Review: Spirit Camera: The Cursed Memoir Nintendo 3DS

Geesten dwalen al enige tijd rond in mijn huis. En dat op klaarlichte dag. Spirit Camera: The Cursed Memoir speel je overdag het best, omdat het beelden gebruikt van jouw huis en afbeeldingen uit een kaartenboek. De game belooft met augmented reality horror dichterbij dan ooit te brengen, maar overleeft de belofte het verblindende daglicht?

Augmented reality en schijnwerpers

Een horrorgame en daglicht gaan normaliter niet bijzonder goed samen. Met Spirit Camera krijg je echter weinig keus. Een groot gedeelte van het spel zal zich afspelen in de ruimte waar je toevallig zit, bijvoorbeeld jouw woonkamer. Een kaartenboek moet keer op keer gebruikt worden "“ in het Engels 'the diary of faces'. Wezens kruipen uit de kaarten om in jouw woonkamer los te gaan. De camera obscura, de 3DS camera, wordt gebruikt om afbeeldingen van het boek vast te leggen. Erg soepel werkt het vaak helaas niet. Speel je 's avonds of 's nachts, dan helpt wellicht een enorme schijnwerper, maar in het donker zal je nooit kunnen spelen. Als je een kaart kwijtraakt heb je daarnaast een groot probleem.

Allerlei geesten komen uit het kaartenboek kruipen.

Japanse meisjes en voorspelbare horrorverhalen

Het zal niet als een verrassing komen voor veel gamers of filmfanaten, maar Japanse meisjes en horrorverhalen zijn intrinsiek verbonden. Spirit Camera begint wanneer je zonder intentie daartoe Maya redt, een geest die in 'the diary of faces' verborgen zat. In een weinig verrassend - en best kort - lineair verhaal verken je een spookhuis en versla je verschillende spookhanden, geesten en andere kwaadaardige wezens.

Gestolen gezichten en geruïneerde schrikmomenten

In het begin maak je een foto van jouw eigen gezicht met de 3DS. Meteen verklapt het spel dat deze wellicht gestolen gaat worden. Een misser. Er is geen zoektocht naar waar het verhaal nou echt over gaat. Het wordt allemaal fijntjes uitgelegd.

Het gevoel dat je een mysterie aan het ontrafelen bent mist en er zijn vrij weinig echte schrikmomenten. Het daglicht helpt daarbij al helemaal niet. Als je een fobie hebt om je gezicht kwijt te raken "“ h't schrikbeeld in het gehele spel "“ dan is het vast en zeker eng. Als dit niet het geval is, dan mag je ook met een zwak hart de game van begin tot eind voltooien.

Ben jij bang om jouw gezicht kwijt te raken?

Foto's doen pijn

In het spel zijn geesten verrassend cameraschuw. Zij kunnen helemaal niet tegen foto's. Hierop zijn de gevechten gebaseerd. Er loopt een geest in jouw woonkamer, deze verplaatst zich enkele keren en jij kan met jouw camera de geest vermoorden door kiekjes te schieten. Hierbij kan je zelf aanvallen, of een tegenaanval loslaten wanneer de geest uithaalt. Na het eerste gevecht verveelt het al.