Ter verdediging van de tijdsdruk in games
De reveal van The Blood of Dawnwalker werd met liefde ontvangen en ook tijdens de Game Over Podcast kwam de actie-RPG aan bod. Ik zat gezellig te kletsen met Patrick en Rudy, maar ergens in het gesprek ging het gruwelijk mis. Er gebeurde iets ronduit verschrikkelijks: we waren het niet met elkaar eens. De heren gaven aan dat ze niet zaten te wachten op de tijd-mechanics in de aanstaande RPG, terwijl ik maar al te blij werd van de mogelijkheden die het bood. Ik schudde snel wat voorbeelden uit m'n mouw, maar ik kreeg het duo niet overtuigd over de tijd-mechanics en ik werd al snel bestempeld als een 'try-hard'. Daar zit overigens een kern van waarheid in, maar ik begon toch te denken. Wat zijn nou die toffe tijd-mechanics in gaming, waardoor je tijdsdruk kan zien als een positief iets?

Voor de goede orde: ik heb het over specifieke tijdsdruk. Het tijd-element werd natuurlijk oorspronkelijk geïntroduceerd tijdens de dagen van de arcadehallen en muntjeslurpers. Een aftellende klok tijdens je potje gamen. Deze mechanics werden nooit in het leven geroepen omdat het 'goed voor de spelers' zou zijn. Nee, men wilde gewoon zo vaak mogelijk een game over-scherm zien, zodat ze meer centjes uit je zakken konden kloppen. Kijk, daar werd en wordt niemand blij van. Toch is er een bepaalde manier om tijdsdruk in te zetten voor een betere game-ervaring.
Qua narratief kan tijdsdruk een leidende motivatie zijn om door te drukken naar het einde. Het creëert urgentie en motiveert de spelers om dingen te gaan ondernemen. Een mooi voorbeeld hiervan is Majora's Mask. Deze game werd al tijdens de podcast genoemd en na wat research te hebben gedaan, snap ik dat men blij wordt van de tijd-mechanics in deze avonturengame. Je hebt welgeteld drie dagen tot de maan in de planeet stort en al het leven verwoest. Terwijl je de diverse dungeons doorloopt, cruciale items verzamelt en menig NPC ontmoet, raakt je tijd op en is het voorbij. Al die moeite voor niks.
Totdat je ziet dat je terug bent bij het begin. Je wordt teruggebracht net vóór het moment van de ramp, maar je behoudt de progressie. Met je nieuwe kennis en verzamelende items maak je steeds meer stappen, totdat je precies weet hoe je het einde van de wereld voorkomt. De tijdsdruk motiveert, maar straft niet af. Hetzelfde principe geldt in The Outer Wilds, waar elke 15 minuten de zon ontploft en jij met je ruimtescheepje dit moet zien te voorkomen. De tijd zorgt voor een bepaald realisme in de dreiging die je te wachten staat, waardoor het makkelijker is jezelf te verliezen in de wereld.

Wanneer de tijd het verhaal niet vooruit helpt, is de schaarste van beschikbare secondes ook een effectief middel. We hadden het net al over de arcadegames, waar je zestig seconden hebt om een level uit te spelen, maar wanneer je dit kleiner aanpakt, is het gebaar nog veel groter. Denk maar aan Amnesia: The Bunker. In deze game bevind je je in een Eerste Wereldoorlog-bunker, waar een genadeloos monster je opjaagt. De middelen die kan gebruiken om een kans te maken, zijn beperkt: zo ook de brandstof die je vindt om de generator aan te slingeren. Je zet je horloge erop gelijk: je hebt een paar minuten licht om monster-loos de boel te verkennen. Juist omdat de pauze een eindtijd kent, is het gevoel enorm euforisch. Ja, totdat de duisternis wederkeert en het gegrom uit de muren komt. Dan is het weer janken.
Tot slot kan gelimiteerde tijd resulteren in beloningen. Je doet je werk goed, je hebt tijd over: geniet ervan. Het klinkt een beetje krom, ik weet het. Je zou juist moeten gamen in je vrije tijd en het moet dienen ter ontspanning. Ja, klopt als een bus, maar toch is het een mentaal trucje dat uitstekend werkt. Herinner je de uitstekende Dead Rising op de Xbox 360? Capcom liet je tekeer gaan in een winkelcentrum vol wandelende lijken, maar om de ervaring op te pimpen, hadden de quests deadlines. Wanneer protagonist Frank 'I've covered wars, you know' West niet tijdig z'n deadlines afkrijgt, dan kan hij fluiten naar z'n scoop. Zoals eerder vermeld motiveert dit de speler qua narratief om door te zetten, maar in het geval van Dead Rising werd je verder beloond als je alles op tijd afhebt. De volgende missie begint over twee uur, ga lekker naar de ballenbak in de tussentijd. Ontgrendel wat nieuwe outfits, knutsel een paar nieuwe wapens in elkaar. Het is een uitermate bevredigend proces en het werkt omdat het niet in je schoot wordt geworpen.

