Transport Fever 3 review - Geeft je alle vrijheid

Tien jaar geleden reed de trein van Transport Fever voor het eerst het station binnen. Het was overduidelijk een succes, want in 2019 verscheen het tweede deel van de franchise. Een deel dat nog meer gamers wist binnen te halen. Het verbinden van dorpen en productiegebouwen via wegen en spoorlijnen haalt zowel de treinliefhebbers als casual gamers en de die-hard spelers die streven naar efficiëntie binnen. Het moet daarom niet gemakkelijk zijn geweest om te werken aan Transport Fever 3, want elk deel moet natuurlijk groter en beter zijn. Ondertussen zijn ze ook geswitcht van uitgever, waardoor Paradox Interactive een handje helpt. Wat je mening ook is over die uitgever, want niet alle fans zijn even blij, in deze review focussen we vooral op wat Transport Fever 3 allemaal te bieden heeft. En ik kan je verklappen dat er in ieder geval genoeg voertuigen aanwezig zijn.

Een historische reis

Transport Fever 3 is een reis door de tijd en dat merk je aan alles. Het begint al met de acht campagne levels waarin je kennis maakt met de game en historische events. Je begint in het jaar 1906 in de Verenigde Staten waar New Orleans te maken heeft gehad met een vloedgolf. Het is aan jou om nieuwe wegen aan te leggen en de productiegebouwen weer met elkaar te verbinden, zodat er een hotel gebouwd kan worden. In het tweede level reis je dan weer af naar het noorden van Italië om ervoor te zorgen dat er een tunnel wordt gebouwd, zodat de omliggende dorpen met elkaar worden verbonden via een treinspoor. De eerste zes levels spelen zich af voor het jaar 2000, maar we maken alvast een kleine sprong naar de toekomst door het jaar 2033 te betreden.

De campagne levels ademen hun eigen historische en culturele sfeer. De personages die je begeleiden zijn telkens passend voor het land dat je bezoekt. En dat geldt ook voor de achtergrondmuziek. In New Orleans hoor je bijvoorbeeld jazzmuziek, want het genre is in deze stad ontstaan. Het voordeel en het nadeel van in ieder geval de eerste campagne levels is dat je nogal wordt gestuurd. Je bent verplicht om de taken op een specifieke manier te voltooien, waardoor je niet vrij bent om een extra trein te kopen. Aan de andere kant, zorgt die restrictie ervoor dat nieuwkomers op een interessante manier de game beter leren kennen. Voor wat extra uitdaging kun je focussen op het behalen van de drie sterren die elk level aanbiedt.

Voor de echte transportliefhebbers draait het natuurlijk om de voertuigen en met meer dan 275 voertuigen kom je echt aan je trekken. Nu heb ik zelf weinig interesse in de getoonde details van de verschillende soorten voertuigen en word ik er niet enthousiast van, maar je krijgt in deze game wel een mooi beeld van de historie van de transportsector. Je begint namelijk altijd met een koets en een stoomtrein. Uiteindelijk komen daar de elektrische treinen, de trams, grote schepen en natuurlijk de vliegtuigen bij. Je speelt dit echter pas vrij rond het jaar dat ze zijn uitgevonden. Er is genoeg ruimte om deze voertuigen van dichtbij te bewonderen, want er is een speciale 3D-camera, waarmee je het voertuig kunt blijven volgen.

Alles draait om verbindingen

Alle vrijheid die je maar kunt bedenken krijg je echter in de sandboxmodus. Alle settings zijn aan te passen en daardoor kun je een rustgevende of juist een uitdagende sessie creëren. Op deze manier verandert Transport Fever 3 zelfs in een tycoon, waarin je zonder kosten kunt bouwen. Met meerdere mappen, de map editor en toegang tot de workshop zijn er allerlei extra manieren om de game naar je eigen hand te zetten. En dat is precies wat je wilt met dit soort games. Uiteindelijk kun je tientallen uren in de sandboxmodus steken.

Wanneer je kiest uit een van de mappen, die vooral een ander bioom met andere grondstoffen aanbieden, krijg je een halflege map voor je neus. Dit klinkt negatief, maar daar zit een reden en een heel systeem achter. Wat je vooral ziet zijn kleine dorpen en enkele productiebedrijven. Met duidelijke icoontjes wordt er aangegeven wat zij nodig hebben om te groeien en te produceren. En laat de game nu net volledig draaien om het opzetten van transportlijnen. Door haltes in een dorp te plaatsen kun je mensen van de ene wijk naar de andere brengen met de koets. De zagerij heeft ondertussen behoefte aan hout, waardoor je een lijn opzet tussen dit productiegebouw en het houthakkerskamp. Op het moment dat de planken gezaagd worden, kun je met weer een nieuwe verbinding deze planken vervoeren naar het dorp.

Het aanbod van transport en goederen bepaalt hoe snel een dorp groeit en uiteindelijk een stad wordt. In een menu kun je dit bijhouden, maar visueel worden verschillen ook zichtbaar gemaakt. Opeens heeft een dorp een extra weg en zijn er nieuwe huizen gebouwd. De mensen die er wonen zie je rondlopen en mocht je nieuwsgierig zijn, dan kun je zelfs zien hoe gelukkig ze zijn en waar ze werken. Met paard en wagen gaat het vervoeren van goederen niet zo snel en daardoor moet je goed in de gaten houden wanneer het tijd is om extra voertuigen te kopen. Te snel vernieuwen of uitbreiden is niet altijd verstandig. Toen ik een treinstation voor passagiers aan het bouwen was en meerdere dorpen met elkaar verbond, was dat in de eerste jaren niet rendabel. Het was alleen door het aannemen van opdrachten dat de financiën niet langdurig het rood kwamen te staan.

