Review: The Walking Dead - Michonne: Episode 3: What We Deserve Xbox One

Het is tijd om met Michonne haar laatste episode in te gaan. Wordt het een makkie met wat simpele keuzes waarbij alles vrolijk en blij eindigt? Natuurlijk niet, want dit is de wereld van The Walking Dead. Iedereen voelt al gelijk aan dat de titel "What We Deserve" dat deze episode hoogstwaarschijnlijk niet naar melk en koekjes hint, maar naar een bak ellende. Wat ik overigens verdiende namens Gameliner, was deze episode eens even helemaal doorspelen. Ik kan in ieder geval alvast verklappen dat dit zeker geen straf was.

Flashblack

Het tussendoortje van Michonne komt alweer ten einde in episode 3, want het is een miniserie. Je zit inmiddels met Michonne vast in een afgelegen huis met een aantal personen, en er is hommeles onderweg. Hoeveel hommeles dat is en hoe het allemaal precies zal verlopen, is afhankelijk van voorgaande beslissingen en acties. Echter is het wel het meest belangrijke wat je doet in episode 3. Het blijft echter nog altijd wel een bittere wereld waarbij je dikwijls moet kiezen tussen twee nare uitkomsten. Naast het avontuur in het heden, blijf je ook met Michonne telkens flashback hallucinaties en visioenen doorleven omtrent haar dochters. Gelukkig wordt het duidelijk hoe de vork in de steel zit, iets wat weer meer diepte en afronding geeft aan Michonne als personage.

TellTale...Game?

De manier waarop de game speelt is wederom meer automatisch dan bij de eerste Walking Dead-game van Telltale. Er is eigenlijk maar 'n gedeelte waarbij je een beetje kunt rondlopen en taken op je eigen manier wel of niet kunt verrichten. De rest van de tijd volg je het verhaal en stuur je, door middel van conversatie-opties, er doorheen. Zo nu en dan loop je tegen een quicktime-event aan. Echt hinderlijk is het niet, maar het voelt hierdoor minder als een game dan voorheen. Echt puzzelen is er hier ook niet bij, het draait allemaal om de keuzes die jij met Michonne maakt gedurende het verhaal.

The Renovating Dead

Het gebrek aan echte gameplay is echter nooit daadwerkelijk hinderlijk. Dit is omdat het verhaal met zijn interessante personages zo goed wordt weggezet, dat het ook voelt als een visueel spannende pageturner. Je wordt erin meegesleept, terwijl je dus maar weinig meespeelt. Het is wel zo dat ik deze formule geen lang leven zie hebben aangezien het gameplay technisch toch echt beter kan. Wederom is Life Is Strange weer de game die mij te binnenschiet, omdat deze zoveel raakvlakken heeft met Telltale Games. Ook deze game is niet perfect in zijn uitvoering. Je voelt dat er meer mogelijk moet zijn met moderne adventure games dan wat we op dit moment voorgeschoteld krijgen. Het is absoluut niet slecht, maar het is tijd voor vernieuwing, en dat begin je steeds beter te merken.