Opinion: MMORPG-ers zijn geen echte gamers

Situatie 1
Mike Hurio is een 17-jarige jongen die andere hobbies heeft dan andere 17-jarige jongens. Hij speelt MMORPG's (spreek uit als mumorpugers). Niet zomaar MMORPG's, GRATIS MMORPG's. Mike is zo diep in zijn game verdiept dat hij nergens meer over kan praten. Zijn dagelijkse ritme bestaat uit 6 uur 's ochtends opstaan, tot half 8 zijn spelletje spelen, naar school en dan weer zijn spelletje verder spelen. Als zijn vrienden aan hem vragen waarom hij nooit iets anders doet zegt hij: Omdat het moet. Mike heeft geen werk, maar beschouwt zijn gratis MMORPG als zijn levenslange baan.

Situatie 2
Tony Kanarie is een rustige, zeer competitieve jongen. Hij speelt af en toe een spelletje Call of Duty op het internet, maar niet serieus. Hij lacht als hij doodgeschoten wordt en na het spelen kan hij weer rustig verder met zijn leven. Gamen is voor hem een leuke bezigheid en hij wil het ook niet meer laten worden. Tony heeft veel vrienden en genoeg vrije tijd voor andere dingen. Hij geniet van het leven.

Als je denkt dat je in het kader van situatie 1 past, raad ik je aan om onmiddellijk de pagina te verlaten. Ben je er nog? Mooi, dan zal ik je even confronteren met een verontrustend feit.

Je bent geen gamer
Natuurlijk, je speelt een spelletje, je bent fanatiek, maar je bent geen gamer. Gamers spelen games voor hun lol en ik kan maar niet begrijpen hoe men zo obsessief achter een MMORPG kan zitten en dan nog zeggen dat ze lol hebben. In feite heb je een tweede baan. De taken die je doet eisen veel inspanning en tijd, de beloning is nooit zo hoog als je die eigenlijk wilt hebben en je bent er het grootste deel van de dag mee bezig. Klinkt dat bekend in de oren? Dat klopt. Je hebt van je game je baan gemaakt. Om het even te bewijzen ben ik even in het woordenboek op zoek gegaan naar de definitie van werk:

Werk o arbeid; taak; daad

Maar Wouter, jij snapt er geen bal van! Je hebt zelf nooit een MMORPG gespeeld. Je kan er niet over oordelen!, hoor ik je al denken. Helaas voor jullie heb ik wel een MMORPG gespeeld en ik kan je zeggen; ik vond het in eerste instantie best leuk. Totdat ik mezelf een reality-check gaf, want waar was ik nou eigenlijk mee bezig? Een beetje zielloos rondlopen, quest na quest te doen. Doodgaan en opnieuw de quest proberen. Het is een constante sleur, er komt geen einde aan. Waarom zou je dan een game spelen, als er geen einde aan komt?

Het kan aan mij liggen natuurlijk, maar daarvoor is het mijn column, waar ik neer kan kwakken wat ik wil. Ik zie MMORPG's als het laagste wat de game-industrie te bieden heeft, zelfs lager dan casual-games. Bewijs me al te graag het tegendeel, maar ik denk niet dat mijn mening erover zal veranderen.