Dit zijn enkele succesverhalen in gaming, maar of The Blood of Dawnwalker hetzelfde lot tegemoet gaat, dat valt nog te bezien. Ik heb expres geen RPG's met tijd-mechanics benoemd, want het is een hele klus om deze gameplaysystemen sterk in te voeren wanneer een reactieve wereld en een grote backlog aan overlappende quests op je staan te wachten. Hoe dan ook, het wordt mega-interessant om te zien hoe Rebel Wolves dit gaat aanvliegen. Hoe zie jij het voor je? Kan je een beetje genieten van tijdsdruk in gaming of word je er helemaal nerveus van? Laat het ons vooral weten!
Waar Bram ooit begon als groentje, staat hij inmiddels aan de frontlinie en stuurt hij het redactieteam aan als Content Manager. Hij is overal op, en in, de site terug te vinden: van spraakmakende nieuwsberichten en eigenzinnige reviews tot cataloguswerk en PR. Mocht hij een keer niet met Gameliner bezig zijn, wat zelden voorkomt, dan verliest hij zich in de wereld van horrorgames, actie-RPG’s en sci-fi first-person shooters.
-
TrailerAcclaim komt met claymation platformer Kidbash: Super Legend
Acclaim sleutelt verder aan de grandioze comeback en hoopt met de claymation roguelike platformer Kidbash: Super Legend verder te slagen.
0 reacties -
GeruchtGerucht: Sonic Frontiers Definitive Edition snelt naar Nintendo Switch 2
Volgens de betrouwbare insiders bij Dealabs mogen we volgende maand op Sonic's verjaardag de release van Sonic Frontiers Definitive Edition vieren.
1 reactie -
Game review0LumenTale: Memories of Trey review - Charmant, maar niet zonder haken en ogen
Jolien speelt Lumentale: Memories of Trey en ontdekt een charmante monster collection-game met sterke designs, maar ook omslachtige systemen.
0 reacties -
PreviewPreview: Corsair Cove - Wat piraten en varkens gemeen hebben
Wat hebben piraten en varkens met elkaar gemeen? Nou, de citybuilder en strategiegame Corsair Cove die geleende concepten omzet in een toffe piratengame.
0 reacties
Zoals ik hier al zie in de comments, zit het merendeel van de gamers niet te wachten op tijdsdruk in games. Mijn mening sluit daar bij aan. Bijvoorbeeld Elden Ring Nightreign, ik ben enorme fan van alle Dark Souls en ook de originele Elden Ring maar Nightreign is niks voor mij. Ik wil gewoon op mijn eigen tempo de wereld verkennen en mijn character zoveel mogelijk upgraden als dat ik wil.
Dat is ook de grootste reden waarom ik niet van Battle Royal games hou. Ik wil gewoon mijn eigen tijd indelen en niet worden gedwongen.
Heel tof artikel dit!
Ik vind het altijd dubbel: aan de ene kant vind ik het super kut als ik niet op mijn eigen tempo alles kan doen, aan de andere kant voelt het ook niet logisch aan dat je verder overal alle tijd hebt terwijl werelddreiging X voor de deur staat natuurlijk.
Wat mij in ieder geval altijd is bijgebleven is die timer in Fallout 1, als je de waterschip moet gaan zoeken voor de vault. :D
Tijdsdruk in games is voor mij alleen een goede toevoeging wanneer het missies moelijker maakt. Zo is Demolition Man in GTA Vice City, vooral door de tijdsdruk lastig. Zonder de tijdlimiet was de missie zeer makkelijk en daardoor minder leuk. Bij RPG games zoals The Elders Scrolls, zou een tijdslimiet juist een afknapper zijn.
Nope, word daar ook niet blij van. Starwars outlaws heeft ook van die irritante tijd/bezorg missies. Laat me ze gewoon doen (dus niet falen) en laat de game via de npc een leuke (geschikte) reactie/dialoog weten hoe ik het heb gedaan. Maar niet dat ik er tijd in steek en er nada voor terug krijg. Als ik stress en frustratie wil dan speel ik wel bloodborn achtige games. Liever niet in campaign/story games.
Het hangt er vooral vanaf hoe het wordt toegepast. In Zelda: Majora’s Mask vond ik het erg goed werken, maar in een game als Outer Wilds voelde het voor mij toch wat te veel. Al moet ik toegeven dat ik die game nog eens echt een eerlijke kans moet geven.
