Opinion: Zorgvuldig opgebouwde vriendenlijst of graphics om van te kwijlen?

In huize Welvaart heerst er een heus probleem. Welke versie van Tom Clancy's The Division wordt aangeschaft? In principe hebben wij alle platforms tot onze beschikking. Echter valt de Xbox One-versie af. Uit praktische overwegingen, want op mijn bureau pronkt nu eenmaal een PlayStation 4. De PlayStation 4- en pc-versie van Tom Clancy's The Division staan tegenover elkaar in de ring. Wordt er gekozen voor de zorgvuldig opgebouwde vriendenlijst of betere grafische prestaties?

Het is inmiddels een grijs gedraaide plaat, maar ik ben dol op multiplayers. Het liefst zit ik met het hele gezelschap op de bank zodat ik mijn tegenstanders op andere manieren kan afleiden. Ik ben echter ook te porren voor een strijd online. De laatste tijd greep Destiny: The Taken King mijn aandacht. Terwijl mijn metgezellen zorgvuldig een strategie uitstippelde, rende ik vooruit om enkele seconden later panisch om hulp te roepen. Na een virtuele tik op mijn vingers wachtte ik geduldig op het startsignaal. Als wij na één of twee uur de vijand verslagen hadden, steeg er een gevoel van euforie op. Dat gevoel van samenwerking vind ik episch.

Vrijwel alle (online) vrienden verkondigen de PlayStation 4-versie van Tom Clancy's The Division te kopen. De exacte beweegredenen weet ik niet van iedereen. Wellicht hebben zij geen sterke computer, of geniet de PlayStation 4 de voorkeur. Wellicht overwegen zij de PlayStation 4-versie, omdat iedereen het overweegt. Dan hoef je geen moeite te doen een nieuwe vriendenlijst vol onbekenden op te bouwen, maar kan je direct met zijn allen knallen. Laat dat exact de reden zijn waarom de PlayStation 4-versie nog altijd een overweging is. Samen is leuker dan alleen.

Alleen hebben wij niet voor niets een beest van een computer in elkaar gezet. Zoals ik in mijn review van Rise of the Tomb Raider aangeef, wil ik het maximale uit mijn videokaart halen. Ik wil spectaculaire graphics waarvan je gaat kwijlen. Dan zijn tevens details sneller en beter zichtbaar. Het kan handig zijn om te weten hoe jouw vijand is uitgerust, zodat je eventueel je tactiek kunt bijstellen. Tevens is zestig frames per seconde een bijkomend voordeel. Dan schiet je tenminste op de plek waar de vijand zich daadwerkelijk bevindt en niet waar hij of zij zich enkele (milli)seconden geleden bevond. Precisie is belangrijk.

Tot slot biedt de pc-versie van Tom Clancy's The Division de mogelijkheid om de interface naar wens in te delen. Wil je het chatvenster in een andere hoek? Ga je gang. Wil je de mini-map in het midden van het scherm? Prima. Wil je werken zonder mini-map? Wat jij wil. Je kunt naar hartenlust slepen en aanpassen. Met deze vrijheid verwijder je (kleine) irritaties en maak je het geheel helemaal eigen. Er gaat alleen werk zitten in het opbouwen van een betrouwbare vriendenlijst. Natuurlijk kan ik altijd proberen mijn vrienden over te halen een fatsoenlijke computer te kopen, maar ik zie in gedachten al de opgestoken middelvingers.

Gelukkig hebben wij tot 8 maart de tijd om te wikken en te wegen. Als het niet aan de vriendenlijst had gelegen, was de beslissing binnen een milliseconde gemaakt. Ik wil mijn computer horen ronken! Of nou ja, wellicht hoor ik liever de gefrustreerde zuchten van mijn vrienden omdat ik zonder tactiek van start ga. Waarschijnlijk zwicht ik voor het (online) gezelschap. Gedeelde smart is halve smart. En jij? Waar kies jij voor, en waarom?