Opinion: Verloren gamehelden

Het leuke van videogames is dat je vaak in de huid mag kruipen van een held. Je mag even iemand anders zijn, even de held spelen. Door de jaren heen zijn er vele helden de revue gepasseerd. Er zijn helaas vele helden die al een lange tijd geen eigen game hebben gehad. Deze helden zijn verloren in de loop der tijd, of bestaat er toch nog een toekomst voor ze? Waar zijn ze nu zoal mee bezig en willen zij eigenlijk wel weer aan de bak? Ik heb drie van mijn meest memorabele helden kunnen traceren.

Eerste verloren held aan het woord: Regina (Dino Crisis uit 2003)
Ik traceerde Regina het eerste. Ze woont nu bij haar oom in een skiplaatsje genaamd Asken. Vlak na haar persoonlijke crisis is zij hier komen wonen. En dan praat ik niet over de huidige financiële crisis, nee die valt in het niet bij wat deze stoere dame heeft moeten trotseren. In haar geval was het een dinocrisis. Aldus, ik ontmoet haar buiten op een bankje, vlak bij het huis van haar oom, en begin het interview.

Ik: Zo Regina, al ruim tien jaar zonder werk, wordt het geen heel lange vakantie zo?

Regina: Haha, nou nee hoor, ik help mijn oom veel met de toeristen hier, dus ik verveel me niet. En ik werk nu ook veel in de tuin. Echt weg op vakantie ben ik niet geweest in al die jaren. Ik zal in ieder geval niet zo gauw naar Ibis Island gaan op vakantie, haha!

Ik: Tuin? Vind ik niks voor jouw om in een tuin te werken.

Regina: Nou ja, sinds mijn laatste avontuur met de T-rex ben ik vegetarisch geworden. Dat je teamgenoten worden aangezien voor een vers stuk vlees, dat gaat je niet in je koude kleren zitten. Nu beleef ik veel plezier met het planten van mijn eigen groente en fruit.

Ik: Zou je wel weer eens aan de slag willen als dinojager? Je hebt er toch wel een feeling voor.

Regina: Tsja, ik weet het niet. Ik geniet wel van mijn rustige leventje hier, maar wie weet, als er ooit een nieuwe dinocrisis ontstaat en er is veel vraag naar mij, dan denk ik er wellicht over na.

Ik: Ok, de tijd zal het leren dan. Bedankt voor het interview, het ga je goed.

Regina: Geen dank, het was aangenaam kennis te maken.

Onze tweede held: James Earl Cash (Manhunt uit 2003)
Bij het horen van het woord mannenjacht zou je niet gauw denken aan een stoere held. Tenzij je vooral het woord 'jacht' wel heel erg letterlijk neemt, zoals James Earl Cash dit deed. Ik sprak hem in Jandor, een kleine maar bewegelijke stad. We spraken af in de plaatselijke kroeg.

Ik: Zo, alweer tien jaar geleden dat je hordes gangleden om zeep hielp. Hoe kijk je zelf aan tegen deze zwarte periode uit je leven?

Cash: Tsja, ik had weinig keus, het was dat of de doodstraf. Ik merk dat ik het nog wel moeilijk vind om die periode achter mij te laten. Als ik een lege vuilniszak pak om rotzooi op te ruimen, dan krijg ik soms nog de neiging om deze over iemand zijn kop heen te trekken en hem of haar te laten stikken. Hoe meer je moordt, hoe gewoner het wordt, denk ik.

Ik: Kunnen wij in de toekomst nog verwachten dat jouw expertise wordt ingezet?

Cash: Denk het niet. Ik vocht toen vooral uit noodzaak, ik zie mijzelf niet als een huurling.

Ik: Jammer. Wat doe je nu in het dagelijks leven dan?

Cash: Ik woon nu lekker alleen en heb nu mijn eigen doe-het-zelfzaak. Verbazingwekkend hoeveel hamers, tuinscharen, prikkeldraad en koevoeten ik verkoop. Kennelijk kunnen die dingen ook voor 'normale' zaken worden gebruikt. Soms klus ik nog bij in het weekend als barkeeper in een homobar hier om de hoek. De dingen die ik daar mee maak, over Manhunt gesproken, haha!

Ik: Lol. Mooi, dan heb je in ieder geval je handen vol. Hartelijk dank Cash voor het interview, het ga je goed.

Cash: Geen dank, rustig aan man.

Onze derde held: Gabe Logan (Syphon Filter: Logan's Shadow uit 2007)
Voor deze held is het nog maar zes jaar geleden, maar wat een agent was hij. Hij wist wel raad met allerlei gespuis. Ik sprak hem in Ocdoniar, een wat grote stad gelegen aan de zee. Ik sprak hem op het strand, het was gelukkig prachtig weer.

Ik: Zes jaar van de radar, wordt het niet eens tijd voor actie?

Logan: Ach ja, het is heerlijk rustig, maar mis de actie wel soms, ja. Ik woon vlak bij zee hier, prachtige omgeving en heb geld zat voorlopig. Trouwens, vlakbij heeft Alima Haddad ook een huis gekocht, wij zien elkaar soms nog.

Ik: Stiekem vind je haar wel leuk he? Ik heb het al die tijd wel geweten.

Logan: Ze zag er wel altijd wel lekker uit in haar strakke pilotentenue, haha! Nee, ze is een topmeid en ze zal vast ook in de slaapkamer voor de nodige actie kunnen zorgen, maar we zijn goede vrienden en we drinken soms nog wat, dus wie weet wat de toekomst brengt, hè?

Ik: Over de toekomst gesproken, als terroristen weer eens snode plannen maken, kunnen ze dan bij jou aankloppen voor hulp?

Logan: Ja hoor, doe alleen niet open, haha! Geintje hoor, ik denk dat ik uiteindelijk het niet kan laten om te helpen. Zo zit ik nu eenmaal in elkaar. Zo, even een sigaretje opsteken, wil jij ook?

Ik: Wat zijn het voor sigaretten?

Logan: Syphon Filter-sigaretten, haha! Sorry, ben wat melig vandaag. Nou ja, gewoon sigaretten.

Ik: Nee dank je, moet ook eigenlijk weer gaan, maar bedankt voor het interview. Wie weet tot ziens.

Logan: Geen dank, later man!