We rijden altijd vooruit

De progressie in Transport Fever 3 rijdt als een trein en vindt daardoor op een natuurlijke manier plaats. Er zijn namelijk drie progressiesystemen die langs elkaar heen lopen, waardoor je continu vooruit gaat. Laat ik beginnen met de passieve kant, want naarmate de jaren verstrijken krijg je toegang tot modernere voertuigen. Hiermee kun je personen en goederen sneller vervoeren, maar de nieuwste uitvindingen zorgen tegelijkertijd voor meer lawaai en uitlaatgassen. En daar zitten de bewoners van een dorp niet op te wachten. Je kunt dan ook bomen en hekken langs de weg plaatsen om dit grotendeels tegen te gaan. Die lawaaierige stoomwagens zijn echter ideaal voor de lange afstand. Vooral bij het vervoeren van de bewoners moet je oppassen dat je niet blind voor het nieuwste kiest. Een belangrijk onderdeel van het vervoer is namelijk comfort. Het mooie aan dit systeem is dat je met een simpele druk op de knop een bestaand voertuig kunt upgraden zonder de grondstoffen kwijt te raken of de route te resetten. Hetzelfde geldt voor de wegen, waardoor je niet verplicht bent om een weg eerst te vernietigen en daarna opnieuw neer te leggen.

Ik gaf al aan dat de map nog grotendeels leeg is als je begint. Je bent op dat moment verplicht om te werken met de bedrijven die er al zijn en die zijn soms mijlenver van elkaar verwijderd. Gedurende je speelsessies krijg je meldingen dat een entrepreneur de kans heeft gegrepen om een nieuw bedrijf op te starten. Opeens kent een meer wel degelijk een visserij en vind je ergens op de map een steenhouwerij. Rond het jaar 1908 kreeg ik bijvoorbeeld toegang tot een steenkoolmijn, kopermijn en een staalfabriek, waardoor ik uiteindelijk ingeblikt voedsel kon produceren. Deze veranderingen betekenen dus niet alleen dat je nieuwe grondstoffen kunt vervoeren, maar ook dat je de bestaande lijnen korter kunt maken. Steen heb je daarnaast nodig voor enkele monumenten die je kunt bouwen. Denk dan aan een Colosseum, een museum of het vrijheidsbeeld.

Waar je wel invloed op hebt, is de groei van je dorpen. Dit bereik je door de gewenste goederen te leveren en het openbaar vervoer op te zetten. Zaken als uitlaatgassen, lawaai en je reputatie hebben invloed op de groei van een dorp. Je reputatie keldert vooral als je bepaalde opdrachten aanneemt en deze uiteindelijk niet nakomt. Hoe meer bewoners een dorp heeft, hoe beter het voor jou is. Jouw transportbedrijf bestaat uit meerdere levels en daardoor begin je als junior. Bij een populatie van 1442 word je gepromoveerd tot mechanicus en krijg je een bijgebouw voor je hoofdkantoor en speel je het amfitheater vrij. Met wat onderzoek kun je zelfs bepalen rond welk dorp er nieuwe bedrijven worden opgericht.

Er zijn wat roestige onderdelen

Het duurde even voordat ik een klik voelde, maar toen die er eenmaal was, werd ik compleet in beslag genomen door het leveren van goederen en het vervoeren van personen. In het begin kan de game wat overweldigend aanvoelen, want je hebt alle vrijheid. Begin je eerst met het opzetten van het openbare vervoer in alle dorpen. Of kies je er juist voor om direct te focussen op de goederen. Er is in principe geen goed of fout, zolang het geld binnenstroomt.

Daarnaast kunnen alle verbindingen en voertuigen voor de nodige chaos zorgen. Om dit tegen te gaan geeft de game je de optie om alle verbindingen en voertuigen een naam te geven. En als je er behoefte aan hebt, dan kun je zelfs de kleur van een voertuig bepalen. Ik kan je aanraden om hier gebruik van te maken, want dat maakt alles een stuk overzichtelijker. Er zijn meerdere menu’s die je een handje helpen en er zijn opties om het weer en de dag- en nachtcyclus te veranderen. Dat geldt trouwens ook voor de muziek, want de soundtrack van de eerdere games zijn onderdeel van de radio.

Waar ik mij wel aan stoorde waren de willekeurige fps-drops, waardoor je enkele seconden moet wachten voordat je verder kunt met je plannen. De game lijkt met het opstarten al moeite te hebben met het laden van de map, want het het duurt aanzienlijk lang. Het zou mij niet verbazen als dit met een Day One-patch al wordt verholpen. Daarnaast lijkt de game grafisch een beetje vast te zitten in het verleden. Het is niet storend en misschien kiezen de ontwikkelaars er bewust voor om deze stijl te hanteren, maar de map en dan vooral de ondergrond kan zeker een upgrade gebruiken.