The Relic: First Guardian review - Komt de belofte niet na

De Koreaanse indiestudio Project Cloud Games brengt eind deze maand hun allereerste game uit. The Relic: First Guardian is een singleplayer action RPG met soulslike elementen. Daarnaast is het verhaal geïnspireerd op de Koreaanse mythologie waar ik zeker nieuwsgierig naar ben. Als je de trailer van The Relic of de Deep Dive Combat Showcase kijkt, lijkt de game vol met actie en vloeiende gevechten te zitten waardoor ik nog nieuwsgieriger wordt. Op papier klinkt het goed dus laten we maar eens gaan kijken of de game het waar kan maken in de review van The Relic: First Guardian.

Een luie manier van vertellen

Als je The Relic: First Guardian begint, hoor je een mysterieuze dame tegen je spreken die je tot leven wekt. Ze heeft lang naar je gezocht en de wereld is enorm veranderd sinds jullie laatste ontmoeting. De wereld is blijkbaar in een erbarmelijke staat. Dit komt doordat een mysterieus relikwie werd vernietigd waardoor de corruptie zich kon verspreiden. Het is jouw taak als First Guardian om alle scherven van het relikwie te zoeken en een einde aan de chaos te maken. De scherven corrumperen de mensen die hiermee in contact komen waardoor zij veranderen in agressieve Brutals. Zij vormen een gevaar voor de omringende bewoners en dat zal je snel merken als je de wereld gaat verkennen. Verder wordt er niet veel verteld en word je een beetje in het diepe gegooid.

Er is hierdoor nog niet veel verhaal; de wereld is in chaos en wordt overspoeld door rovers en bandieten. Dat is jammer, want ik ben enigszins bekend met de Griekse, Romeinse en Noorse mythologie; zelfs de Japanse en Egyptische zijn de revue gepasseerd maar van de Koreaanse mythologie weet ik helemaal niets. Ik verwachtte dus meegenomen te worden naar een nieuwe mythologie, maar helaas valt de presentatie tegen. Na de korte monoloog van de mysterieuze dame begin je in een donkere grot waar je een korte tutorial krijgt en vervolgens ga je de wereld ontdekken. Helaas mis ik meer informatie om goed in het verhaal te komen, want ik mis de achtergrond en weet niet wie de mysterieuze dame is. Dit maakt het begin van de game niet per se anders dan andere games en er is niets specifieks of bijzonders aan waardoor je de Koreaanse mythologie wordt ingezogen.

Je komt tijdens je avontuur wel korte fragmenten tegen waar je iets meer over de bewoners en hun situatie te weten komt. Alleen deze mensen blijven stemmen die een tekst voorlezen en je krijgt hen niet te zien dus het is moeilijker om een band met ze te vormen. Het zijn losse flarden aan informatie die niet overtuigen. Misschien komt dit door de Engelse voice over, want de kwaliteit is niet geweldig. De stemacteurs lezen de tekst voor, maar het komt niet erg authentiek over. Er is geen connectie tussen de stemacteur en het personage. Als je dit vergelijkt met de lore uit The Last of Us die niet eens gesproken is, maar toch een snaar weet te raken dan is dit een gemiste kans. Het is natuurlijk wel belangrijk om te noteren dat The Last of Us een ijzersterk verhaal heeft dat wordt uitgevoerd door geweldige stemacteurs en daar wordt de lore gebruikt als begeleiding bij het verhaal in plaats van het verhaal grotendeels door de lore te laten vertellen.

Er zijn weinig opties

The Relic: First Guardian is niet erg toegankelijk en er zijn weinig opties om de game aan te passen. We zijn tegenwoordig wel verwend, omdat je in veel games meerdere dingen kunt aanpassen. Zo kun je uit verschillende gesproken talen kiezen, performance of resolution mode selecteren, de tekstgrootte of de controls aanpassen. In The Relic: First Guardian is dat helaas niet mogelijk. Als je de game opstart, kun je alleen kiezen uit Start Game en System. Alleen valt er bij System weinig te kiezen, want er zijn maar vier settings (general, graphics, audio, operation guide) en die hebben beperkte opties. Zo kun je de taal naar voorkeur aanpassen, maar geldt dit alleen voor de teksten. Daar kwam ik achter toen ik opeens wegwijs moest maken uit de Koreaanse karakters, terwijl ik dacht voor de Koreaanse voice-over te kiezen. Gelukkig kon ik na even zoeken dit weer in het Engels veranderen. Vervolgens ging ik bij audio kijken om de voice-over aan te passen, maar hier kun je alleen de vier geluidseffecten (master, music, effects, voice) hoger of lager zetten. Dit is een gemiste kans, want de mogelijkheid om de game in het Koreaans te ervaren zou het authentieker maken. Tevens is het prettig om de controls te kunnen aanpassen in een action RPG, maar bij de operations guide kun je wel zien aan welke buttons de acties zijn gekoppeld, maar dit niet aanpassen.

