Opinion: Te lange singleplayer

Regelmatig kom je ze tegen: discussies over een te korte singleplayer van een bepaalde game. Nou zit er ik er zelf ook niet op te wachten om vijftig euro te lappen voor een ervaring die niet langer dan drie uur duurt, maar in het geklaag over games die binnen acht uur uit te spelen zijn kan ik mij niet zo vinden. Ik kan volledig opgaan in het verhaal van een game, maar op een gegeven moment wil ik toch ook wel weten hoe het verhaal afloopt. En dat moment komt vaak al na een speelsessie van een uur of vijf.

Het zal mede de reden zijn dat ik geen boekenliefhebber ben. Ik kan gewoon niet het geduld opbrengen om een letterbrij van tientallen bladzijden door te spitten alvorens ik weet hoe het verhaal afloopt. Ik ben ook meer het type dat liever een lauwe frikandel uit de muur trekt dan het type dat een hete, 'verse' frikandel bij de kassa bestelt. En hoewel ik een voorliefde heb voor films die bol staan van de special effects en fantasie, presteerde ik het om zowel tijdens LOTR: The Two Towers en Return of the King in de bioscoop in slaap te vallen. Iets wat me thuis ook regelmatig overkomt tijdens het kijken van films die langer dan twee uur duren. Het komt dan ook meer dan eens voor dat ik halverwege een film de afstandsbediening ter hand neem en een film op dubbele snelheid afkijk.

Hetzelfde doe ik dus ook tijdens het spelen van een game. Neem bijvoorbeeld Skyrim. Heel tof dat je tig sidequests kunt doen. Maar na twee á drie sidequests had ik het wel gezien en hield ik me alleen nog bezig met het ontdekken van de gigantische speelwereld. Het werd een plichtmatig rondtrekken om elke hoek van de kaart aan te doen en te ontdekken welke creatieve, verrassende omgevingen Bethesda voor de speler in petto had. Vervolgens racete ik zo snel mogelijk de singleplayer door om een eind aan het verhaal te breien. Het voelde meer als een verplicht nummertje dan dat ik er plezier aan beleefde.

Het is een tweestrijd waar ik constant mee moet dealen. Enerzijds ben ik gek op omgevingen die zo groot en uitgebreid mogelijk zijn. Anderzijds heb ik een spanningsboog die bij lange na niet groot genoeg is om mijn aandacht bij zo'n omvangrijke game te houden. Hoe dan ook hoeft de singleplayer van een bepaalde game wat mij betreft echt niet langer dan acht uur, maximaal tien uur te duren. En of dat dan de aanschafprijs van een game rechtvaardigt? Dat is wellicht interessant voer voor een andere column of een discussie hieronder.