Opinion: Digitale eenzaamheid

Weet je wat ik echt jammer vind? Hetgeen wat mij echt kan storen aan niet alleen de gamingscene, maar over de huidige gang van zaken in het algemeen, is dat tegenwoordig alles digitaal gaat: online games kopen, online merchandising kopen, online multiplayer en online communities. Een heleboel online. En dat stoort me toch wel enigszins.

Waarom moet alles zo belachelijk gedigitaliseerd worden? En waarom kan het niet gewoon zoals een aantal jaar geleden. Terug naar een tijd waar gezelligheid nog bestond. Waar je als consument de gamesverkoper nog vroeg of de game het waard is om te kopen. Of toch nog even dat ene beeldje te gaan bekijken dat net was uitgekomen als special edition. En als die game dan eindelijk gekocht was en je thuis een lekker potje kon gamen, nodigde je al je vrienden uit om samen Mario Party te spelen of Tekken. Gezellig naast elkaar, elkaar irriteren en uitschelden. Wat een heerlijke tijd was dat en een gezelligheid.

Maar tegenwoordig is alles online en zo onpersoonlijk als de ziekte. Men kent elkaar alleen van hun nickname: Boy Apfel, wie is dat? Oh, je bedoelt Apr0xy. De samenleving digitaliseert en bestaat voornamelijk nog maar digitaal. Tuurlijk, er lopen genoeg mensen rond die je aankijken en vervolgens weer hun telefoon erbij pakken om een filmpje te liken over een kat die schrikt van een man die zijn hand in een shirt had gedaan en plots een beweging maakt. Zo jammer is dat weer.

Uiteindelijk blijft dit een eindeloos verhaal, maar het is lekker af en toe je ei kwijt te kunnen. Maar laten we er vooral voor zorgen met z'n allen dat we weer eens gezellig met elkaar kunnen zijn. Met elkaar een film kijken of een game spelen. Zonder dat het internet er weer als tussenpersoon bij moet komen. En ga eens naar een gamewinkel toe in plaats van de game online te kopen. Bekijk dat beeldje eerst eens in het echt voordat je hem besteld en knoop in hemelsnaam eens een praatje aan met een wildvreemde, wat kan er nou gebeuren? Pas maar op dat het niet té gezellig wordt.