De wereld van Pokémon is ontzettend rijk en diepgaand. De Japanse mediagigant heeft alles in huis: games, films, tv-series, kaarten en nog veel meer. Uiteraard zoomen we bij Gameliner maar al te graag in op interactieve media, maar om nou onze favoriete Pokémon-game te bespreken; dat vonden we een iets te gemakkelijk inkoppertje. We gaan ditmaal meer op de niche zitten. De Rondvraag staat namelijk vandaag in het teken van onze favoriete Pokémon spin-off games!
Ik heb Pokémon Snap altijd een heel interessant concept gevonden. De game combineert het beste van twee werelden. Aan de ene kant heb je de schattige Pokémon die verschijnen of waarvoor je wat moeite moet doen. En aan de andere kant mag je lekker fotograferen. Ik vind het fantastisch om te klooien met de fotomodus om zo mooie screenshots te creëren. Het voordeel van Pokémon Snap is dat het een redelijk rustig tempo heeft, dus ideaal om in de handheldmodus te spelen.
Daarnaast heb ik het idee dat het concept van Pokémon Snap een inspiratiebron is geweest voor enkele indiestudio’s. Zo moet je rondlopen in Beasts of Maravilla Island en foto’s maken van bijzondere dieren en ben je in Alba: A Wildlife Adventure bezig om bedreigde diersoorten vast te leggen. En laten we TOEM niet vergeten. Ik heb ontzettend genoten van die games en zie in de toekomst graag wat meer Snap-klonen voorbij komen. Misschien moet ik Pocketpair even porren, aangezien ze hebben besloten om met al hun games Nintendo te plagen.
Ik leverde mijn tekst als laatste aan en ik zie dat de nodige cultklassiekers al voorbij zijn gekomen. Ik heb mezelf ook kosteloos vermaakt met de battle sims, zoals Pokémon Stadium, Pokémon Colosseum en Pokémon Battle Revolution. Daarnaast kan ik innovatieve titels, zoals Pokémon Rangers en Pokémon Snap enorm waarderen. Ik ging even graven in mijn geheugen. Welke Pokémon spin-off heeft nou de meeste vrije tijd geroofd? Pokémon Showdown ga ik niet noemen gezien wegens de niet officiële status van de game, dus ik kom uit op een Nintendo-klassieker.
Het spelen als een pocket monster zelf was een droom voor vele spelers. In Pokémon Mystery Dungeon loop je eerst een persoonlijkheidstest door (die iedereen opnieuw uitvoerde, totdat ze de Pokémon kregen die ze wilden) en daarna kom je in een wereld terecht zonder mensen. Alleen maar de nodige Bulbasaurs, Torchics, Totodiles en meer maken onderdeel uit van het meubilair. Als jonge gamer zijnde was dit mijn eerste aanraking met een dungeon crawler-achtige RPG, waarbij turn-based gevechten het gros vormde naast het verkennen van de bijzondere omgevingen. Hoe vaak ik wel niet tot diep in de nacht op mijn Nintendo DS in deze titel aan het grinden was. Noem het maar Vital Spirit.
Mijn favoriete Pokémon-spin-offgames zijn zonder twijfel de Pokémon Stadium-titels op de Nintendo 64. In essentie waren het pure battle simulators, maar als kind heb ik er urenlang plezier aan beleefd. In die periode waren alleen de eerste twee generaties Pokémon-games beschikbaar op de Game Boy Color, en Pokémon Stadium liet me de gevechten eindelijk volledig in 3D zien, iets wat de achtjarige ik natuurlijk helemaal fantastisch vond.
Daarnaast boden de games allerlei leuke uitdagingen, zoals het verslaan van Gym Leaders om badges te verdienen. Het concept was misschien eenvoudig, maar uiteindelijk draait Pokémon om de battles, en dat is precies waar Pokémon Stadium in uitblonk. Zowel in de singleplayer was er genoeg te doen, als in de multiplayer, waarin je het tegen vrienden kon opnemen. Juist daarom vind ik het jammer dat er na de eerste twee delen nooit meer games met dezelfde features zijn verschenen.
Als het gaat om Pokémon spin-offs hoef ik niet lang na te denken. Mijn favoriet blijft zonder twijfel Pokémon Rangers, met Pokémon Mystery Dungeon op een hele sterke tweede plaats. Waar de mainline-games draaien om badges verzamelen en trainergevechten, koos Pokémon Rangers voor een andere benadering van de Pokémon-wereld. In deze serie speel je niet als een trainer, maar als een Ranger die Pokémon beschermt en helpt. In plaats van ze te vangen om ze permanent in je team te houden, lijf je ze tijdelijk in om samen een missie te voltooien. Dat deed je destijds met de stylus, door cirkels om Pokémon te trekken. Het was een simpele, maar verrassend verslavende mechaniek die de serie een eigen identiteit gaf.
