Opinion: Wii koopt de Wii U?

Het heeft zes jaar moeten duren, maar sinds een week ligt er eindelijk weer een next-gen console in de winkelschappen: de Wii U! Een console waarbij je niet meer gebruikmaakt van de ouderwetse zwiep-en-zwabber-besturing, maar waarbij de controller een heuse tablet huisvest! Helemaal 2012 dus! Bovendien zorgt deze tablet voor onvoorstelbaar veel nieuwe gameplaymogelijkheden. Wat te denken van een scanner, een kaart of je inventaris? Een snelheidsmeter of een radar? De mogelijkheden lijken oneindig!

Inmiddels ligt de Wii U in de Verenigde Staten al een dikke twee weken in de schappen en blijkt het apparaat Nintendo geen windeieren te leggen. De console is de eerste week maar liefst 400.000 keer over de toonbank gegaan, is overal uitverkocht en zelfs beroepsspeculeerder Michael Pachter heeft zijn eerste negatieve voorspellingen laten varen. De verwachting is dat de Wii U tegen het eind van de Mayakalender 1 miljoen keer over de toonbank is gegaan in de VS en dat de teller in maart volgend jaar zelfs al op 5,5 miljoen staat. Dat is als de Maya's er tenminste naast zitten en de wereld dus niet op 21 december zal vergaan.

Hoe dan ook voorzie ik zelf een minder grote successtory voor de Wii U. Wie wil het apparaat immers kopen? De cijfers zijn vooralsnog wellicht meer dan rooskleurig, maar dat zegt op dit moment nog niet zo veel. Je hoeft geen helderziende te zijn om te bedenken dat een nieuwe console als een tierelier verkoopt wanneer je deze vier dagen voor Thanksgiving en een maand voor kerst in de winkel legt. Daarbij blijven de verkoopaantallen zelfs iets achter bij die van de 'oude' Wii. En hoewel dit valt toe te schrijven aan de beperkte voorraden, zie ik de verkoopcijfers bij een toenemende beschikbaarheid ook niet direct door het plafond schieten.

De Wii verkocht voornamelijk zo goed doordat het zo laagdrempelig was. Wilde je tennissen, dan hanteerde je de controller gewoon als tennisracket. Zelfs je zwaar dementerende oma kon een balletje meeslaan. Hoe anders is dat met de Wii U. We moeten weer sturen met sticks en drukken op knoppen. Bovendien biedt de tablet nog veel meer opties. Opties die huisvrouwen wellicht zullen afschrikken. Bovendien zie ik niet in waarom zij naast de Wii een nieuwe console in huis zullen halen. Er zal een hele groep zijn die het verschil tussen een Wii en Wii U überhaupt niet zal begrijpen. Daarnaast ligt de prijs ook relatief hoog, helemaal in een periode waarin flink bezuinigd moet worden. Tot slot komt er ook nog maar weinig lichaamsbeweging kijken bij het spelen van een game op de Wii U. Alle ouders die de Wii gebruikten om hun kinderen eindelijk van de bank of achter de pc weg te krijgen, zullen weinig heil in de Wii U zien.

Al met al verwacht ik daarom dat het met name fervente gamers zijn die sinds de lancering de weg naar de winkel hebben gevonden om een Wii U in huis te halen. Op het moment dat deze relatief kleine groep is voorzien, moet de console het hebben van een breder publiek. En daar begint de schoen dus te wringen. Daarbij leeft zelfs onder de groep fervente gamers behoorlijk wat scepsis. Waarom zou je immers weer een dikke 300 euro aan een console spenderen die weinig meer biedt dan de zeven jaar oude Xbox 360 of zes jaar oude PlayStation 3 die onder je televisie staat te snorren? Technisch lijkt de Wii U geen krachtpatser te zijn en het moet nog maar blijken of het tweede scherm daadwerkelijk meer is dan een snel vervelende gimmick. Bovendien zal Nintendo ongetwijfeld de hete adem van Sony's Wonderbook en Microsofts SmartGlass in de nek voelen. Weliswaar staan beide nog in de kinderschoenen, maar het zou mij niets verbazen als Sony en Microsoft de huidige consoles als testplatform voor deze technieken gebruiken om ze over een jaar volledig uitgewerkt en geperfectioneerd te implementeren in een next-gen console.

Nintendo zal dus flink aan de bak moeten om gamers, maar ook third-party-ontwikkelaars van de voordelen en mogelijkheden van het tweede scherm te overtuigen. Anders voorzie ik een zware toekomst voor de Wii U. Dat neemt overigens niet weg dat ik vanavond een paar extra grote schoenen zet zodat de Wii U en een tabletcontroller er eventueel in passen. Op het moment dat je dit leest zit ik daarom hopelijk op het puntje van mijn stoel de omgeving op zombies te scannen.

Het zullen echter wel weer een chocoladeletter, een nieuwe onderbroek en een paar sokken zijn geworden.