The Seven Deadly Sins: Origin review - Gacha met groeipijn

In 2015 was ik op zoek naar een nieuwe anime om te kijken. Op Netflix kwam ik toevallig The Seven Deadly Sins tegen en besloot ik het een kans te geven. De shonen fantasy-serie zit vol unieke personages, een interessante wereld en, op een paar clichés na, een verrassend sterk verhaal. Het is dan ook geen verrassing dat deze wereld zich goed leent voor games. Door de jaren heen zijn er meerdere titels verschenen, waarvan The Seven Deadly Sins: Origin de nieuwste is. In deze game staan de kinderen van de originele hoofdpersonages centraal.

Een mysterieus amulet

De game begint met Tristan, de zoon van Meliodas en Elizabeth, de hoofdpersonages uit de originele manga en anime. Samen met Tioreh, de dochter van andere bekende personages, verkent hij een grot. Daar stuiten ze op een mysterieus amulet genaamd de Book of Stars. Wanneer de amulet zich aan Tristan bindt, wordt een onbekende kracht losgelaten op de wereld. Plots verschijnen er nieuwe monsters, verandert het landschap en verspreidt een duistere kracht zich over het land, ook lijken het heden en het verleden zich met elkaar te vermengen. Het is aan Tristan en zijn team om de oorsprong van deze duisternis te achterhalen.

Het verhaal is zonder twijfel één van de sterkste punten van de game. Het mysterie rondom het amulet en de impact op de wereld zorgen ervoor dat je door wilt blijven spelen. Ook voor spelers die de anime of manga niet kennen is het verhaal goed te volgen.Het enige minpunt zit in de hoeveelheid dialogen. Bij sommige quests, vooral vlak voor boss fights, moet je eerst lange gesprekken door voordat je daadwerkelijk kunt vechten. Op zulke momenten wil je gewoon direct de combat in.

Clunky en een beetje glitchy

Omdat de game ook voor mobile is ontwikkeld, merk je dat de combat is ontworpen met touchscreenbediening in gedachten. Je kiest drie aanvallen die je vervolgens gebruikt in gevechten. Op pc en consoles voelt dit beperkt, omdat daar meer mogelijk zou moeten zijn qua input. Ik heb de game voornamelijk op Steam Deck gespeeld en merkte dat de besturing vaak wat clunky aanvoelt. Vooral het ontwijken van aanvallen kan frustrerend zijn. De timing voelt onduidelijk en soms reageert de dodge simpelweg niet.

De user interface is misschien nog wel het grootste struikelblok. Met een controller is het onduidelijk waar je je precies bevindt in de menu’s en wat je geselecteerd hebt. Op de Steam Deck kon ik gelukkig terugvallen op pc-controls, maar voor console-spelers lijkt dit op dit moment een stuk minder prettig. De UI voelt duidelijk ontworpen voor touchscreengebruik en kan een betere optimalisatie gebruiken voor andere platformen.

Daarnaast kwam ik meerdere glitches tegen. Zo verdween de omgeving soms volledig wanneer mijn personage ergens tegenaan liep, waardoor ik letterlijk in het niets keek. Ook had ik een moment waarop een uil, die mij naar een missie moest brengen, simpelweg naar beneden stortte in plaats van te vliegen. Dit soort momenten zorgen ervoor dat de ervaring minder soepel aanvoelt. Netmarble brengt regelmatig updates uit om deze problemen aan te pakken, maar het gevoel blijft dat de game nog wat extra ontwikkeltijd had kunnen gebruiken voor een stabielere release.

Gacha!

De kracht van The Seven Deadly Sins: Origin ligt in het verhaal en de personages. Ondanks de technische problemen en de soms frustrerende besturing heb ik me goed vermaakt en zie ik zeker potentie in deze game. De soundtrack is ook verrassend goed met tracks die perfect aansluiten bij de setting van de game en je waant je echt in Brittania (de wereld van de Seven Deadly Sins). Het helpt ook dat veel van de orginele cast uit de anime hun rollen weer vertolken. Dit maakt de immersie natuurlijk des te beter, let wel op dat op het moment van schrijven alleen de Japanse voice acting beschikbaar is en niet de Engelse.

De game is gratis te spelen op alle platformen, wat het laagdrempelig maakt om hem uit te proberen. Daar staat tegenover dat er een gacha-systeem aanwezig is, waarmee je nieuwe personages, wapens en uitrusting kunt vrijspelen. Dat systeem roept gemengde gevoelens op. Gacha-mechanieken kunnen verslavend werken en spelers verleiden om geld uit te geven. Een pluspunt is dat de game je niet constant overspoelt met advertenties of banners. Het systeem is aanwezig, maar wordt niet agressief opgedrongen. Het zit in een los menu die je kan negeren als je wilt.