Ook zijn de te lezen teksten erg klein op mijn redelijk grote scherm en het is niet mogelijk om dit aan te passen. Dat is vervelend, want ik moet moeite doen om de tekst te lezen in plaats van languit op de bank te kunnen liggen. Normaliter maak ik mij hier niet druk om, maar het zou wel fijn zijn om de tekst te kunnen lezen, zodat je wat van het verhaal meekrijgt. Dit gaat hier zeker op, doordat het verhaal fragmentarisch via teksten wordt overgebracht. Het helpt ook niet dat de map geen legenda heeft en dat je geen markers kunt plaatsen. Soms ben je nog niet sterk genoeg of heb je niet het juiste wapen en wil je ergens later terugkeren. Het is dan wel handig om dat op de map te kunnen markeren. Daarnaast zijn de laadtijden zijn ook een doorn in het oog, want deze zijn erg lang en dit is eigenlijk onacceptabel voor een PlayStation 5-game. Dit geldt nog meer bij een soulslike, want als je het tegen een eindbaas gaat opnemen kost dat zeker een aantal pogingen. Als je verslagen bent, wil je het meteen opnieuw proberen, maar dat kan niet want je moet elke keer zo’n tien seconden wachten. Op zich niet vreemd als je een naar een nieuwe locatie gaat, maar als je steeds vanaf hetzelfde savepoint begint, zou je verwachten dat dit veel sneller kan.

De game heeft soulslike elementen, maar is geen soulslike

Het avontuur speelt zich af in Arsilthus en dit is een donkere en grauwe wereld. De game ziet er op zich wel mooi uit, maar door de wazige omgeving voelt het soms alsof je naar een PlayStation 4-game kijkt. Je komt hier verschillende nederzettingen, bossen, ruïnes en dorpen tegen. Helaas heeft de corruptie veel schade aangericht en ondervind je hier de gevolgen van. Dit betekent dat de meeste mensen niet meer leven en de mensen die nog wel leven looters of Brutals zijn. In de velden kom je lore, voorwerpen voor upgrades, gold en stone tablets tegen waar je je flasks en energie kunt herstellen. Toch werkt dit niet zoals je in een soulslike gewend bent, want de vijanden respawnen niet als je hiervan gebruikmaakt. Ook verdien je geen experience of souls door het verslaan van de vijanden. Elk voorwerp in deze wereld is uniek en deze kun je versterken met Relics die je verzamelt door Brutals te verslaan. Elk wapentype heeft zijn eigen skill tree en deze kun je upgraden met Ancient Relic Energy die je vindt bij de blauwe altaren. Ook kun je de wapens of uitrusting bij de smid upgraden.

Als je het loodje legt, verlies je geen souls die je moet terughalen. Dit haalt de spanning uit de game en geeft rust, maar toch mis je de urgentie om zo snel mogelijk je souls terug te halen. Het maakt je nonchalanter, want het is niet erg als je sterft. Daarnaast kun je in principe de gewone vijanden overslaan, want dit levert alleen gold op. Je bestuurt de First Guardian met een vergelijkbare knoppenverdeling die je kent uit andere soulslikes. Toch is er een groot verschil, want je hebt maar één aanvalsknop om met je wapen aan te vallen in tegenstelling tot de normale en sterke aanval. Ook kun je niet zelf combo’s maken, maar wordt dat voor je ingevuld. Dus als je je aanval begint hangt het van de richting van de analog stick af welke reeks aanvallen je loslaat. Je hebt weinig controle over de aanvallen, maar ze doen wel redelijk wel schade. Toch vind ik het gemis van een sterke aanval jammer. Het geeft minder voldoening als de combo’s voor je worden ingevuld in plaats van ze zelf te creëren. Het andere grote verschil is dat je geen stamina verliest door aan te vallen, maar door te verdedigen, pareren en dodgen. Dat geeft meer ruimte voor aanvallen; al moet je regelmatig verdedigen en dodgen waardoor je stamina verliest. Dus je zal het aanvallen en rusten moeten combineren; vergelijkbaar met andere games zonder deze invulling.

