Review: Mario Strikers Charged Football Nintendo Wii

Met een onmogelijke achterwaartse salto trapt een klein, besnord mannetje een bal richting het doel. De arme bal vat vlam door de hoge snelheid en knalt met keeper en al tot puin het doel in. Dat is dan een doelpunt voor team Mario"

Niet zomaar een voetbalgame

Vanuit stilstand wel zestig meter hoog kunnen springen (ja, dat is hoger dan Rambo!) om vervolgens een kanonnade van meerdere ballen richting het doel te kunnen knallen, zul je in geen andere voetbalgame tegenkomen. Ook een echte voetbalgame is Mario Strikers Charged niet meer te noemen. De eerste Mario Strikers had al weinig van voetbal weg, maar bij Charged is men nog een stapje verder gegaan. Nu is het een waar slagveld: constant elkaar omver beuken en allerhande aanvallen doen om de bal maar weer in eigen bezit te krijgen, maar vervolgens dezelfde sportiviteit in je gezicht te krijgen van de tegenstander. Mensen die nog Dead Ball Zone kennen op de PSX zullen merken dat Mario Strikers Charged geregeld dezelfde asociale, frustrerende chaos creëert.

De kapitein en zijn kornuiten

Je kunt voor de wedstrijd een teamcaptain kiezen, zoals Mario, Yoshi, Wario, Bowser of Peach. De mindere wezens zoals Shy Guy, Birdo en Boo vullen de rest van je team aan. Je mag zelf uitkiezen welke je wilt, maar iedere character heeft natuurlijk zijn eigen voors en tegens. Alle deelnemers kunnen megastrikes. Dit zijn enorm brute schoten die de keeper het leven zuur maken. De teamcaptains kunnen echter megastrikes waar de andere teamgenoten nog bleek bij wegtrekken. De teamcaptain kan zes ballen achter elkaar schieten in 'n megastrike, waarbij het per schot lastiger wordt voor de keeper om ze te stoppen. Tegen de computer spelen is over het algemeen niet erg lastig, vaak te makkelijk, of juist vervelend moeilijk, omdat de AI 'n vervelende stijl blijft hebben. Multiplayer en online spelen is bij Mario Strikers Charged het leukste om te doen. Je hebt meer menselijk gedrag van tegenstanders, wat voor meer diepgang en minder frustratie zorgt.

Nintendo-sfeer?

Grafisch ziet Mario Strikers Charged er goed uit. Daarnaast speelt het ook soepeler dan de eerste, die nog wel eens vertraagde op drukke momenten. Het scherm is vaak overvol met bewegende objecten, wat wel een gave sfeer zet. Wel jammer is dat de Mario-sfeer niet echt aanwezig is. De andere Mario-sportgames bleven die typische sfeer behouden, ondanks dat het totaal anders speelde dan andere Mario-games. Bij de voetbalgames is dit niet het geval. Het moet allemaal stoer en hier en daar zelfs gritty overkomen, wat totaal niet past bij de characters.