Review: De Legende van Ga'Hoole Nintendo Wii

Velen zullen de trailer van de nieuwe film Legend of the Guardians: the Owls of Ga'hoole vast al wel een aantal keren op de tv voorbij hebben zien komen. Natuurlijk zullen de meesten niet meteen denken aan een game, maar ook deze film heeft een game gekregen. Of de game Legend of the Guardians: the Owls of Ga'hoole net zo succes vol wordt als de film is nog maar de vraag. De game zelf hebben we in elk geval beoordeeld en daar is het volgende uitgekomen.

Thee Great Tree

Kort gezegd volgen we in de game een uil genaamd Shard. Zijn vader, die overleed voordat Shard was geboren, heeft in zijn jonge jaren de inwoners van de The Great Tree verraden. Shard draagt dit imago met zich mee en wil er dan ook alles aan doen om zijn geschiedenis te wissen. Hij volgt een opleiding tot Guardian om zo de uilen te kunnen redden van de ondergang en zijn imago te wissen. Het is echter nog maar de vraag of zijn vader daadwerkelijk de The Great Tree heeft verraden. Niemand lijkt het echte verhaal te weten. Tijdens de game wordt het echte verhaal stukje bij beetje onthuld. Sommigen zal het misschien al wel zijn opgevallen, maar het verhaal uit de game is niet gelijk aan het verhaal in de film. Het hoofdpersonage Shard is namelijk door de ontwikkelaar zelf gemaakt.
Overigens kun je zelf bepalen hoe Shard eruit komt te zien. Als je de game opstart kun je namelijk uit vier verschillende uilen kiezen, gebaseerd op kracht, snelheid en gezondheid. Ik zelf heb gekozen voor de uil met een beetje van alles. Later in de game kun je dit wel gedeeltelijk aanpassen door betere uitrustingen te kopen.

Unieke gebieden

In deze game zul je alleen vliegen, waarbij het altijd maar de vraag is of de besturing lekker werkt. Gelukkig is de besturing erg gemakkelijk door een aantal handige hulpknoppen en is daardoor vooral op wat jongere gamers gericht. Zo hoef je niet helemaal exact te richten, want dat doet de computer wel voor je. Natuurlijk is het vliegen even wennen, maar als je het eenmaal onder de knie hebt is het een eitje. Daarnaast zijn de omgevingen erg divers en interessant genoeg om het vliegen enorm leuk te maken. Zo kun je vliegen tussen de bergen en bomen en door ravijnen. Het volgen van een vijand wordt lekker lastig gemaakt door obstakels of uitstekende, die je zult moeten ontwijken. Grafisch gezien is Legend of the Guardians goed te pruimen. Jammer is dan weer de duur van het verhaal. Zelf heb ik er zo'n vijf uurtjes over gedaan om het einde te bereiken. De bonuslevels heb ik dan echter nog niet meegerekend.

Storing

Erg opvallend is het storende geluid. Ik heb het geluid deels uit moeten zetten, omdat ik helemaal gek werd van het geruis. Over de hele game was het geluid goed, tot ik bij een level kwam waar het pijpenstelen regende. Kennelijk vonden de boxen van mijn tv dat niet erg aangenaam. Erg lang duurt het niet, maar het is wel enorm storend. Gamen zonder geluid is natuurlijk geen optie.