Daarnaast heb je toegang tot Relic Magic (Fire, Ice, Lightning, Poison, Curse) waarmee je bijvoorbeeld met Fire Magic een vuurbal kunt afvuren. Dit is niet iets wat je achter elkaar kunt gebruiken, want Relic Magic heeft een cooldown en het kost enige tijd, voordat deze bijgevuld is en weer bruikbaar is. Ook kun je speciale aanvallen op de face-buttons zetten waardoor je deze kunt afwisselen met je reguliere aanvallen. Helaas viel dit tegen, omdat je niet echt een vloeiende combo kunt maken. Als je een combo start kun je deze niet onderbreken met een speciale techniek. Als je deze wilt gebruiken, is er een seconde niks en dan pas de techniek. Dit maakt het gebruik hiervan niet erg prettig of uitnodigend. Ook hebben de technieken net zoals de magic een cooldown waardoor je ze niet constant kunt gebruiken, maar moet afwisselen met normale aanvallen, magic en andere specials.

De gevechten stellen teleur

Als je de wereld verkent, kom je natuurlijk verschillende vijanden tegen die je het leven zuur proberen te maken. Gelukkig kun je kiezen uit vijf verschillende wapentypes: sword & shield, two-handed weapon, battle staff, dagger en long sword. Elk wapen heeft zijn eigen combo’s, maar je kunt niet tijdens de gevechten van wapens wisselen. Dit is jammer, want als two-handed te langzaam is zou het fijn zijn om dit snel te kunnen wisselen. Hierdoor zou je toegang tot meer combo’s hebben en dit zou de gevechten interessanter en vloeiender maken. Daarnaast mis ik de mogelijkheid om stealth kills te maken om zo de vijanden wat uit te dunnen. Zelfs al zit de vijand met zijn rug naar je toe als je in de buurt komt, weet hij meteen waar je bent. De gewone vijanden kom je regelmatig tegen, maar ondanks hun geringe aantal kunnen zij aardig wat schade aanrichten. Zeker als je blijft aanvallen en niet je schild gebruikt, maar ook als je door verschillende vijanden achter elkaar wordt geraakt. De eindbazen, The Brutals, vereisen wat meer tactiek en geduld, want zij richten veel meer schade aan en gebruiken veel rode aanvallen. Er zijn er rond de tachtig en dit biedt genoeg afwisseling en uitdaging.

Je kunt de normale aanvallen opvangen door je schild-button (L1) in te houden, pareren door deze te gebruiken net voordat een aanval contact maakt of de aanval te ontwijken met dodge (O). Het verdedigen en pareren van de normale aanvallen zijn cruciaal om te overleven en zorgen ervoor dat je de ruimte krijgt om aan te vallen. Als je de vijanden lang genoeg aanvalt en hun aanvallen weerstaat, verliezen ze hun stamina. Ze worden hierdoor even verdoofd en staan dan open voor verschillende aanvallen. Het kost even om dit in de vingers te krijgen. Toch zijn er hiaten, want als er twee vijanden achter elkaar aanvallen kun je de ene aanval pareren, maar word je toch geraakt door de tweede. Daarnaast kun je je combo’s ook niet onderbreken waardoor je tijdens deze een aankomende aanval niet kunt pareren. De lock-on werkt maar is niet altijd even logisch, want in plaats van de persoon vlak bij je in de buurt te locken, doet hij dat met een persoon die twintig meter verder staat. Ook kun je de vijanden niet locken als je met je rug naar hen toe staat, wat misschien wel logisch is, maar niet lekker speelt. Daarnaast is de camera ook niet echt behulpzaam als je bij rand komt, want hierdoor zie je niet meer wat je doet.

Natuurlijk kun je ook dodgen om de aanvallen te ontwijken, maar het is verstandig om deze te bewaren voor de unblockables (rode aanvallen). Al kun je deze ook onderbreken als je genoeg schade aanricht. Dit is effectief voor het ontwijken, maar je bent meteen ook een stuk van de vijand verwijderd waardoor je weinig tijd hebt om schade aan te richten. In soulslikes zoals Elden Ring kun je de dodge enigszins sturen, maar dat is hier niet het geval. Je duikt recht op de vijand af, springt een stuk naar achteren of gaat een eind naar links of rechts. Het is dus niet mogelijk om langs de benen van de eindbaas rollen om achter hem te komen. Missschien heb ik de juiste Relic nog niet gevonden, maar de dodge lijkt alleen handig om de rode aanvallen te ontwijken en helpt niet echt met het aanvallen. Het voelt allemaal enigszins wat clunky en niet vloeiend zoals we van Sekiro, Nioh of Elden Ring gewend zijn. Hierdoor voelen alle gevechten hetzelfde en is er weinig ruimte voor variatie en creativiteit. Dit nodigt niet uit om het tegen de vijanden op te nemen en dat is lastig in een soulslike. Laten we hopen dat de game in de toekomst wat updates krijgt, zodat de gevechten vloeiender en beter lopen.