Opinion: Onvergeeflijke games

Jaren geleden, eigenlijk nog niet eens zo gek lang, ervoer ik games als onvergeeflijk. Daarbij herinner ik me zeker nog Driver, deel één en twee bedoel ik daarmee. Zodra je in die game maar één seconde te laat kwam, was het game over. Of zodra je in een achtervolging net een te korte bocht nam, waardoor jouw achtervolger goed tegen je aan beukte: game over. Iemand uit het oog verloren? Game over. Dit maakte de game goed lastig op momenten, maar gaf je ook het gevoel dat je echt moest werken voor het doel.

Zulke games met simpele doelen en het onvergeeflijk snelle game over, maakten voor mij gaming echt spannend. Maar ook zo simpel als Super Mario Bros. op de NES: drie keer de fout in, opnieuw beginnen. Levens op? Compleet opnieuw beginnen. Het bracht de echte gamer in je naar boven en zorgde voor spannende sessies met vrienden. Maar na al dat geprijs van oudere games moet ik met recht zeggen dat ik de huidige 'mainstream'-games minder spannend vind. Word je geraakt, dan pak je toch gewoon een medkit. En geen medkit voorhanden, geen probleem, die vind je geheid om de hoek. Games worden weliswaar uitgebreider en realistischer, maar vaak zie ik dat ze minder spannend worden. Alleen games als The Evil Within brengen nog wel wat zweet op mijn handjes, omdat ze wat onvergeeflijker zijn.

Zijn jullie het met me eens? Waren games vroeger minder toegankelijk geworden of hebben wij als gamer tegenwoordig minder skills doordat we verwend worden met de medkits die uitgedeeld worden? Ik ben benieuwd naar jullie mening, want ik vind het zelf jammer dat games niet veel uitdaging meer bieden. Althans, niet zoveel als dat ze vroeger deden. Ik wil niet per se zeggen dat vroeger alles beter was, maar toch wel wat onvergeeflijker.