Review: Power Rangers Super Samurai Xbox 360

Dacht ik na de review van Nike+ Kinect Training even klaar te zijn met Kinect-games, krijg ik gelijk een nieuwe Kinect-game toegestuurd. Deze keer mocht ik met Power Rangers Super Samurai aan de slag. Nu moet ik wel zeggen dat ik helemaal geen fan ben van de Power Rangers. Wie weet kan deze game daar verandering in brengen.

Rangers met ID Cards

De belangrijkste modus van de game is de Ranger-modus. In deze modus vecht je je een weg door acht verschillende levels. Hierbij is er niet echt een verhaal aanwezig. Je knokt gewoon door elk level met aan het eind van elk level een eindbaas. Voordat je begint, moet je wel even een Samurai ID Card maken. Hierop komt een foto van jou te staan, het aantal Ranger Points dat je hebt verdiend en de bijbehorende Ranger Badge.

Eentonige Rangers

Bij het opstarten van het eerste level merkte ik gelijk hoe lelijk de game is. Het ziet er allemaal heel erg blokkerig en kaal uit. Zelfs de meeste Xbox LIVE Arcade-games zien er nog beter uit dan dit. Maar het gaat natuurlijk om de gameplay. Elk level is ongeveer hetzelfde opgebouwd. Als eerste moet je je Ranger-symbool 'tekenen', waarna je verandert in een Super Samurai-Ranger. Vervolgens moet je wat kleinere vijanden neerhakken. Dit doe je door wild met je armen te zwaaien. Veel tactiek zit hier niet achter. Wel kan je opzij stappen om aanvallen te ontwijken, maar dit werkt niet helemaal lekker. Mijn karakter sprong namelijk telkens wanneer ik opzij stapte. Nadat je de kleinere vijanden hebt afgemaakt, moet je het tegen de eindbaas opnemen. Ook hier is wild zwaaien met je armen het beste advies. De eindbaas moet je wel met een 'finishing move' afmaken.

Als je denkt dat het level nu is afgelopen, dan heb je het mis. De eindbaas is namelijk nog niet dood, en transformeert in een enorme reus. Nu moet je opnieuw een symbool 'tekenen' om samen met de andere Rangers in een enorme robot te transformeren. Door gelijktijdig met de andere Rangers een move te doen, zal jouw robot gaan aanvallen. Uiteindelijk gaat de eindbaas dood en heb je het level gehaald. Doe dit nog zeven keer en je hebt de game uitgespeeld. Je kunt je voorstellen dat dit behoorlijk eentonig gaat worden.

Loading"

Nog iets waar ik me aan irriteer, zijn de laadtijden. Deze zijn namelijk enorm lang! E'n laadscherm kost al gauw twintig seconden. Nu zeg je misschien dat het meevalt, maar er wordt eigenlijk niks geladen. Je krijgt eerst een heel kort overzicht van het level te zien (wat overigens niet te skippen is) en vervolgens kom je weer in een laadscherm terecht. Dan moet je nog transformeren naar een Super Samurai-Ranger om vervolgens weer een laadscherm af te wachten. Zo kost het al gauw twee minuten voordat je eindelijk aan een level kan beginnen.

Ritmespelletjes

Na iets meer dan een uur heb je de game al uitgespeeld. Wel speel je dan een nieuw moeilijksheidsniveau vrij (en als je die hebt uitgespeeld weer een nieuwe), maar het blijft veel te kort. De game heeft nog wel een Training-modus, waarin je ritmespelletjes moet voltooien. Er zijn drie verschillende soorten trainingen, maar ze komen allemaal op hetzelfde neer: iemand doet een paar bewegingen op een ritme die jij na moet doen. Na iets meer dan een half uur heb je ook alle levels hiervan uitgespeeld. Op dat moment was ik echt helemaal klaar met deze game.