Wat ik vooral waardeerde, was dat je geen vast team had. Pokémon die je hielpen, vertrokken weer zodra hun taak erop zat. Daardoor werd je continu gestimuleerd om met andere Pokémon samen te werken en creatief te denken. Elke missie voelde daardoor net even anders aan.Pokémon Rangers liet zien dat de Pokémon-wereld veel meer kan zijn dan alleen gyms en Elite Four-gevechten. En juist daarom blijft het voor mij de meest memorabele spin-off die de franchise heeft voortgebracht.
In het 3DS en Wii U-tijdperk startte Pokémon met het uitgeven van free-to-play spin-off-titels. Je weet wel, die titels waarvan iedereen riep dat ze ‘pay-to-win’ en ‘zonde van je tijd’ waren. Ja, die drie games heb ik dus gezamenlijk honderden uren gespeeld en volledig uitgespeeld zonder een cent te dokken. Zelfs Pikachu’s kraaloogjes konden mij niet verleiden. Je moet toch iets als je krantenwijk de lading niet dekt.
Van deze titels was Pokémon Picross zonder twijfel mijn favoriet. Het combineerde de bekende Picross-pixelpuzzels met een Pokémon-sausje, inclusief speciale vaardigheden en Mega-evoluties. Iedere Picross-game staat sterk in zijn schoenen omdat de basisgameplay als een dijk staat, en dat is in deze game niet anders. Picross is mijn therapie, en de combinatie met de zakmonstertjes maakte de formule nog interessanter. Het free-to-play aspect was overigens enorm makkelijk te omzeilen door dagelijkse puzzels op te lossen en heeft mij geen moment gestoord. Gerechtigheid voor Pokémon Picross!
Er zijn spin-offs in alle soorten en maten als het aankomt op Pokémon. De eerste spin-off die voor mijn destijds jonge brein écht een indruk op mij heeft achtergelaten is Pokémon Colosseum. Het verhaal van Wes, de standaardnaam van het hoofdpersonage, is er een die ik graag nog eens zou willen bezoeken.
Ik ben opgegroeid met de opkomst van Pokémon en mijn eerste 3D-ervaring met deze franchise was op de Nintendo 64 met Pokémon Stadium. Wat als kind al fantastisch was. Moet je nagaan wat er in mijn 12-jarige brein gebeurde, toen ik in Pokémon Colosseum plots een wereld had om te verkennen en in plaats van wilde pocket monsters de Pokémon van andere trainers aan het snatchen was. Een ervaring om nooit te vergeten.
Wat is jouw favoriete Pokémon spin-off? Laat het ons weten in de reacties, trainer! En we zien je uiteraard graag vrijdag terug voor de Pokémon Presents, al kan je voor die tijd nog een aantal toffe items over de geliefde monstertjes verwachten. Op naar de volgende dertig jaar!
Trailer
Geruchten zijn er zat, maar wat is nou waarheid. In deze Live Action Year 1 teaser van Anno 117: Pax Romana weten de tavernebezoekers het ook niet meer.
Trailer
Klaar voor een nieuwe Guilty Pleasure? TCG Card Shop Simulator is nu beschikbaar op Xbox-devices en onderdeel van Xbox Game Pass Premium en -Ultimate!
Nieuws
De excentrieke Yoko Taro, bekend van onder andere NieR: Automata, schrijft een gloednieuwe Evangelion-serie. Apart, want die serie was reeds afgesloten.
Gerucht
Volgens Jez Corden is Microsoft aan het kijken naar opties om Game Pass Ultimate te verrijken met nieuwe services om zo het prijskaartje te verantwoorden.
Poeh, echt een moeilijke keuze tussen Mystery Dungeon explorers of Sky en Pokémon Rangers Shadows of Almia, wel beide een stuk beter dan elke main line game vind ik persoonlijk.
vandaag om 09:45
Colosseum is ook mijn favoriet! Zo vet om, buiten dit gave verhaal, ook nog met je team uit Ruby (in mijn geval) door het verhaal te knallen. Laatst de disc met veel pijn in het hart verkocht (maar goed, de Cube had het na 20 jaar trouwe dienst begeven), maar de herinneringen aan deze topper blijven!
