Opinion: Heb je Fortnite al gespeeld?

Die blik komt voort door het feit dat vrijwel alle leerlingen slechts één game spelen en dat is Fortnite. Elke week wordt mij gevraagd of ik dit geniale en briljante spel al heb gespeeld. Mijn wedervraag is telkens of ze ook nog andere spellen spelen dan enkel Fortnite. Het antwoord is meestal ja, maar dat gaat dan eigenlijk nooit verder dan FIFA, GTA of Need for Speed. Een stagiair van mij opperde vorig jaar dat de beste game ooit in zijn ogen Fortnite was. Hands down, bloedserieus en verder waren er geen argumenten voor nodig. Vanaf dat moment heb ik dan ook maar wijselijk besloten om het nooit meer over games te hebben met dit heldere licht op het kantoor.

Bij mij rees vooral de vraag: zijn we als gehele mensheid echt massaal dommer aan het worden, of heb ik mijzelf mijn hele jeugd omringt met exceptioneel geïnteresseerde en smaakvolle kinderen? Mensen die meer interesses hebben dan slechts een select aantal games, films of wat dan ook, heb ik mijzelf nooit echt mee omringd. Is Idiocracy (geniale film van Mike Judge) echt met rasse schreden realiteit aan het worden? Komt over tien jaar iedereen naar mij toe dat ik “XPLOW-D” moet spelen, een game die dan verschijnt waarbij iedereen maar op één knop hoeft te rammen en alles explodeert. Wie het snelste de knop indrukt wint. Ik hoop het niet, maar ik vrees van wel.

Toch ben ik hypocriet. Ik heb namelijk zelf de game nog nooit daadwerkelijk gespeeld. Ik heb daarom besloten de game binnenkort eens een kans te geven. Met hetgeen wat ik ervan heb gezien, ga ik hier waarschijnlijk zeer weinig tot geen lol aan beleven. Overigens niks mis met het spelen van een simpele game. Ik ben gek op shoot-em-ups zoals Gradius en dat is enkel sturen en schieten geblazen. Simpele games kunnen erg verslavend zijn, dat weet ik ook allang en in principe is hier allemaal niks mis mee. Wie weet word ik een die-hard volgeling van Fortnite en moet men mij over een maand of twee uitgemergeld en uitgedroogd naar een ziekenhuis brengen omdat ik een marathonnetje hield van honderd uur. Maar ja, wie weet gaan volgende week ineens alle kinderen van veertien ineens The Talos Principle spelen en neemt Christiano Ronaldo het vaandel over van Tolkien en gaat hij geniale fantasy boeken schrijven. Het zou allemaal kunnen, in principe.

Waar ik toch wel moeite mee heb, is dat vele “gamers” niks anders spelen. Het is zo jammer. Net als nooit een boek lezen, geschiedenis maar nutteloos noemen en vinden dat hoofdrekenen is voor sukkels (juist niet, zou je zeggen, maar enfin). Wel jezelf een fervent gamer noemen terwijl je maar twee games speelt, is net zo dom als zeggen dat je een cinefiel bent wanneer je alleen maar naar Die Hard en Predator kijkt. Ik ben een zwartkijker, dat is waar, maar ik zie dan ook erg graag bewijs dat we als mensheid er slimmer en wijzer op aan het worden zijn, in plaats van alsmaar dommer. In ieder geval draagt op dit moment de keuze van kids qua games er bepaald niet aan bij. Verplicht intelligente games opgeven als huiswerk dan maar?