Opinion: Komkomnoutijd: A Rare Opportunity

De jaren 90

Als jong manneke wilde ik voor de zomervakantie maar al te graag nieuwe computerspelletjesâ„¢ (trademarkbenaming voor games bij alle moeders van boven de veertig) kunnen kopen van mijn zakgeld en bijbaantjes. Vaak was het dan toch die ene oudere titel kopen die je niet helemaal leuk leek, of voor de zoveelste keer maar weer met Doom of Zelda aan de gang. Het is daarom wel fortuinlijk te noemen dat een aantal games mij nooit echt zijn gaan vervelen. Ik heb ervan geleerd dat veel games juist leuker zijn wanneer je ze meerdere malen doorspeelt, al kan ik mij één zomervakantie herinneren dat ik op de camping met mijn ouders met veel rotweer wel drie keer Wario Land en The Legend of Zelda: Link's Awakening heb uitgespeeld (had beide al talloze keren rondgespeeld), en toen was ik echt wel klaar ermee. In dat jaar kwam er helemaal niks fatsoenlijks uit, en ik was vast niet het enige kind dat graag een nieuwe titel op zijn kleine groene schermpje had willen ervaren. Ironisch genoeg groen, alsof je Game Boy wilde vieren dat het komkommertijd was.

De jaren 00

Een kennis van mij was een hele tijd eigenaar van een gameszaak. Dit was tien jaar geleden, toen de PS2 en GameCube aan de top stonden, en in de jaren van de release van de Wii, Xbox 360 en PS3. Interessante jaren waarin de game-industrie gigantisch groeide. Hij zei ook altijd tegen mij rond de zomervakantie: Iemand die nu een nieuwe game uitbrengt, heeft gegarandeerd dik succes, want dagelijks komen klanten vragen of er iets nieuws uit is, maar er is niks. Inmiddels had ik dit oh wat jammer dat er niet iets nieuws uitkomt-probleem niet meer, want ik had weinig tijd en thuis een stapel maagdelijke games thuis liggen. Deze to do-stapel is nu nog altijd alleen maar aan het stijgen. Toch zullen de statistieken en cijfers die uit de computer bij de riskassessmentkantoormannetjes komen gerold (waarschijnlijk uit een oude dotmatrixprinter) het tegendeel aangeven. Maar cijfers kunnen heel misleidend zijn, zeker als je zelf van de markt niks weet vanuit de consument gezien.

Anno nu

We zijn alweer zo'n ruim tien jaar verder met deze alsmaar gegroeide gamesmarkt, en als je nu kijkt wat er deze en komende maanden uitkomt, is het wederom erg weinig. Legend of Kay (degelijke PS2-klassieker) krijgt een remastered re-release, en Rare komt met Rare Replay, een gigaverzameling games voor een spotprijs. Dit zijn zo'n beetje wel de titels waar je lokale gameboer het mee moet doen. Ik ben zeer benieuwd hoe goed daarom nu in augustus Rare Replay, als zijnde een zeldzame komkommer, zal verkopen. Als ik een schatting zou moeten maken: heel goed. Het meest benieuwd ben ik nog naar als er ooit een AAA-game als Uncharted 4 bijvoorbeeld uit zou komen midden in augustus, hoe dit dan verkoopt. Wie weet hebben alle numbercrunchers (of in dit geval cucumbercrunchers?) gelijk en verkoopt het dan ondanks dat er verder niks uitkomt beduidend minder. Toch blijf ik ervan overtuigd dat het goed zal verkopen, en dat de cluster-portemonnee-bleeding-f*ck rond december wel wat minder extreem mag. Ik juich persoonlijk deze gamedroogte alleen maar toe, want ik moet nog aan te veel titels zelfs nog beginnen. Komkommertijd is voor mij daarom een welkomkommertijd.