Nivalis Nights review - Knusse cyberpunk in meerdere opzichten

Het is vrijdagavond. Je drinkt je sluitbiertje op, om daarna door de rumoerige straten te trekken en te vergeten dat een gast boos op je werd, omdat er eieren in de omelet zaten. Je ziet bekende gezichten, werkt nog snel een lauwwarm en nét iets te duur pizzastuk naar binnen en doet nog even jouw ronde in de bekende buurt, voordat je thuis het bed opzoekt. Ook als je niet in de horeca werkt, kun je deze ervaring nu opdoen met de gloednieuwe life-sim Nivalis Nights. Maar blijf niet te lang buiten de deur, want er is een seriemoordenaar op pad.

Welkom terug in Nivalis

Een seriemoordenaar zwerft door Nivalis. Een goede gelegenheid voor de overheid om de burgers nog meer in bedwang te houden door middel van een avondklok en de stad op slot te zetten. Elke hoop op een beter leven buiten de stad verdampt, waardoor je het beste (en winstgevendste) van je duistere, betonnen omgeving moet maken.

Een kennis verlaat illegaal de stad. Hij laat de noodlebar Ramen Noir en één miljoen Lims aan schulden aan jou achter. Waar is hij naartoe verdwenen? Hoe run je een restaurant? En hoe los je de schulden af? Steek je handen uit de mouwen, stel een menu samen, neem werknemers aan en zorg dat alles soepel verloopt binnen je nieuwe onderneming. Al snel kun je andere zaken overnemen en een imperium binnen Nivalis opbouwen.

Nivalis Nights is niet de eerste game die zich in deze grimmige metropool afspeelt. Ontwikkelaar ION Lands bracht in 2020 Cloudpunk uit, waarin je als bezorger door de stad rijdt en geen vragen stelt over de dubieuze pakketjes. De game, en met name de sfeer en het verhaal, vielen bij velen erg in de smaak, waardoor Nivalis Nights in ontwikkeling ging om gamers de kans te bieden nog dieper in de geheimen van deze urban jungle te duiken.

Chaotische concentratie van content

Er is ontzettend veel te doen in Nivalis. Aan elke hoek staat wel een NPC met wie je kan babbelen, wat vaak leidt tot een nieuwe quest. De meeste quests zijn goed geschreven en stimuleren je om meer te verkennen, nieuwe items op het menu te plaatsen of dieper in het verhaal te duiken. Een verademing tussen games die grotendeels bestaan uit fetchquests. Er zijn echter zoveel quests dat het snel onoverzichtelijk wordt. Je kan niet één opdracht aanklikken en je daarop focussen, maar ze staan allemaal tegelijk actief en verschijnen boven in je kompas. Hierdoor ben ik uiteindelijk minder met NPC's gaan praten om tenminste nog een beetje het overzicht te houden. Aan de andere kant zet het je wel aan om eerst een quest af te ronden voordat je aan een nieuwe begint.

De stad is groot en kent verschillende wijken, die je niet in één keer ontgrendelt. Om deze vrij te spelen heb je 'achievement points' nodig. Deze verzamel je op allerlei manieren: door met onbekende winkeliers te praten, in concurrerende restaurants te eten of bijvoorbeeld nieuwe vissen te vangen. De manieren zijn bijna oneindig. Hierdoor liepen de achievement points snel op en had ik binnen no-time toegang tot de hele stad. Wat de punten hierna nog doen, is mij niet duidelijk, wat een beetje jammer is. De exploratie zelf is echter enorm leuk, waardoor je al snel in een soort flow terechtkomt. Nivalis Nights valt niet onder de categorie “en daar hebben we weer een cozy game”, maar weet zich juist te onderscheiden met innovatieve ideeën. Natuurlijk zijn de gebruikelijke mechanics, zoals decoreren, vissen en relaties managen ook van de partij, maar juist dingen als eten bij de concurrentie en de avondklok zorgen voor een frisse wind binnen het genre. Die avondklok kun je namelijk gewoon negeren. Je kunt proberen niet gepakt te worden, maar mocht dit niet lukken, dan moet je met de consequenties zien te dealen.

Na ongeveer tien uur aan speeltijd heb ik het grootste deel van de map ontgrendeld, maar nog lang niet alle recepten en ingrediënten. Je verzamelt deze vooral door te exploreren, net als de achievement points. Ook quests geven je verschillende recepten. Je begint dan wel met een ramenbar, maar de game biedt een grote variatie: desserts, soepen, pizza, vleesgerechten en meer. Daarnaast zijn er ook drankrecepten die je kunt verzamelen; van Kvass tot Espresso Martini. Zo is er voor ieder wat wils.

De seriemoordenaar is nog je minste probleem

Helaas loopt de game niet helemaal soepel. Doorgaans had ik last van flinke framedrops. Gezien er niet gevochten moet worden en er geen quicktime-events zijn, is het ietwat vervelend, maar haalt het bij mij niet het bloed onder de nagels vandaan. Het haalt je echter wel uit je immersie en dit soort optimalisatieproblemen zijn bij een Early Access-release door de vingers te zien, maar bij een 1.0-versie zouden dit soort problemen niet meer voor moeten komen.

Wat wél flinke frustratie bij mij opriep, was het ongebalanceerde managerssysteem. Op een gegeven moment kun je een manager inhuren, zodat je niet vijf keer per dag naar de markt moet om ingrediënten bij te vullen. De tweede dag nadat ik een manager in dienst nam, was opeens al mijn geld weg. Jouw werknemers kopen te veel en te duur in, zonder er rekening mee te houden welke groenten je zelf aan het verbouwen bent. Al het overgebleven eten gaat binnen twee dagen rotten, waardoor je enorm verlies draait. Daarom moet je het zonder manager blijven doen en steeds heen en weer rennen om ingrediënten te scoren. Want ja, haal je te veel in één keer, dan is een groot deel binnen de kortste keren bedorven. Hierdoor heb ik het tot nu toe bij één en niet twee restaurants gehouden, omdat anders het overzicht niet te behouden is.

Daarnaast is het ook onduidelijk waarom klanten ontevreden zijn. Soms kom ik mijn restaurantje binnen en zit iedereen met een boze emoji boven hun hoofd noodles te verorberen. Uiteindelijk laten ze echter vaak een review van vier sterren achter en blijkt er eigenlijk niets aan de hand te zijn. Dit lijkt een bug te zijn. Als iemand wél een slechte review achterlaat, is ook niet echt te zien waar het aan ligt. De reviews zelf lijken automatisch gegenereerd. Zo had ik bijvoorbeeld een gast die schreef dat “de ober hun eten voor hun neus heeft opgegeten”; een mechanic die niet in de game zit. Ik had liever een overzicht van de problemen gezien, zodat ik daadwerkelijk verbeteringen kan aanbrengen.