Gamescom: Dag 1 - Klaas en Alex

Braadworst, stinkende Duitsers, klotsende oksels en zo'n klamme bilnaad dat ik een zwembad kan vullen zodra ik mijn billen uit elkaar trek. Welkom op de gamescom. Nadat Sander de grootste gamebeurs van Europa afgelopen donderdag al met een bezoekje vereerde, was het vandaag de beurt aan Alex en mij. Tijdens het typen van dit artikel bevinden wij ons dan ook nog steeds in het beursgebouw. Niet meer tussen de dampende menigte, maar in een goed gekoelde persruimte met rijen computers en een bar.

Al bij aankomst op de beurs ging het al meteen fout. Alex ging verhaal halen om te achterhalen waarom hij geen perskaart had ontvangen. Duidelijk werd dat hij de reactie op zijn aanvraag niet goed had gelezen en door zijn niet-redactionele functie bij Gameliner niet in aanmerking kwam voor een perskaart. Na enig aandringen aan de balie lukte het ons toch een kaart los te peuteren en kon het avontuur beginnen.

Forza 3

De eerste game was er eentje die ik (Klaas) erg hoog op mijn verlanglijstje heb staan. Na de eerste Forza helemaal grijs gespeeld te hebben op de oude X-doos, heb ik Forza 2 laten lopen. Waarom? Eigenlijk geen idee, maar na mijn korte speelsessie met Forza 3 heb ik besloten weer trouwe volgeling van de serie te worden. De game zag er grafisch erg sterk uit en speelde als vanouds. Erg sterk dus. Minder te spreken ben ik over de terugspoelfuntie. Zulke onzin hoort niet thuis in een realistische racegame als je het mij vraagt. Vind je hem te moeilijk? Dan ga je toch lekker Blur spelen?

Blur

En daarmee sla ik meteen een mooi bruggetje naar een andere racegame die we aan een speelsessie hebben onderworpen. Blur komt van Bizarre Creations, de mannen achter de Project Gotham Racing serie. Nou ben ik sinds Metropolis Street Racer een groot fan van deze serie, maar ik stond toch wat huiverig tegenover dit nieuwe project. Daar waar PGR altijd de perfecte mix tussen realisme en arcade wist te vinden, wordt Blur een soort Mario Kart met echte auto's. Geheel over de top en daardoor niet echt mijn ding. Desondanks ziet de game er goed uit en is het gevoel voor snelheid overtuigend. De besturing lijkt daarbij erg op die van Burnout. Al met al dus een onderhoudende arcaderacer.

In de rij voor Halo 3: ODST

Na al dat gerace was het tijd voor wat rust. Die vonden we in de rij voor ODST. De eerste Halo vond ik vet, het tweede deel viel me tegen en Halo 3 speelde ik enkel om te weten hoe het verhaal afliep. Ik speel nou eenmaal geen of nauwelijks multiplayer deathmatches en dergelijke, maar vind co-oppen juist weer helemaal te gek. Na een uur te hebben gewacht was het daarom een aangename verrassing dat we een potje mochten co-oppen. Wanneer je Halo 3 hebt gespeeld weet je wat je op grafisch en gameplay gebied kunt verwachten, dus geen wereldschokkende veranderingen.

Van de regen in de drup

Na de lange rij bij ODST besloten we een nieuwe rij op te zoeken. Ditmaal bij 2K waar onder andere BioShock 2, Borderlands en Maffia 2 achter gesloten deuren werden gepresenteerd. Omdat de rij zo mogelijk nog langer was dan die bij ODST, schuivelden we behendig en onopvallend vooraan tussen de wachtende meute, waardoor de wachttijd aanzienlijk werd verkort. De presentatie bevatte een redelijk uitgebreide walkthrough van Borderlands, een Massive Multiplayer First Person Shooter die mij qua looks nog het meest deed denken aan Fallout 3, overgoten met een cartoony sausje. Prettig was het om te zien dat je in Borderlands, in tegenstelling tot in Fallout, wel de beschikking hebt over een voertuig om de omgevingen te verkennen.

Naast Borderlands volgde een kort filmpje van BioShock 2, dat jou ditmaal laat spelen als een Big Daddy. Grafisch is de game waar mogelijk nog weer een stukje mooier dan zijn voorganger, dus het wordt weer griezelen in Rapture.

Een game die me vervolgens aangenaam verraste was Maffia 2. De eerste Maffia heb ik niet gespeeld en van de tweede Maffia heb ik weinig gevolgd. Wat ik echter te zien kreeg zag er zeer veelbelovend uit. Grafisch is de game in mijn ogen mooier dan GTA4. Bovendien weet Maffia 2, nog belangrijker, een perfecte maffiasfeer neer te zetten. Je moet het zien om het te ervaren en te proeven. Absoluut een game om in de gaten te houden.

Van de goodies naar Modern Warfare 2

Na in de persruimte om goodies te hebben gebedeld (overigens met resultaat), besloten we, tussen enkele weinig zeggende games door, nog een presentatie van Call of Duty: Modern Warfare 2 te bezoeken. Dankzij onze eigen Miranda en Ivo van Gamersdag hoefden we met behulp van hun Access All Areas pasjes niet in de immens lange rij te staan. We zagen een sneeuwlevel waarbij je infiltreert in een vijandig kamp. Je wordt ontdekt en de pleuris breekt uit. Wat volgt is een wilde achtervolging die zich deels afspeelt op sneewscooters, waarbij opzwepende muziek door de boxen pompt. Hoewel de actie overtuigde, moet gezegd worden dat de game wel wat meer arcade is dan het eerste deel.

Ik had nog even kunnen vertellen dat Alex hierna een beschamende prestatie tentoonstelde toen hij achter het stuur van een Playseat met Gran Turismo 5 kroop, maar het licht in de persruimte gaat uit, dus we moeten er vandoor. Op naar de Mc Donald's, want mijn maag rommelt als een gek.