Preview: Wii Music

Wie wil nou niet een instrument oppakken en meteen de sterren van de hemel spelen zonder dagelijks uren te hoeven oefenen? Vergeet de uren oefentijd, vergeet hoe je bladmuziek moet lezen en laat die plectrums en snaren liggen. Haal gewoon Wii Music in huis!

Alex en ik werden uitgenodigd door Nintendo om eens zelf de instrumenten, ik bedoel Wii-controller, in handen te nemen. Reizend richting Nintendo gebouw had ik maar één ding in mijn hoofd: hoe werkt het en waarmee kan ik het vergelijken? Eenmaal aangekomen bij het Nintendo-hoofdkwartier kreeg ik zweethandjes en droge lippen: ik wil spelen!

Na een korte uitleg en demonstratie van kon ik aan de slag. Er waren zoveel instrumenten dat ik niet kon kiezen; ik wilde ze allemaal proberen. Ik begon met een xylofoon en Alex met een drumstel. Zo gedesillusioneerd als we waren klonk het eerste nummer werkelijk nergens naar, maar na een aantal instrumenten geprobeerd te hebben klonk het ons als muziek in de oren.

In Wii Music heb je slaginstrumenten, snaarinstrumenten, blaasinstrumenten en nog meer soorten: te veel soorten om op te noemen eigenlijk. Bij een snaarinstrument als een gitaar moet je de snaren als het ware aanslaan met je controllers. Bij een drumstel moet je drummen met de controllers en eventueel het Balance Board en bij een piano moet je de toetsen aantikken met je controlls. Blaasinstrumenten zijn een heel ander verhaal: je houdt de Wii-controller voor je mond en gebruikt de 1- en 2-knoppen om te blazen. Door de houding van je lichaam te veranderen kun je de tonen hoger of lager spelen. Het werkt allemaal lekker en is zeker niet saai.

Het was al vanzelfsprekend dat het een gezellige dag met Alex zou worden, maar ook Wii Music maakte mijn dag goed. Met Wii Music heeft Nintendo zijn experimentele mouw leeg geschud en alles wat Nintendo in zich had eruit gehaald. Ook voor niet-muzikale personen is Wii Music een hele leuke aanwinst.