Op bezoek bij het Nintendo Museum in Kyoto

Nintendo bestaat al meer dan 135 jaar. Wat ooit begon als een fabrikant van Japanse speelkaarten, groeide uit tot een van de bekendste namen in de game-industrie. Sinds oktober 2024 heeft het bedrijf een eigen museum in Kyoto, waar een groot deel van die geschiedenis samenkomt. Tijdens mijn reis door Japan kon een bezoek aan het Nintendo Museum dan ook niet ontbreken. Want als je toch aan de andere kant van de wereld bent, kun je net zo goed even langsgaan bij het bedrijf dat verantwoordelijk is voor een behoorlijk deel van je jeugd.

Zelf ben ik opgegroeid met Nintendo. Van de NES en SNES tot de Nintendo 64 en alles wat daarna kwam. Vooral Donkey Kong Country heeft bij mij altijd een bijzonder plekje gehad, maar ook Mario en Zelda zijn natuurlijk geen onbekenden. Toen ik mijn reis naar Japan aan het plannen was, stond het Nintendo Museum daarom al vroeg op mijn lijstje. Niet alleen om oude spelcomputers te bekijken, maar vooral om te ontdekken wat Nintendo in al die jaren heeft uitgebracht. En eerlijk is eerlijk, een beetje nostalgie kan nooit kwaad.

Gameliner

Van speelkaarten tot spelcomputers

Het Nintendo Museum ligt in Uji, net buiten Kyoto, op het terrein van een voormalige Nintendo-fabriek. Bij aankomst merk je meteen dat Nintendo aandacht heeft besteed aan de aankleding. Buiten staan de bekende groene buizen uit Super Mario, compleet met zwevende blokken en een rode paddenstoel. Daar moest ik natuurlijk even een foto van maken. Verder ligt er een enorm plein voor het museum, waar opvallend weinig gebeurt. Het ziet er allemaal keurig uit, maar Nintendo had die ruimte best wat meer mogen benutten. Aan beveiliging in ieder geval geen gebrek. Voordat je naar binnen mag, worden je tas en andere spullen uitgebreid gecontroleerd. Best een hoop gedoe voor een museumbezoek, maar goed, eenmaal binnen begint het leuke gedeelte.

De tentoonstelling neemt je mee naar de tijd waarin Nintendo nog helemaal niets met videogames te maken had. Het bedrijf begon in 1889 met het maken van hanafuda, traditionele Japanse speelkaarten. In het museum liggen verschillende exemplaren, naast speelgoed en andere producten waarmee Nintendo door de jaren heen heeft geëxperimenteerd. Het is leuk om te zien hoe het bedrijf zich langzaam ontwikkelde tot de Nintendo die we vandaag kennen. Wil je daar meer over weten, dan hebben we op Gameliner al een uitgebreid artikel geschreven: Geschiedenis van: Nintendo - de complete tijdlijn. Daarin nemen we je mee langs de belangrijkste momenten uit de geschiedenis van de Japanse consolegigant.

Voor mij begint het echte feest natuurlijk bij de spelcomputers. Het museum heeft een indrukwekkende verzameling consoles, controllers, accessoires en games uit vrijwel iedere Nintendo-generatie. Van de Famicom en NES tot de Game Boy, Nintendo 64, GameCube en Wii. Sommige apparaten herken je onmiddellijk, terwijl je bij andere denkt: o ja, die bestond ook nog. Het leuke is dat je hier niet alleen de grote successen tegenkomt, maar ook allerlei bijzondere accessoires en minder bekende producten. Helaas mag je juist in dit gedeelte geen foto's maken. Dat vond ik behoorlijk jammer, want als er één plek is waar je als Nintendo-liefhebber graag wat foto's wilt schieten, dan is het hier wel. In de andere delen van het museum mag dat gelukkig wel.

Gameliner

Een geschiedenis met een paar ontbrekende hoofdstukken

Wat het Nintendo Museum vooral goed doet, is laten zien hoeveel het bedrijf in al die jaren heeft uitgebracht. Je ziet niet alleen hoe de spelcomputers veranderden, maar ook hoe Nintendo steeds weer nieuwe manieren bedacht om mensen te vermaken. Van traditioneel speelgoed tot bewegingsbesturing en draagbare spelcomputers. Wanneer je al jarenlang Nintendo-games speelt, herken je ontzettend veel. Tegelijkertijd kom je producten tegen die je misschien nog nooit eerder hebt gezien. Juist die combinatie maakt het interessant om door de tentoonstelling te lopen.

Toch miste ik een paar hoofdstukken uit de geschiedenis. Zo had ik graag iets gezien over de mislukte samenwerking met Sony rond een cd-uitbreiding voor de SNES, die uiteindelijk een belangrijke rol speelde bij het ontstaan van de PlayStation. Ook de samenwerking met Panasonic, waar onder andere de bijzondere Panasonic Q uit voortkwam, had best wat aandacht verdiend. Het museum richt zich voornamelijk op Nintendo's eigen producten en successen, terwijl die minder succesvolle samenwerkingen minstens zo interessant zijn. Dat is geen reden om het museum over te slaan, maar juist bij een bedrijf met zo'n rijke geschiedenis had ik het leuk gevonden als ook die verhalen een plekje hadden gekregen.

