Review: Cannibal Cuisine - Kunnen ze zichzelf gewoon niet opofferen? Nintendo Switch

Toen Patrick mij deze game doorstuurde, had ik geen idee wat ik moest verwachten, een kook simulatie-game met kannibalen. Dat is een interessant concept en mijn interesse werd gewekt. Alleen kort nadat ik de game had opgestart, kwam ik er al snel achter dat ik mijn Switch het liefst uit het raam wilde gooien.

Kannibalen moeten aan de slag voor een God die hangry is

De plot van de game is simpel. Een stam met kannibalen leeft al jaren vreedzaam op een eiland. Dat verandert als plotseling hun God, Hoochooboo hongerig ontwaakt en om honderden mensenoffers vraagt. Het stamhoofd gaat ‘op zoek’ naar een oplossing en vraagt aan de rest van zijn stam om de hangry god tevreden te houden. Gelukkig zit het eiland vol met toeristen die de kannibalen kunnen afmaken om als snack op te offeren aan Hoochooboo. Dit is mogelijk met verschillende wapens (die dezelfde functie hebben) en vaardigheden die de stam kan gebruiken om de klus iets makkelijker te maken. Zo kan de speler diens kannibaal een vuuradem geven om het eten sneller te koken, een stomp om toeristen tijdelijk mee te verlammen of een dash om een sprintje te trekken.

Snelheid is sowieso belangrijk in deze game, want Hoochooboo neemt namelijk geen genoegen met alleen gekookte mensen biefstukken. Nee, de god vraagt om specifieke gerechten die de kannibalen moeten maken in een kort tijdsbestek. De god neemt geen genoegen met fouten, want als de tijd voor de bestelling verlopen is, verliezen de spelers punten en worden zij gestraft als ze het wagen een verkeerd gerecht af te leveren. Het probleem is dat fouten snel gemaakt worden in deze game.

Chaotische controls en tijd te kort

Cannibal Cuisine heeft duidelijk inspiratie gehaald uit Overcooked, een andere populaire kook couch co-op-game franchise, waar de speler(s) ook in korte tijd gerechten moeten klaarmaken. Cannibal Cuisine heeft geprobeerd in deze game een twist aan te brengen door de eerder benoemde vaardigheden en verschillende soorten obstakels op de spelers af te vuren. De belangrijkste obstakels zijn echter de controls. De controls zijn namelijk zo gemaakt dat het speelt als een auto op glad ijs. Ik snap dat dit de bedoeling is om zo een wat chaos te creëren, zoals in Overcooked, maar hier is het wel heel erg overdreven.

Ik denk dat ik 55 procent van al het vlees ben kwijtgeraakt in het water bij de eerste levels. Ja de eerste levels, want ik kom met geen mogelijkheid verder in de game, zelfs niet met hulptroepen. Dit komt met name, omdat je gewoon heel weinig tijd krijgt in de levels en de beroerde controls waar ik het al eerder over had helpen ook niet. In het eerste level kreeg ik maar twee minuten om het te spelen?! Dat lijkt genoeg, maar met het water, de vuurballen van Hoochooboo en de controls is dat gewoon te weinig tijd om het minimale aantal punten te behalen. Het helpt ook niet echt dat de toeristen terugvechten als je ze probeert te vermoorden, waardoor je negen van de tien keer alsnog in het water dondert of doodgaat.

Frustratie

Dit zorgde bij mij voor de nodige frustratie en zijn er alleen al bij het eerste level de nodige scheldwoorden over mijn lippen gevlogen, maar ik wilde de game nog een kans geven. De game is een co-op-game dus misschien moet ik gewoon om hulp vragen? Dat bleek de grootste fout te zijn. Het werd alleen maar erger, een stuk erger… De game blijft gewoon onbespeelbaar, tenzij jij en je groep een perfect geoliede machine zijn die elkaars gedachten kunnen lezen om deze game te kunnen spelen.

Het is zonde, want het concept van de game is best leuk, maar de slechte controls en het gebrek aan tijd verpesten het speelplezier gewoon. In vergelijking met Overcooked zijn de graphics ook niet de beste. De kannibalen lijken een beetje op de pinda-mannen uit de Proud Family-film. Wat de frustratie een beetje verminderde was de soundtrack die best wel catchy is, maar dat hielp alleen maar een heel klein beetje.