Review: The Ratchet & Clank Trilogy PlayStation Vita

Na onder andere opgepoetste versies van de eerste drie Sly-games en de eerste twee God of War-games, is het voor Vita-bezitters nu mogelijk om middels The Ratchet & Clank Trilogy de eerste drie Ratchet & Clank-games te spelen. Door het schrijnende gebrek aan games voor de PlayStation Vita, zijn het dus vooral de remakes die de Vita-eigenaren moeten bezighouden. Gelukkig is deze trilogie met drie ijzersterke klassiekers wel degelijk de moeite waard.

1, 2, 3

The Ratchet & Clank Trilogy omvat de eerste drie games uit de serie, die respectievelijk stammen uit 2002, 2003 en 2004 en destijds verschenen op Sony's PlayStation 2. Dat wil zeggen dat de games meer dan tien jaar oud zijn en dat zie je direct. De zogenaamde cut scenes zijn namelijk niet vernieuwd en daardoor, net als bij eerdere remakes voor de Vita, in een andere aspect ratio. Daardoor zijn er zwarte randen te zien op het scherm van de handheld en zijn de tussenfilmpjes van lage kwaliteit, waardoor ze zeer wazig ogen. Als men echter overschakelt van cut scene naar in-game, dan zien de drie Ratchet & Clank-games er wel prima uit.

Knotsgek

Voor diegenen die nog nooit een game uit de serie hebben gespeeld: Ratchet & Clank kun je typeren als een platformgame met een heleboel actie. Naast de platformstukken worden er namelijk heel wat vijanden kapot geslagen, maar vooral kapot geschoten. De Ratchet & Clank-games staan bekend om het enorme arsenaal aan knotsgekke wapens en met drie van dit soort games haal je dan ook een ongekend aantal toffe wapens in huis. Door missies te volbrengen kun je met je ruimteschip weer andere planeten bezoeken, enzovoorts. Ondertussen kom je in aanraking met een hoop leuke karakters, die subtiel en minder subtiel de humoristische aard van de game benadrukken.

Logische volgorde

Hoewel de originele games binnen twee jaar uitkwamen, is er nog altijd een duidelijk verschil te zien tussen de drie delen. Dit merk je lichtelijk in de gameplay, maar ook in het level design en andere aspecten van de games. Daarom is het verstandig om de games in de logische volgorde te spelen. Op die manier zie je de evolutie van de games op de juiste wijze en wordt het nooit storend dat omgevingen in het eerste deel enorm kaal ogen als je ze vergelijkt met decors uit het derde. Bovendien zetten de personages Ratchet, Clank en een aantal overige ook stappen naarmate de games vorderen, waardoor een logische speelvolgorde de speler de beste ervaring zal bezorgen.

Oud maar goud

Aan de ene kant kan een gepassioneerde Vita-bezitter natuurlijk klagen over het feit dat er te weinig originele games uitkomen voor de handheld van Sony, maar met The Ratchet & Clank Trilogy beleef je desalniettemin uren ouderwets plezier. Als je de games nog nooit hebt gespeeld, dan is dit uiteraard een absolute aanrader, maar ook als je de games destijds wel hebt gespeeld, kun je met deze trilogie goed uit de voeten. De grafische stijl is er bovendien eentje die niet snel veroudert en op het scherm van de Vita komen de ververste graphics zeer aardig uit de verf. Toch is het vooral de gameplay die nog altijd staat als een huis en eigenlijk nooit is ingehaald door andere platformseries.