Review: Animal Crossing: New Leaf Nintendo 3DS

Oh Tortimer, jij oude schildpad. Want na jarenlang na zijn AOW-leeftijd te hebben doorgewerkt besloot hij onverwachts met pensioen te gaan, net toen ik aankwam in het nieuwe dorp. Zijn opvolger, een onbekend persoon, was stiekem niet op komen dagen waardoor de inwoners van het pittoreske plaatsje Tarakka mij aanzagen als de nieuwe burgemeester. Als dat maar goed gaat.

Een poedelig begin

Gelukkig werd ik al snel geholpen door de altijd drukke secretaresse van het dorp: Isabelle. Na mijn (tragische) lot als burgemeester te hebben geaccepteerd maakte zij me al snel wegwijs in het dorpje. Echter, om officieel erkend te kunnen worden als de nieuwe burgemeester, moest ik een huisje hebben in het dorp en toestemming hebben van de bewoners. Na een mooi plaatsje uit te hebben gezocht ging Tom Nook (tegenwoordig een heuse aannemer) aan de slag met het huis, terwijl ik in de tussentijd lekker mocht overnachten in een tentje. Nu alle bewoners nog zo gek krijgen om mij definitief aan te nemen.

Faciliteiten bouwen

Na een rondje hielenlikken bij de huidige bewoners achter de rug te hebben en een nachtje lekker te hebben geslapen kon mijn avontuur als burgemeester eindelijk beginnen. Als burgemeester heb je meer invloed op het uiterlijk en de faciliteiten in het dorp. Je kunt het type dorp aanpassen naar je speelstijl en je kunt ook nieuwe dingen bouwen in je dorp. Een van de eerste dingen die ik graag in mijn stad wilde bouwen was een mooi bankje, lekker romantisch bij de rivier. Secretaresse Isabelle zette al snel een Gyroid neer om Bells, de valuta in Animal Crossing, te collecteren. Nieuwe projecten zijn namelijk niet gratis. Sterker nog, ze zijn best wel duur.

Centen sprokkelen

Om aan Bells te komen om alle projectjes te kunnen bekostigen, en niet te vergeten, de prachtige nieuwe villa te kunnen betalen aan Tom Nook, moest ik keihard werken. Niet door voor een hongerloontje in het winkeltje van Tom Nooks neefjes Timmy en Tommy te gaan werken, maar op de oude vertrouwde Animal Crossing-manier. Lekker bomen schudden, vissen vangen en schelpen verzamelen. De verzamelde spulletjes kon ik in het nieuwe recyclecentrum verkopen tegen een leuk zakcentje. Al had ik ze in datzelfde centrum ook voor een leuk bedragje te koop kunnen zetten. Bij de neefjes is het minder interessant om je waren te verkopen: zij lijken de streken van hun oom over te hebben genomen om zelf nog een flinke winst eruit te kunnen slaan.

Sociaal begaafd

Het verzamelen van Bells voor de projecten, het huis en het meubilair verschilt weinig van de oudere delen en net zoals in die delen speelt het contacten onderhouden met je medebewoners een grote rol in het spel. Gezellig een praatje maken met de mededorpsbewoners is van essentieel belang. Soms vertellen ze een verhaal over wat ze hebben meegemaakt, andere keren hebben ze een opdracht voor je. Als je goed kijkt op sommige dagen kun je zelfs korte bezoekers aantreffen. Ontevreden buurtjes of dorpsgenoten waar het contact mee is verwaterd zullen vroeg of laat uit het dorpje vertrekken. Er zullen wel nieuwe bewoners voor in de plaats komen, maar toch voelt het als een klein gemis wanneer een bewoner uit het dorpje dreigt te vertrekken.

Constant vernieuwend

Al deze dagelijkse bezigheidjes lijken op papier op den duur te gaan vervelen, maar omdat ik bijna elke dag als burgervader weer iets nieuws aantrof of werd verrast met een leuke kleine activiteit bleef mijn interesse gewekt. Ik ben twee weken lang bezig geweest en heb nog bij lange na niet het gevoel dat ik snel klaar zal zijn met het spel. Zelfs in deze review kom ik al amper toe aan alle leuke dingetjes die er te beleven zijn en die je zelf kunt maken, zoals onder andere kleren. Ook buiten de game om was ik meer dan ooit bezig met het spel. Regelmatig betrapte ik mezelf erop dat ik tijdens het werk ook nadacht over hoe ik al die Bells voor de nieuwe brug zou kunnen verzamelen, en wat voor verrassingen er de volgende dag te wachten zouden staan. Dat guitige kleine dorpje verandert immers constant.