Review: Aliens: Infestation Nintendo DS

Als kleine man van 12 was ik helemaal geobsedeerd door de Alien-films. Alle drie vond ik ze tof, en ik keek ze dan ook regelmatig. Alles vond ik vet: van de futuristische wereld en diens kille hardheid, de door H.R. Giger briljant ontworpen buitenaards gespuis, tot de tof uitgewerkte personages met altijd goeie acteurs. Omdat ik bij lange na de enige persoon niet was die deze buitenaardse moordmachines tof vond, was er een hele merchandise-hype omheen, waar natuurlijk de computergames ook niet bij achterbleven, of wel?

Digitale hel van weleer

Ik moet zeggen dat de Alien games over het algemeen wel van redelijk niveau waren, waarbij zeker de Alien vs. Predator 1 en 2 (pc) en Alien 3 (SNES) voor mij kwalitatief de hoogste uitschieters zijn. De laatste Alien vs. Predator game (eigenlijk de derde dus) was voor veel mensen een teleurstelling, al heb ik zelf niet echt een goeie mening over kunnen geven. Dit komt omdat ik gewoon al blij werd van rondbanjeren in die futuristische hel en bij het zien van de eerste echte Xenomorph moest ik gillen (van blijdschap).

Handhel(d)

Nu is er dan weer een game van de Alien franchise verschenen onlangs, met de naam Aliens: Infestation. Een titel voor de DS en een platformer van slijmerig en bloederige hoge kwaliteit, gloedjenieuw uit de maag geknald van Sega. Aliens: Infestation is een actie-platformgame die zich afspeelt in een soort Metroid/Castlevania-stijl. Je speelt dus in een centraal (mega-)ruimteschip waarbij je geregeld extra gebieden unlocked door nieuwe wapens, sleutels en andere items. Het enige wat Aliens: Infestation anders doet is dat je geregeld van het ruimteschip af gaat en andere locaties bezoekt. Dit zorgt ervoor dat er een mooie afwisseling zit in de hele game.

Game over man!

Het verhaal is vrij simpel en speelt zich af na de tweede Alien film, waarbij het helemaal de toon weet te zetten van de oude films. Het leuke is ook dat je locaties bezoekt van de eerste twee films, zoals het rare ruimteschip uit de eerste film waar men de eieren vindt. Je speelt met 4 verschillende marines, die tellen als je levens, en dood is dood. Vooral bij baasgevechten verlies je gemiddeld 1-2 marines, maar kunt de rangen weer aanvullen met nieuw kanonnenvoer (of beter gezegd: alienvoer) dat je op je pad tegenkomt. Dit vond ik af en toe erg zonde, omdat ik bepaalde marines niet wilde verliezen. Maar het laat wel zien hoe weinig een mensenleven waard is in deze futuristische kille wereld.