Opinion: The boys of latter day fans

Discussiëren over games, daar houd ik over het algemeen wel van. Proberen uit te leggen waarom je een gamereeks zo goed vind, of waarom juist niet. Elkaar zo een beetje proberen te overtuigen met opbouwende kritiek en degelijke argumenten, dat is altijd leuk. Ik kan op dat soort momenten net zo eindeloos lang doorzwetsen als die alles in mijn hersens murwbeukende voetbalgesprekken op tv. Echter doe ik dit niet op nationale televisie, en val ik niemand ermee lastig, want ik zwets voornamelijk tegen lotgenoten met dezelfde interesse en stamina. Maar ach, een tv kan je gelukkig ook uitzetten.

Discussiëren over gaming-platforms vind ik dikwijls heel wat minder leuk. De enige reden waarom ze meestal ontstaan, is omdat iemand heel graag duidelijk wil maken waarom zijn/haar platform de beste is. Hierin zijn geen uitzonderingen, al kun je ze vrij makkelijk op volgorde plaatsen van wie er het meest over begint, tot het minst:

Klasse 0: retro console puristen (hipsters*).
Klasse 1: pc gamers
Klasse 2: PS3/PS4
Klasse 3: Wii U en Xbox One
Klasse X: Apple Elitisten. De onklassificeerbare klasse welke de perfecte blend biedt van Snob, Cultist en Hipster. Je doet er goed aan om ver uit deze klasse zijn buurt te blijven.

*Niemand, zelfs hipsters zelf, praat graag met hipsters, dus daarom op nul.

Al vele columns zijn besteed aan console peasantry en pc elitisten. Als iemand die op alle platforms speelt, zie ik de discussie als compleet zinloos. Ik doe er zo af en toe puur aan mee om mensen op de kast te jagen, want dat verdien je als je serieus zo onzinnig bezig bent.

En dan is er discussiëren met de fanboy. Het verschil tussen een fan en een fanboy is dat een fan nog wel kritisch en objectief kan zijn, maar een fanboy dat simpelweg niet kan. Dit is al meerdere keren een onderwerp van discussie geweest in menig column. Dit is iets dat net zo onmogelijk is als met een Jehova's getuige aan de deur proberen een gesprek te voeren wat niet resulteert in bekrompen éénrichtingsverkeer. Het mooiste komt nog. De fanboy is vaak juist degene die er zelf voor zorgt dat je wat van zijn/haar extreme blinde opinie zegt, omdat je niet al je bloed wil verliezen via je nagels. Ze blijven net zolang opmerkingen maken totdat je er schoon genoeg van hebt.

Ik ben er inmiddels allang mee opgehouden, en doe wederom enkel mee om te stoken en trollen. Ik zie dat ook als een opvoedkundige plicht wanneer je zoals ik een superieure opinie en visie hebt ontwikkeld. Als jij als fanboy bereid bent om jezelf royaal hard te laten naaien door datgene waar je fan van bent, ga je lekker je gang maar. Mijn boodschap is echter wel hetzelfde als aan de Jehova's aan mijn deur: Houd ermee op mij en anderen hiermee lastig te vallen. Probeer anderen niet over te halen tot overstappen naar jouw religie, houd die waan(zin) lekker voor jezelf. Mijn zegen heb je.