Oh nee absoluut niet! Timers in games verschrikkelijk.
In m'n vorige job stond ik onder enorme tijdsdruk. Klanten die afkwamen met moeilijke logistieke problemen moest ik helpen in 3 minuten tijd, anders dreigde de baas met ontslag. Na dit een drietal jaar vol te houden, was ik er klaar mee en heb ik een anti tijdsdruk mentaliteit gecreëerd.
Ik snap dat tijdsdruk binnen een bepaalde context leuk kan zijn in een game, als het kleine elementen betreft, zoals mini-games of optionele zaken om een trofee te behalen. Maar na een stressy dag, of wanneer je stilaan introvert wordt in deze drukke maatschappij met zo veel prikkels, dan wil je denk ik vooral even wegvluchten in een game en alles op je gemakje kunnen bekijken en spelen op je eigen tempo.
Nee tijdsdruk maakt een game nooit leuker voor mij.
Ik persoonlijk ben geen fan van tijdsdruk in games of missies uitvoeren binnen een bepaalde tijd. Gamen is ontspanning voor mij en dan hoef ik geen tijdsdruk te ervaren.
Ik heb in MM nooit tijdsdruk ervaren. Het dansje met de Scarecrow geeft je tijd en ruimte zat om de game in fases uit te spelen.
Zonder de Groundhog Day speel-routine was het spel nooit het icoonische meesterwerk geweest dat het nu is. Daarbij gaven de deadline, uren prompt en aardbevingen de game een gevoel van een sinister groeiend kwaad = er zit wat aan te komen.
Mm is wel een van de weinige games waarbij ik tijdsdruk als iets positiefs zie. In andere games erger ik mij hier best wel aan.
Een van de beste game-trilogieën heeft hier ook last van, Mass Effect, zeker in ME2. Als je eenmaal een bepaalde missie hebt gedaan is er een timer die gaat lopen, waardoor je als je te lang wacht niet het beste resultaat hebt, zeker niet als je de volledige Paragon-route wilt doorlopen. Natuurlijk is dit te omzeilen door genoemde missie tot het laatst te bewaren, maar het zou niet hoeven. ME3 had hier ook last van, maar dan uitgebreid tot meerdere missies die verlopen als je te lang wacht, maar wel met de nodige consequenties.
Het hangt af van de game. Ik speel nu escape Academy op de ps5 en daar moet je zo snel mogelijk een escape room ontsnappen. Dat is logisch maar verder hou ik van rustig op me gemak de gebieden verkennen. Horizon zero dawn heb ik nooit uit kunnen spelen omdat iemand had verzonnen om tijdens het eindbaas gevecht een timer op te zetten. Waar ik erg van baal omdat de rest van de game zo leuk en mooie was om te spelen.
Tijdsdruk in 1 gedeelte van een game vind ik geen probleem, maar over het algemeen heb ik er een hekel aan. Ik neem graag alle tijd die ik er zelf aan wil besteden in games.
Ik ben een ontzettende stresskip, dus als er tijdsdruk op zit gaat het juist vaak mis, omdat mn focus zit op de tijd en niet meer zo op de acties die ik uitvoer. Ik kan begrijpen dat sommigen dat juist een uitdaging vinden, maar voor mij is het niets.
Driver 1 op de Playstation met de Parking garage training missions (First mission training tutorial), voor de mensen die deze nog kunnen herinneren: Veel succes met je rugklachten en de PTSD dat deze herinnering naar boven brengt.
Ik vind tijdsdruk heel vervelend tijdens het gamen. Ik vind het juist lekker om een game gewoon rustig te verkennen en de missies uit te voeren. Ik vind het ook vervelend om een missie te doen, waarbij je op een bepaalde tijd ergens moet zijn, anders start de missie niet. Gelukkig kun je tegenwoordig dan even 'slapen', tenmiste bij de meeste games. De enige game waarbij ik geen moeite heb met tijd, is fifa.
Wat een leuk en origineel item!
Ik hou dus niet van tijd in games. Ik wil geen druk voelen en vaak voelt het ook heel onlogisch aan. Je hebt exact 4 minuten om daarheen te gaan en dan dat te doen. Waarom? Waarom is de missie niet geslaagd als ik dat in 8 minuten had gedaan?
De ergste game was denk ik wel Carmageddon 2 in de 90's. Moest plots allerlei missies binnen een bepaalde tijd voltooien terwijl je alleen maar auto's en mensen wilde pletten. Verre van ontspannend om te spelen.