Gameliner

Niet alleen kijken, maar ook spelen

Gelukkig bestaat het Nintendo Museum niet alleen uit vitrines met oude spelcomputers. Er is ook een interactief gedeelte waar je verschillende activiteiten kunt proberen. Bij binnenkomst krijg je een bezoekerspas met tien digitale munten, die je aan deze spellen kunt besteden. Iedere activiteit kost een bepaald aantal munten en bijladen is niet mogelijk. Je moet dus vooraf een beetje bedenken wat je wilt doen. Dat is ergens jammer, want er zijn genoeg leuke activiteiten om je een tijdje mee bezig te houden. Tegelijkertijd zorgt het ervoor dat je verschillende onderdelen probeert in plaats van de hele middag bij één spel te blijven hangen.

Een van de opvallendste activiteiten is de Ultra Hand SP, gebaseerd op speelgoed dat Nintendo in de jaren zestig op de markt bracht. Met een grote uitschuifbare grijparm probeer je ballen op te pakken en op de juiste plek neer te leggen. Het ziet er misschien wat vreemd uit, maar juist daardoor is het leuk om eens te proberen. Daarnaast kun je klassieke Nintendo-games op bijzondere manieren spelen, waarbij de besturing soms een stuk groter is dan je thuis gewend bent. Het interactieve gedeelte is daarmee een leuke afwisseling van de tentoonstelling en laat zien dat Nintendo ook buiten de traditionele videogames genoeg ideeën heeft gehad.

Ook buiten de activiteiten valt er genoeg te ontdekken. Overal kom je verwijzingen tegen naar bekende Nintendo-personages, zonder dat het meteen een compleet pretpark wordt. Zo staan er vijf kleurrijke Toads waarmee je op de foto kunt en hangt er een enorme wand vol personages uit verschillende Nintendo-games. Van Mario en Link tot Kirby, Samus en natuurlijk Donkey Kong. Vooral die laatste mocht van mij niet ontbreken. Het zijn misschien kleine dingen, maar juist daardoor voelt het museum als een plek die echt voor Nintendo-liefhebbers is gemaakt. Bovendien is het leuk om tussen al die bekende gezichten personages te ontdekken die je bijna vergeten was.

Gameliner

Een hamburger en een flinke museumwinkel

Na een tijdje rondlopen tussen al die Nintendo-geschiedenis kun je terecht bij Hatena Burger, het café van het museum. Hier stel je zelf een hamburger samen uit verschillende ingrediënten. Een leuk concept en bovendien een prima gelegenheid om even bij te komen. De hamburger zelf was prima, al had ik eerlijk gezegd wat meer verwacht van de aankleding en de totale beleving. Zeker wanneer je het vergelijkt met het Pokémon Café, waar een maaltijd bijna een attractie op zichzelf is. Zelfs LEGO weet met zijn Mini Chef, waarbij een kleine LEGO-kok je bestelling lijkt te bereiden, iets bijzonders van het eten te maken. Bij Nintendo blijft het vooral bij een hamburger bestellen en opeten. Helemaal niet verkeerd, maar hier had Nintendo best wat creatiever mogen zijn.

Gelukkig pakt Nintendo bij de museumwinkel wel flink uit. Die is namelijk enorm en staat vol met merchandise uit verschillende Nintendo-generaties. Van knuffels en kleding tot accessoires en producten die speciaal voor het museum zijn gemaakt. Je kunt er behoorlijk wat tijd doorbrengen en voor verzamelaars is er genoeg te vinden. Leuk is ook dat het aanbod verder gaat dan de gebruikelijke Mario-spullen. Je komt allerlei verwijzingen tegen naar oudere spelcomputers en andere bekende Nintendo-franchises. Het is zo'n winkel waar je eigenlijk alleen even wilt kijken, maar uiteindelijk toch langer blijft hangen dan gepland.

Gameliner

Is het Nintendo Museum de moeite waard?

Wat mij betreft absoluut. Het Nintendo Museum is een mooie plek om terug te kijken op de geschiedenis van een bedrijf dat voor veel gamers een belangrijke rol heeft gespeeld. De verzameling consoles, games en accessoires is indrukwekkend en het is bijzonder om al die verschillende generaties bij elkaar te zien. Vooral wanneer je zelf bent opgegroeid met Nintendo, zul je regelmatig iets tegenkomen dat herinneringen oproept. De interactieve activiteiten zorgen voor voldoende afwisseling en de vele verwijzingen naar bekende personages maken het geheel compleet.

Dat betekent niet dat alles perfect is. De tentoonstelling had op sommige punten wat uitgebreider gemogen en ook de ruimte buiten en het café biedt nog mogelijkheden. Maar dat zijn voor mij vooral gemiste kansen binnen een verder erg leuk museum. Verwacht alleen geen pretpark vol attracties, want het draait hier in de eerste plaats om Nintendo's geschiedenis. Wil je zelf een bezoek brengen, regel dan ruim van tevoren je tickets. Die worden via een lotingssysteem verkocht en zijn behoorlijk populair, waardoor je niet zomaar even naar binnen kunt wandelen.

Ik ben in ieder geval blij dat ik het Nintendo Museum tijdens mijn Japanreis heb bezocht. Het is een plek waar je niet alleen terugkijkt op oude spelcomputers, maar ook weer even wordt herinnerd aan hoeveel plezier Nintendo je door de jaren heen heeft bezorgd. Inmiddels ben ik de veertig gepasseerd, maar blijkbaar blijft het leuk om tussen Mario, Link en Donkey Kong rond te lopen. En over die laatste gesproken: tijdens mijn reis stond ook Super Nintendo World in Universal Studios Japan op het programma, inclusief Donkey Kong Country. Daarover binnenkort meer.