Opinion: Rudy is eruit - Be Like Japan

Japan, het blijft een maf land. Nouja maf, de bevolking heeft gewoon een compleet andere houding. De mensen hebben niet direct een mening over iemand omdat deze persoon anders is. Oké, het land is in het verleden niet altijd even braaf geweest, maar vandaag de dag is de tolerantie aanzienlijk verbeterd. Heb je roze haar, knuffel je met een body pillow van een schaars geklede dame, kijk je op je dertigste nog naar anime en bezoek je op vaste avonden de meest populaire idols? Geen probleem! Op ieder potje past immers een deksel. Ieder jaar heb ik weer het voornemen om de Tokyo Game Show te bezoeken tijdens een reis naar Japan, maar ook dit jaar blijft het weer bij een voornemen. De show begint spoedig en ik volg alles huilend achter de verblindende gloed van mijn monitor. Het is tijd voor een nieuw voornemen. Ik ga volgend jaar echt naar de Tokyo Game Show!

Het begint bijna een soort van running gag te worden. Ja ja Rudy, volgend jaar ga je naar de Tokyo Game Show. Toch meen ik het ieder jaar weer. De gamescom is geweldig, maar ik voel gewoon in iedere vezel dat ik thuishoor in Japan. Dat het mijn mission from god is om de TGS over struinen op zoek naar de meest maffe game, in mijn hotel moet arriveren met allerlei anime-meuk en dat ik vervolgens verplicht ben om te eindigen in één van de vele arcadehallen van Tokio. Wellicht dat ik er nog een sessie met karaoke aan vast plak wanneer ik zin heb om een aantal Japanse one liners eruit te gooien. Een ding is zeker, ik ben gek op Japan en het zou weleens kunnen zijn dat Japan ook gek is op mij.

Met zijn prachtige landschap, lekkere eten en uiterst beleefde bevolking is Japan een ware beleving voor een asociale Amsterdammer als ikzelf. Stiekem wil ik namelijk alles hebben wat de Japanners voor lief nemen. Een op tijd rijdende trein, sushi op iedere straathoek, beleefde mensen en een acceptabele taille. Zoveel gevraagd is dat toch niet? Ik kan echt niet met een mayonaise vlek over het Damrak lopen. Ik krijg dan gegarandeerd zes maal te horen dat ik een kwakkie op mijn shirt heb laten intrekken en dat ik mijn portie mannenpap zeker uitspuug en niet doorslik. Kijk in Japan is dat totaal anders. Niemand zal ooit lachen omdat je op een dikke klodder wasabi ter hoogte van je kont bent gaan zitten. Oké, ik moet wel seppuku uitvoeren omdat ik niet met het gezichtsverlies kan leven, maar er wordt in ieder geval niet geoordeeld!

Pexels

Dat is echt iets waar wij Westerlingen wat van kunnen leren. Nee, niet van de seppuku of harakiri, maar van de beleefdheid van de mensen. Hoewel veel Nederlanders trots zijn op de mondigheid die “hoort bij onze cultuur", schaam ik me op momenten de ogen uit mijn kop. Of het nou gaat om Wilders die een “onschuldige” tekenwedstrijd organiseert of om de treitervloggers die het grappig vinden om mensen voor schut te zetten voor de views op YuToeb. Niemand heeft het recht om een ander zo uit de tent te lokken.

De huidige stand van zaken gaat mij de pet te boven. Menig persoon gebruikt het mom van vrijheid van meningsuiting te pas en te onpas om zijn eigen daden te rechtvaardigen. Daarbij heeft iedere minkukel op het internet een slap standpunt waar de lezer het hoe dan ook mee eens moet zijn. Dat komt uiteraard gepaard met de nodige feitelijke blunders en racistisch getinte opmerkingen. Wel in volledige anonimiteit natuurlijk want stel je voor dat je werkgever ontdekt dat jij in feite cummaster69 bent die zijn eigen bedrijf loopt af te zeiken. Nee, in dat geval kunnen we wel wat leren van de Japanners. Het volk dat vaak als verlegen wordt aangezien maar ondertussen de meest gore porno de ether in weet te schieten. Enfin, Japan, I love you en volgend jaar kom ik je zeker opzoeken tijdens de Tokyo Game Show. Of niet natuurlijk, voornemens zijn er immers om gebroken te worden.

Pexels