Review: Kingdom Hearts Re:coded Nintendo DS

Kingdom Hearts Re:coded is alweer de tweede Kingdom Hearts-titel voor de Nintendo DS. Kingdom Hearts 358/2 Days was de eerste game uit de serie, die op de DS verscheen en deed het erg goed bij de fans. Of Square Enix dit weet te overtreffen met deze nieuwe Kingdom Hearts is nog maar de vraag. Het zag er allemaal veelbelovend uit, maar is dat ook zo?

Japie Krekels journaal

De meesten zullen vast nog wel weten dat Japie Krekel tijdens het eerste en tweede deel uit de Kingdom Hearts-serie altijd met je mee reisde om alle avonturen te kunnen bijhouden in een journaal. Wanneer Japie door de journaals bladert, blijkt echter 'n van de journaals leeg te zijn, op een mysterieuze boodschap na.
Om deze boodschap te ontrafelen besluiten koning Mickey en zijn vrienden het journaal te digitaliseren. Waaruit blijkt dat het journaal vol bugs zit. Een dataversie van Sora is er dan ook opuitgestuurd op de bugs te vernietigen.
Nou zul je misschien denken: dit klinkt allemaal niet echt heel erg boeiend, en om eerlijk te zijn is dat het ook niet. De game bevat eigenlijk niet echt een spannend verhaal. Het enige echt interessante aan het verhaal is het eind filmpje, althans voor degenen die willen weten wat op de brief van koning Mickey stond geschreven aan het einde van Kingdom Hearts 2.

Misleidend

Volgens Square Enix zouden we in dit deel weer moeten kunnen genieten van vele magische Disney-karakters, een uniek vechtsysteem en vele soorten gameplay. Geheel gelogen is dit natuurlijk niet, maar het valt toch wat tegen. De game bevat naast een aantal werelden speciaal voor de serie gemaakt, drie echte Disney-werelden, die eigenlijk rechtstreeks zijn geplukt uit Kingdom Hearts deel 'n. De game is dan ook niet echt groots en bevat op het gebied van graphics weinig nieuws.

Het zogenoemde unieke vechtsysteem is ook niet echt bijzonder. Nou zijn er nog wel een aantal kleine minpuntjes te noemen, maar de game heeft natuurlijk ook wel iets goeds in zich. Een ding is namelijk zeker niet gelogen, namelijk de vele soorten gameplay. Zo bevat de game zo nu en dan turn-based gevechten of verandert de game in een platformgame en soms verandert de game zelfs in een soort shooter. Dit zorgt ten minste voor welkome afwisseling, want anders was de game erg eentonig geweest. En als je dan ook nog eens het verhaal ernaast legt, dan was dit helemaal een eentonige, saaie bende geworden.