Opinion: Van doorsneepulp naar indiegeluk

Het duurt niet lang meer voordat de najaarsrush van uitgevers weer in volle glorie los zal barsten. Jaarlijks terugkerende games als Call of Duty, Assassin's Creed en FIFA krijgen ook dit jaar weer het vervolg waar de fans al maandenlang naar snakken. Kunnen ze eindelijk weer losgaan met een nieuw deel in de serie, om vervolgens na een paar maanden de cyclus opnieuw te starten om weer uit te kijken naar wat er eind volgend jaar in de winkels zal komen te liggen. En daar is in principe niets mis mee, hoor. Een aantal van die titels weet namelijk gerust wel genoeg kwaliteit te brengen om door te gaan als origineel en vernieuwend. Aan de andere kant weten we echter ook dat dit niet voor al die titels geldt. Daarom is het - in ieder geval voor mij - tijd om een switch te maken naar de wereld waarin die originaliteit eigenlijk altijd wel aanwezig is, bij welke game en in wat voor genre dan ook. De wereld waar een game altijd ècht altijd vernieuwend is. De wereld van de indiegames.

Gek hè, dat iemand die eigenlijk voornamelijk leeft in de wereld van blockbusters en grootse producties (waaronder ik mezelf ook grotendeels mag rekenen) opeens de overstap maakt naar het experimentele, het onbekende van indiegames. In mijn geval denk ik te weten waardoor dat komt. De laatste tijd heb ik de bioscopen van Nederland niet alleen bezocht om alle zomerse miljoenenfilms te aanschouwen, maar ook om de wat kleinere producties van een bezoek te voorzien. Eigenlijk mag de bioscoop waarin je dat soort films ziet geen 'bioscoop' meer heten, maar 'filmhuis', of 'filmtheater'. Vrienden van mij wezen me op het feit dat ook dat soort kleine producties - die je volgens mij best indiefilms mag noemen - zeker de moeite waard kunnen zijn. In eerste instantie was ik daar niet meteen van overtuigd, maar na het zien van een aantal films (met Mud als één van de hoogtepunten, zoek 'm maar eens op) ben ik om. Om naar de wereld van de indiefilms en daarmee ook naar indieproducties in andere gebieden, zoals dus bijvoorbeeld de indiegames.

Stills uit Mud en Brothers: A Tale of Two Sons.

In dat laatste gebied ben ik al sinds de gamescom van vorig jaar onder de indruk van de titel Brothers: A Tale of Two Sons. Toen al, door het zien van de eerste vroege beelden, was ik best wel gegrepen door het verhaal, maar vooral ook door het vernieuwende concept wat betreft de besturing (je controleert de twee broers met één controller; de oudste met de linkerpook, de jongste met de rechterpook). En nu ik helemaal into-the-indie ben is het natuurlijk duidelijk dat ik de game heb gespeeld en zowel tijdens als na de speelsessie absoluut genoten heb van deze Xbox LIVE Arcade (of gewoon 'indie') game. En, ik weet zeker dat er in de toekomst nog veel meer zullen volgen. Dus, of het nu film, game of een ander medium is: indie, here I am!