Review: Tom Clancy's H.A.W.X. PlayStation 3

Ubisoft stampt opnieuw een Tom Clancy-titel uit de grond. Ditmaal gaan we niet met Team Rainbow of de Ghosts aan de slag en is er ook geen sprake van een strategisch spektakel zoals in EndWar. We zoeken het hogerop en nemen plaats in 's werelds meest geavanceerde vliegmachines. Dit is Tom Clancy's H.A.W.X.

Terug naar het Tom Clancy-universum

Het verhaal achter H.A.W.X. is gesneden koek. Net als in elke game of film met straaljagerpiloten in de hoofdrol, ben je in H.A.W.X. ook een levende legende in het luchtruim. Jouw prestaties blijven dan ook niet onopgemerkt en Artemis nodigt je uit om voor hen te komen vliegen. Artemis is een onafhankelijke organisatie die tegen een fikse vergoeding haar diensten aanbiedt aan verschillende partijen. Zo zul je in de ene missie de olievelden van een beruchte sjeik moeten verdedigen om in een volgende missie de Verenigde Naties te ondersteunen bij de escorte van een vooraanstaand politicus. Leuker zijn misschien nog wel de missies waarbij je een groep Ghosts op de grond assistentie verleent door bijvoorbeeld een naderende tank uit te schakelen. Dergelijke opdrachten zorgen ervoor dat je er constant aan herinnerd wordt een game in het Tom Clancy-universum te spelen.

Overtuigend Afghanistan

H.A.W.X. voert je mee naar verscheidene locaties verspreid over onze aardkloot. Iedere locatie is accuraat vormgegeven met behulp van de GeoEye satelliet. Plaatsen als Rio de Janeiro en Tokyo herken je direct, maar ook de kale woestenij van Afghanistan weet te overtuigen. Hoewel je van dichtbij zeker kunt zien dat de omgevingen als gevolg van de grote omvang van de maps aan details hebben moeten inboeten, is het vanuit de lucht allemaal een ware lust voor het oog. Toch kan een game er grafisch nog zo geweldig uitzien, H.A.W.X. valt of staat bij de gameplay.

Hondengevecht

Gelukkig zit het met de gameplay ook wel goed, al moet je geen realistische vliegsimulatie verwachten. De jagers laten zich soepel door het luchtruim besturen en geven je een heerlijk gevoel van vrijheid. Er zal dan ook geen moment zijn waarop je het gevoel hebt je kist niet volledig onder controle te hebben. Dit kan voor velen ook direct een groot minpunt zijn. Een uitdagende dogfight heeft immers alles te maken met het opzoeken van de grenzen van je vliegtuig en je eigen lichaam. Zo zul je in het echt niet snel een negatieve looping met een blackout tot gevolg maken, terwijl dit in H.A.W.X. geen enkel probleem is. Ook zul je in de standaard modus geen last hebben van 'stall' en kun je dus probleemloos je neus omhoog trekken en gas terugnemen, zonder dat je toestel ongecontroleerd uit de lucht naar beneden begint te dwarrelen.

Ouderwets knallen

Om wat meer uitdaging aan de gameplay toe te voegen kun je de vliegassistentie uitschakelen. In deze zogenaamde 'off-mode' verschuift het cameraperspectief naar enkele meters achter je toestel en zal het volgende doelwit constant centraal gelegen op het beeldscherm zichtbaar zijn. Hierdoor beweegt de camera niet meer met je vliegtuig mee, maar draai je zelf constant om het doelwit heen. Deze modus is het best te vergelijken met een ouderwetse shooter op rails. Hoewel de besturing hiervan in het begin even wennen is, kun je in deze modus aanzienlijk scherpere bochten maken en dien je er ook voor te waken dat jouw toestel geen last krijgt van stall. Bovendien zien met name de dogfights er in deze modus behoorlijk spectaculair uit. Het is alleen wel jammer dat de voor- en nadelen in deze modus niet te ondervinden zijn in het cameraperspectief vanuit de cockpit.