Preview: Final Fantasy Resonance - Is Final Fantasy comfort food

Als ik een euro had voor elke keer dat Square Enix een remake heeft gemaakt van een mobiele RPG in hun HD-2D-stijl, dan had ik nu welgeteld €2. Dat is nog steeds niet zo gigantisch veel, maar het is wel grappig dat dit in één jaar tijd twee keer is gebeurd. Jawel, na het succes van Octopath Traveler 0 komt Square Enix nu met Final Fantasy Resonance op de proppen. Alhoewel dit misschien geen mainline game in de reeks is, is deze game toch wel een big deal. Final Fantasy keert terug naar z’n roots en dat klinkt me als muziek in de oren! Ik dook alvast in de demo en mijn bedenkingen lees je in deze preview.

Een feest van herkenning

Final Fantasy Resonance is een HD-2D-remake van het eerste seizoen van (het inmiddels offline gehaalde) Final Fantasy Brave Exvius. De demo beslaat het volledige eerste hoofdstuk van de game en het zal je ongeveer vier à vijf uurtjes kosten om die te doorlopen. De game gaat van start met één of andere epische veldslag met één of ander gigantisch monster. Ik heb geen idee wat er allemaal aan het gebeuren is, maar één ding is direct duidelijk: de spektakelknop staat op maximum en verschillende typische Final Fantasy-ingrediënten zijn aanwezig. Bahamut, kristallen, een slechterik in een donker harnas en ga zo maar verder. De Final Fantasy-bingokaart is alvast goed gevuld!

Een tijdsprong later maak je kennis met Rain, een ridder van het koninkrijk Grandshelt, en zijn bloedbroeder/jeugdvriend Lasswell. Er is iets aan de hand met een kristal en jij moet op onderzoek gaan. Die veldslag van in het begin heeft langdurige gevolgen en een spannend avontuur begint. Het verhaal verspilt geen tijd: de pacing ligt van in het begin al heel hoog (misschien iets te hoog?) en je hebt eigenlijk weinig tijd om echt kennis te maken met je personages. Dit is dan ook nog eens een demo, dus ik heb op dit moment nog niet echt een band met Rain kunnen opbouwen. Uiteraard is dit slechts het eerste hoofdstuk, dus hopelijk neemt de rest van de game wat meer adempauzes om de wereld en de personages verder uit te diepen. Desondanks was ik wel geboeid door het verhaal en de setting, en ik ben enorm benieuwd om te zien hoe alles verder zal verlopen!

Turn-based is terug!

De laatste jaren is er, vanuit de fanbase, een duidelijke oproep geweest om nog eens een klassieke turn-based Final Fantasy te maken. De reeks is nu eenmaal een meer actievolle richting ingeslagen en dat schoentje wringt bij fans van de oudere games. Goed nieuws, want Final Fantasy Resonance is honderd procent turn-based! Geen actiecombo’s en zelfs geen ATB-balk te bespeuren hier. Voor de een is dat alleen maar goed nieuws, maar voor de ander kan dit misschien een ‘verouderde’ afknapper zijn. Ikzelf zit resoluut in die eerste groep, al begrijp ik wel dat klassieke turn-based combat niet op ieders lijf geschreven staat. Ook de random encounters kunnen irriteren, afhankelijk van hoe tolerant je bent tegenover deze feature.

Je hebt dus je traditionele beurtrolsysteem, waarbij de aanvallen van jouw partyleden en die van de vijanden elkaar afwisselen. Uiteraard moet je tactisch gaan plannen: de ene vijand is zwak tegen aanvallen met een bepaald element, dus het is wel slim om hier zoveel mogelijk misbruik van te maken. Door zwakke plekken uit te buiten, breek je ook door het ‘schild’ van de vijand: als je dit lukt, krijgt het personage een extra beurt. Breek je alle vijanden in dezelfde beurt? Dan krijg je nóg een extra krachtige aanval erbovenop. Simpel in de basis, maar dus wel diepgaand en tactisch.

Dan zijn er ook nog de zogenaamde ‘Visions’. Ofwel: nog maar eens een element waaruit heel duidelijk wordt dat Square Enix de fans van weleer (lees: de oude rotten) wil paaien. Doorheen het verhaal ga je naar een speciale ‘wereld tussen alle werelden’, waar je een spirituele connectie aangaat met bekende gezichten uit de franchise (inclusief nostalgische cutscènes). Cloud Strife, de Warrior of Light en meer zullen tot de mogelijkheden behoren. Een Final Fantasy-multiversum, zo u wilt. Link een Vision aan een personage en dan krijgt die speciale vaardigheden die verbonden zijn aan die Vision. In de demo speelde ik nog maar een paar Visions vrij, maar ik ben énorm benieuwd om te zien wie er allemaal zal langskomen en hoe ik kan experimenteren met alle mogelijkheden.

Nog maar eens lof voor HD-2D

Op dit moment is het geen nieuwigheid meer, maar de HD-2D-stijl van Square Enix is ook hier aanwezig. Deze stijl, die perfect retro met moderne visuals combineert, gaat inmiddels al enkele jaren mee. Het begon allemaal in 2018 met de eerste Octopath Traveler en je merkt dat de ontwikkelaar in de jaren erop helemaal vertrouwd is geworden met deze stijl. In Final Fantasy Resonance heeft Square Enix beslist om eens écht uit te pakken met wat ze allemaal kunnen doen in HD-2D.

Ik vermeldde het al eerder in deze preview, maar het spektakel spat bovendien van je scherm af. Grootse gevechten, dramatische aanvallen, coole visuals: je krijgt het allemaal. Dit is eigenlijk de perfecte mix van retro Final Fantasy, maar dan met de mogelijkheden van moderne technologie. Ook de klassieke wereldmap waarop je kan rondlopen keert terug in deze game en de omgevingen zien er heerlijk charmant uit. Het is zelfs vreemd dat Square Enix niet eerder de ‘Final Fantasy + HD-2D’-optelsom heeft gemaakt, want het werkt gewoon!

Voorlopig oordeel van Simon Verbeke

Na het spelen van de demo, ben ik enorm enthousiast geworden voor Final Fantasy Resonance. Dit is een Final Fantasy-game die gemaakt is voor fans van de klassieke games en hij zit dan ook tjokvol typische 'klassieke' Final Fantasy-elementen. Turn-based combat keert bovendien terug en dat is op zich al een reden om feest te vieren. De uitvoerige fanservice doet wel vermoeden dat deze game zich voornamelijk richt tot de fans van de serie en misschien minder tot nieuwkomers. Ik hoop dat het verhaal wat meer diepgang (en duiding) krijgt in de latere hoofdstukken, maar dat is eigenlijk mijn enige voorlopige minpuntje. Final Fantasy Resonance verschijnt op 22 oktober: laat maar komen!