Heerlijk artikeltje, ik ben t met beide wel eens. Een time in n game kan echt heerlijk n beetje de druk opvoeren en t spel levendiger maken. Enkel moet het dan wel goed geïmplementeerd zijn en goed over nagedacht. Mijn voorbeeld gaat over Spider-Man 2 op de PS2 (Echt n goede game met heerlijke Spider-Man mechanics). In deze game zit ook n timer, maar deze is best streng en erg overbodig. Als je het binnen de timer haalt dan win je er niks mee en het als je het niet haalt dan kun je weer opnieuw t proberen... Dat kan natuurlijk erg irritant aanvoelen, vooral als je op zo'n lullig iets vast zit... Ik spreek uit ervaring... Net dat laatste stukje voor de laatste missie is die timer best strak en het kan je aardig bij de neus nemen haha. Ondanks dat vind ik t echt n heerlijke game, als deze timer er niet in zat had het niets uitgemaakt... En de game zelfs beter gemaakt.
Maar in een game als Arc Raiders of andere looter shooter, dan voel je als speler ook echt wat meer prestatiedruk en kan elke keuze de dood of goede loot betekenen en de timer brengt dan ook nog spanning voor t einde mee, stel je speelt de pot tot de laatste paar minuten en dan nog je een goede veilige uitweg vinden, kan echt voldoening en een spanningsniveau geven.
En zeker hoeft niet elke game zo'n timer te bevatten maar als n game dit zou hebben en het losjes implementeert, kan het ook nog leuk zijn. Bijvoorbeeld als je t binnen de timer haalt verdien je wat extra's en als niet gaat de timer weg dan is dat ook oké.
Ok heb liefste geen tijdsdruk.
Ik snap de majoras mask vergelijking. En ik denk zelfs dat dat voor velen het meest bekende voorbeeld is. Maar ik vind die game daardoor de minst leuke Zelda.
Het concept is overigens geweldig.
Dat tijd loop idee is ook al in sonkifecfilsm goed verwekker dus ik snap wel dat mensen het leuk vinden. En ook al vind ik het heel leuk in sommige films van anderhalf uur trekt het mij Total niet om dat zelf te ervaren.
Ik hou het wel bij bijvoorbeeld groundhog day. Laat Murray het maar ervaren.
Voor mij liefste games zonder druk.
Een avontuur mag overigens wel wat druk hebben. Ik zou een realtime tijdsduur wel vet kunnen vinden als in dater iets op de achtergrond wel doorgaat als ik rustig aan bloemetjes aan het plukken ben.
Zegt dat je voor het beste einde een jaar ingang speeltijd hebt maar dat je die niet perse hoeft te doen maar dat je dan altijd een mindere uitkomst gaat hebben.
Dus dat je binnen een jaar het kwaad verslaat en het land echt red maar daarbuiten wel het kwaad verlaat maar het land wel zijn littekens zal houden.
Maar een druk va je hebt 30 minuten en dan moet je resetten, veel te veel management in plaats van avontuur voor mij.
Ik vind het altijd wel lekker om ergens de tijd voor te nemen. Maar ik kan me ook niet heugen dat ik veel spellen heb gespeeld met tijdsdruk in de game. Ja, Prince of Persia 1 heel lang geleden. En time trials in racegames maar dan vind ik het toch leuker om liever te racen tegen auto's op de weg.
Ik ga je bio bijwerken met "Bram is gek op huiswerk"
Ik hou niet van tijdsdruk in games, omdat ik gewoon niet zo snel reageer en alles doorheb. Mijn eerste ervaring daarmee was in de eerste Prince of Persia en het kan dan vrij frustrerend zijn om na een uur intensief puzzelen, springen en vechten net op het nippertje te laat te zijn. Helaas, de prinses is verdwenen, begint u maar weer helemaal opnieuw...
Wat mij echter ook uit een wereld kan halen, is nep-urgentie. Het spel doet dan alsof de wereld op het punt staat te vallen en je nu snel naar dat en dat kasteel moet, maar je hebt letterlijk alle tijd om de wereld te verkennen, side-quests te doen, NPC's naar hartelust te trollen, noem maar op. Dan kun je beter gewoon die urgentie weghalen en zoiets zeggen als: 'Beste speler, welkom in deze wereld en als je ooit op een dag genoeg hebt van het doen van quests die wij ook best zelf hadden kunnen doen en ineens zin krijgt om onze wereld te redden van die vervelende tiran, ga dan vooral je gang.'
Ik heb een hekel... Haat zelfs aan games die een tijdslimiet hebben. Begrijp mij niet verkeerd, ik vind de originele Prince of Persia een geweldige game maar oh wat haat ik het feit dat je het binnen een uur moet uitspelen.
En levels/misssies met Time Trials haat ik ook met een passie.
Dat gezegd hebbende games met een tijdslimiet/tijdsdruk zijn niet per definitie slechte games.
Ik had graag een timer gewild bij dit artikel!