speelden. Deze games hadden schunnigere, gewelddadigere thema's dan de modernere 18+ games. Het geweld was niet echt in een context gezet: het was geweld, om het geweld. In Doom bleef je knallen tot je gun leeg was, in Duke Nukem deed je hetzelfde, plus de belofte op uit pixels opgebouwde blote meiden. Deze generatie gamers kreeg veel meer nutteloos geweld voor de kiezen dan de huidige. Puur door de contextualisering van het geweld.

Realistische Immersion
Immersion zou beter zijn in games vandaag de dag, dus deze games moeten aan een gelimiteerd publiek worden verkocht. Bullshit! Ze zijn bang dat het hedendaagse 'realisme' het relativeringsvermogen schaadt. Dit denkproces zit tussen de oren. Zijn die ongelimiteerd gewelddadige games van weleer niet even gevaarlijk dan? Oké, ze zijn minder realistisch op het oog, maar neemt je fantasie niet de rol in van de über-realistische immersive next-gen shit? Deze generatie is van de leeftijd dat ze al langer rondlopen en een productief deel zijn van de samenleving. Is dit dan geen bewijs dat gewelddadige games geen kwaad kunnen?

Zwarte 'Black Ops' schapen
'Nee' is het antwoord. Het grote probleem is dat gewelddadige games gewelddadige games blijven. De context en relativering moeten bij jongeren uit de hoek komen van de volwassenen die in de omgeving zijn: de ouders. De meeste console kiddies van tegenwoordig zitten juist alleen nog op hun kamer te Xboxen, PlayStationnen en te chatten. De contextualisering is compleet weg. Ze hebben contact met leeftijdsgenoten via het medium dat het geweld aanbiedt, waardoor dit dus geen enkele relativering biedt. Geen reality check betreft dat afschoten hoofd, behalve: Nice shot!

Vroegâh?
De jeugd van de jaren '90 moest het zonder internet doen. Je sprak over games op school of bij vrienden. Je zat er niet middenin tijdens het geknal, waardoor je meer tijd had om de impulsen te verwerken. De verhoudingen zijn tegenwoordig echter al ver zoek. De regering worstelt nog steeds met het verbieden van games omdat ouders hun kids nog steeds deze games blijven geven, ondanks de leeftijdsgrens. Dan moeten de ouders er dus ook bij gaan zitten om te herhalen dat een headshot maken iets vreselijks is. Zie jij het al gebeuren? Dat dacht ik nou ook!