Opinion: De Verzamellul

Onlangs was er bij onze lokale kringloopwinkel een speciale verkoopdag op gebied van gaming, al was het meer een verkoopochtend, kan ik tippen. Dit alles was georganiseerd door een vriendin van mij die daar werkt, en nogal gek is met games (zo'n debiel die net als ik zo'n zeven á acht consoles aan de tv heeft hangen). Maandenlang hadden ze alles bij het Kringloopcentrum bewaard om zo een mooie verzameling games en hardware aan te kunnen bieden. Heel leuk initiatief, vonden wij!

De deuren gingen open om 10:00 uur. Wij werden echter thuis voor de tweede keer wakker (eerste keer was 4:00 uur) rond kwart voor tien, want met een baby thuis pak je slaap wanneer het kan. Mijn vriendin was er nogal stellig van overtuigd dat het storm zou kunnen lopen, dus dat we maar eens hard moesten opschieten. Van die paar keer dat ik bij Kringloopcentrum mee was gaan om naar babykleertjes te kijken, was het allemaal zo druk niet, dus ik dacht dat het wel mee zou vallen. Uiteindelijk liepen wij het oord der tweedehands prullaria binnen om 10:30 uur. En wat bleek: ik zat er ontzettend naast.

Al enige tijd voor opening hadden er al een paar fanatiekelingen klaar gestaan bij de ingang, om zodra de deuren open gingen zich als wilde jachthonden op de schappen te duiken en al het goede eruit te vissen. Sterker nog, één persoon vond het blijkbaar wel een strakke actie van zichzelf, en kwam ons vol trots vertellen hoe hij gelijk naar het mandje liep (lees: sprintte) waar alle N64-spellen in lagen die aangeboden werden en deze in zijn geheel in zijn winkelmandje kiepte. Daarna ging hij eruit vissen wat hij niet hoefde te hebben, wat één importgame slechts bleek te zijn. Toen hij mij gezichtsuitdrukkingen zag aannemen die hij niet verwachtte, kwam zijn argument: Maar diegene naast mij deed dit ook met de SNES-games!

Asociaal gedrag rechtvaardigen met het motto ja maar iemand anders deed dit ook is een niveau van trieste basisschoolpleinlogica wat helemaal niks anders aantoont dan dat er blijkbaar nog net zo'n egocentrisch persoon als jij rondloopt. Laat ik wel even duidelijk maken: mijn probleem was het absoluut niet. Ik heb zelf al een prachtige collectie games en verzamel al meer dan twintig jaar, maar dit soort mensen halen gewoon de lol eruit voor iedereen. Geregeld werd ik aangesproken door (niet breed hebbende) moeders die iets leuks zochten voor hun kinderen. Dat zijn ook de mensen waarvoor het kringloopcentrum is: mensen die van weinig geld moeten rondkomen en proberen iets leuks te vinden. Tja, veel was er niet meer. Nee mevrouw, met een PlayStation 2 kunt u niet de laatste FIFA spelen. En ja, die Wii is compleet, maar games liggen hier niet meer, behalve Horsez en andere dingen die niet de titel game mogen dragen.

Ten slotte hebben wij nog wel een paar leuke dingen gevonden en was het gezellig. Zo zijn we nu de trotse eigenaar van een dansmat + game, iets wat ik al lang wilde, maar altijd veel te duur vond. Het is alleen zo sneu dat een klein handjevol mensen (lees: aasgieren) zo'n leuk georganiseerd iets als zo'n tweedehands gamebeursje volledig verknallen door als een manisch ikke ikke-monster alles op te kopen. Een gezonde verzameldrang is één ding, maar blinde hebberigheid die eigenlijk een beetje ten koste van anderen gaat, gaat mij te ver. Als laatste argument zei het mij erg irriterende mannetje uit volle borst: Ja maar ik ben ook een echte verzamelaar! Dat zal heus wel kloppen, maar dat laat niet weg dat je met name ook iets anders bent: een egocentrische hebberige lul. Schaam jezelf, terwijl je op je troon van materialistische meuk zit.