Opinion: Gamescom - Destroyer of friendships and shoes

Ow gamescom, ik ben gek op je. Mijn schoenen? Mjah, iets minder. Terwijl ik van hot naar her ren zie ik menig bezoeker vragend naar me kijken. “Wie doet al die smeekbedes? Wat hoor ik daar zachtjes jammeren?”. Ja, dat zijn dus mijn schoenzolen die opfikken terwijl ik een sprintje trek naar mijn volgende afspraak. Jij dacht dat gamescom altijd een pretje is? Well, think again buddy! Bloed, zweet en tranen. Dat is gamescom. Niets meer en ook niets minder. Toch zijn jij en ik onlosmakelijk met elkaar verbonden. I love you gamescom, en toch heb ik diepgewortelde haat jegens je.

De gamescom is altijd een geweldig moment van het jaar. Op het moment van spreken is Gameliner met vijf man sterk op de beurs om al het gamegeweld op te pikken. Broederschap, ongein en voornamelijk games staan centraal. Terwijl Alex de rust van de persruimte opzoekt voor het zware editwerk, struinen Devin, Patrick en ikzelf de beursvloer en meetingruimtes af naar de pareltjes en missers van dit jaar. Koen hobbelt wederom al vloekend achter ons aan terwijl wij allerlei schunnige woordjes in de microfoon fluisteren om vervolgens tot de conclusie te komen dat het nu echt niet meer grappig is. En toch stapt hij iedere ochtend vastbesloten uit bed om deze dag toch vlotter te doen verlopen zonder het mikpunt van scheldkanonnades te zijn. Well, good luck zullen we dan maar zeggen.

Gameliner.nl

Ook onze zachtaardige Benjamin mag ik natuurlijk niet over het hoofd zien. Devin is de lieverd van de groep, maar heeft zich vorig jaar gedurende de gamescom ontpopt tot public enemy #1. Tenminste, de nummer één van mij dan. Devin heeft mij namelijk in een eenhoornpak weten te hijsen, heeft me een bolle genoemd en komt op de koop toe uit Rotterdam. Een vereffening staat dan ook zeker op het programma. Wellicht dat ik onze nieuwste aanwinst, the one and only Patrick Meurs, hierbij kan betrekken. De dagitems keren terug en ik ga deels over de invulling. Devin, you’re going down.

Enfin, genoeg over dat. Het ging over mijn schoenen, want naast gamen, heb ik nog een grote liefde. Dat is namelijk sneakers verzamelen. Ieder jaar is het hetzelfde liedje. Ik heb beperkte ruimte in mijn reistas en kan dus een x aantal paar meenemen. Ga ik voor comfort, of bijt ik door de pijn heen en ga ik enkel voor stijl. Comfort is veelal de beste keuze, maar helaas ligt de beste keuze maken niet binnen mijn expertise. Daarom loop ik steevast als een pasgeboren hertje over de beursvloer waarbij ik de teleurstelling jegens mijzelf projecteer op Koen door de microfoon. Sorry Koen, het komt allemaal voort uit liefde.

Wanneer ik deze column teruglees, sta ik vast al te vloeken richting mijn stijlvolle stappers. Daarom deze boodschap aan de Rudy die op gamescom ergens in een hoekje zit te janken. Het is je eigen schuld vriend. Ik zei je nog dat je niet die oude aftrappers en pas gekochte hightops moest meenemen. En wat doe je? Precies, je neemt ze mee. Hij die niet slim koopt moet op de blaren lopen, tenzij je goede schoenen meeneemt, maar dat doe je niet he. Nee, dat dacht ik al. Chapeau jongen, chapeau.