Opinion: Games. Toen en nu.

Toen
Ik herinner me het nog als de dag van gister. Mijn ouders duwden me een Megadrive controller in m'n handen, en ik mocht voor het eerst kennismaken met het fenomeen dat 'gamen' heet. De cartridge van Sonic: The Hedgehog stak uit de console, en daar ging ik dan. Door de levels razende werd ik steeds enthousiaster. Wow, wat was dat vet! En dit soort momenten ging ik nog veel, en veel meer beleven.

Toen kwam er plots een nieuwe console in huis, de originele PlayStation. Ik was meteen verkocht, en ben toen Sony fanboy voor het leven geworden. Hier kreeg ik voor het eerste te maken met games als Final Fantasy, Tekken en natuurlijk Crash Bandicoot. Stuk voor stuk topgames die ik met ontzettend veel plezier uitgespeeld heb.

Vanaf nu kunnen jullie het verhaal zelf wel afmaken, aangezien het logische vervolg, de PlayStation 2, in huis kwam. Met deze console deed Sony er nóg een schepje bovenop, terwijl ik toentertijd niet eens wist dat dat mogelijk was. Voor het eerst zag ik graphics die dicht bij de HD standaard komen die we nu allemaal maar voor lief nemen.

Nu
En dan zijn we alweer in het heden. De huidige console-oorlog is nog volop bezig, en dat wordt met de volgende generatie alleen nog maar erger. Als ik de 3D modellen van nu ga vergelijken met de 'sprites' van Final Fantasy IV, kan ik niet geloven dat dit allemaal zo ontzettend snel ontwikkeld is. Waar ik vroeger nog met een paar pixels moest spelen, kan ik nu gewoon in een bijna fotorealistische omgeving rondcruisen. Ik geniet er met volle teugen van, dat is niet het probleem, maar zijn deze veranderingen eigenlijk wel positief? En dat is nu juist het punt dat ik aan wil snijden met deze column.

In deze huidige maatschappij zijn we veel minder snel tevreden. Vroeger besteedde je nog tientallen uren aan een singleplayer van een game, maar nu wordt deze vaak in een paar uurtjes afgeraffeld, zodat we weer verder kunnen met de volgende game. Hoppa, weer een paar tientjes lichter, en een korte game rijker. Deze hebzucht naar geld wordt sommige gamestudio's zelfs teveel. Electronic Arts heeft gelukkig het licht gezien, en heeft besloten om gamefranchises minder uit te melken, maar die plaats is al gauw overgenomen door de inmiddels beruchte studio Activision. Steeds meer gaat het alleen maar om een hype opbouwen, incashen en dan snel wegwezen, terwijl je je vroeger nog echt moest bewijzen door een ijzersterke game te maken. En het vreemdste aan dit alles is dat wij ook nog vrolijk meehuppelen ook! Het is toch van de gekke dat wij het pikken dat er ieder jaar precies dezelfde game, met een kleine grafische update bovenaan in de verkooplijsten staat?

Gelukkig is er nog hoop. Er zijn nog verschillende, meestal wat kleinere studio's, die games echt maken omdat ze een game willen maken, net als vroeger dus. Ik vind het dan ook ontzettend fijn om te zien dat originele, vernieuwende games vaak toch nog best wel wat support krijgen, waardoor deze originaliteit niet door financiële problemen weggegooid hoeft te worden. Kom op, koop eens een jaartje niet de nieuwe FIFA, maar geef het geld eens uit aan een originele game, die met liefde gemaakt is. Je zult zien dat het een hele nieuwe wereld voor je zal openen.