BioEden review - Verliest het grotere geheel uit het oog

Het is nog niet zo lang geleden dat ik voor een preview alvast in BioEden mocht duiken. Een verrassende cozy ervaring die vooral draaide om het herstellen van een planeet. In de huidige situatie met al die bosbranden en andere rampen, is het een relevant thema. Na in de volledige game gedoken te zijn, begint de twijfel toch een beetje toe te slaan. En die worden veroorzaakt door de kleinste dingen, waardoor het lijkt alsof de ontwikkelaars vooral gefocust waren op specifieke onderdelen. Reis dus met mij mee naar een planeet ergens in het zonnestelsel om de verdieping op te zoeken.

Waar doen we het voor?

Er is altijd iets speciaals aan games waarin je werkt aan het opschonen van een planeet om de dieren een nieuwe kans te geven. Na het spelen van de demo had ik dan ook verwacht dat die positieve gevoelens bij BioEden aanwezig zouden zijn. Alleen alle onderdelen vallen net niet lekker samen, waardoor het groter geheel niet wordt gevormd. Dat begint al bij het verhaal van BioEden. Als je de cutscene, die een lage resolutie heeft, bij het opstarten van de game negeert heb je geen idee wat er allemaal aan de hand is. In het verleden heeft er de Great Unraveling plaatsgevonden waarbij enkele diersoorten volledig zijn uitgestorven. Hun DNA is blijkbaar bewaard gebleven, waardoor je ze in de game moet terugbrengen. Wat de precieze reden voor die gebeurtenissen is geweest, is niet bekend. De guilds hebben allemaal hun eigen mening en een eigen kijk op het herstellen van een planeet.

Aan het begin van een game kies je dan ook een guild die qua gameplay bij je past. De ene guild biedt grotere koepels voor de dieren, terwijl je met een andere guild naar een planeet afreist met weinig grondstoffen. Je bent dan verplicht om je machines telkens te recyclen, voordat je verder kunt. De guilds bepalen dus vooral hoe lastig BioEden is, want verder verandert er weinig. Doordat het overkoepelende verhaal ontbreekt, zijn de dialogen van een guild niet samenhangend en bieden ze weinig. Ik had in ieder geval geen idee wat ze nu precies duidelijk probeerde te maken. Dat de gebouwen een ander kleurtje krijgen is ook niet interessant. Wat ik wel opmerkte, is dat ik met een andere guild een planeet kreeg met een ander bioom, waardoor ik met nieuwe diersoorten aan de bak mocht. Dit lijkt dan ook verbonden te zijn met de guilds, want de Nature Guild bleef dezelfde planeet geven. Dat gaf me het gevoel dat je de game eigenlijk met alle guilds moet doorlopen, vooral als je alle achievements wilt behalen, maar ik zie geen reden om dit direct na je eerste playthrough te doen.

Zuiveren, beschermen en laten groeien

Een game hoeft natuurlijk geen goed verhaal te hebben, zolang de gameplay, maar lekker in elkaar steekt. In de basis is dat bij BioEden zeker in orde. Om de grondstoffen op de planeet te delven en tegelijkertijd de planeet te zuiveren moet je machines bouwen. Deze vereisen natuurlijk elektriciteit en in sommige gevallen ook water. Hoe meer machines je hebt, hoe sneller je grondstoffen verzamelt. Dit heeft echter de nodige impact op de planeet, waardoor de guild bij elke treshold ingrijpt. Opeens zijn de machines twee keer zo duur om neer te zetten of wordt het elektriciteitsnetwerk ingekort. De eerste maatregel is niet beperkend, omdat je telkens de machines kunt recyclen. Ik koos er dan ook regelmatig voor om meerdere machines op de planeet neer te zetten, om het zo snel mogelijk te zuiveren.

Dat is buiten, maar in de koepel is het aan jou om een kleine habitat te bouwen voor de dieren. Voordat ze verschijnen hebben ze water, voedsel en bepaalde plantsoorten nodig. Wil je dat ze zichzelf voortplanten dan liggen de genoemde eisen een stukje hoger. Weet je de ultieme habitat te creëren en is een bioom ver genoeg gezuiverd, dan kun je de dieren loslaten op de planeet. Dit gehele systeem draait om balans, want in het wild heb je een combinatie van carnivoren en herbivoren nodig. Daarnaast zijn er dierensoorten die per se een habitat willen delen met een andere soort. Terwijl je druk bezig bent om dat allemaal te regelen heeft de guild specifieke quests voor je. Deze moet je voltooien om het einde van de game te bereiken en zorgt ervoor dat je progressie maakt bij de guild. En dat is nuttig, want het is de enige manier om nieuwe gebouwen vrij te spelen. Het zuiveren van de rivieren kan bijvoorbeeld pas als je een bepaald level met de guild bereikt.

Laten we de planeet in kaart brengen

Doordat ik continu aan het wisselen was tussen de planeet en de koepel bleef ik op een gestaag tempo progressie maken. Het is alleen geen gegeven, want je bent verplicht om de planeet te verkennen via antennes. Deze hebben een bepaalde radius, waardoor je ze continu met elkaar aan het verbinden bent. Tijdens het spelen moet je hier de balans in vinden, wat prima is, mits je niet afhankelijk bent van deze verkenning. Op de map zijn namelijk twee soorten locaties te vinden.

Je hebt de oude gebouwen waar je een onderzoekscentrum kunt plaatsen voor technologische punten. En je hebt oude natuurlocaties, die onderzocht moeten worden voor biotech-punten. In combinatie met het normale onderzoekscentrum lever je die punten in om toegang te krijgen tot nieuw DNA, en dus diersoorten en bijbehorende planten. In mijn eerste playthrough had ik beide plekken zo gevonden, maar tijdens mijn tweede playthrough verliep dat toch even anders. En dan ben je vooral aan het wachten in de hoop dat de volgende antenne eindelijk iets onthuld.

Naast de maatregelen heb je in het begin te maken met rampen. Om de zoveel tijd vindt er een zonsverduistering plaats of begint de aarde te schudden. Dit heeft impact op je machines, want zonder zon kun je geen elektriciteit opwekken. Het laat zien hoe afhankelijk je bent van de natuur en hoe belangrijk het is om een goede balans te vinden. In de praktijk is het echter niet bijster interessant en was het vooral irritant dat ik de screen shake niet kon uitzetten. Er is geen tijdsdruk aanwezig, dus dat je enkele momenten geen grondstoffen kunt delven is niet het einde van de wereld. Al helemaal niet als je de snelheid van de game aanpast.

Frustratie door de kleine dingen

BioEden biedt een cozy ervaring en ik moet zeggen dat het zuiveren van de planeet visueel erg belonend is. Dat je de dieren mag vrijlaten en op de map ziet rondlopen toont de impact van je werk. Het is dan ook jammer dat de game allerlei quality-of-life opties mist. Wanneer je een gebied volledig hebt gezuiverd verwacht je een cutscene, dialoog of een geluidje. Er gebeurt echter helemaal niets. Het was uiteindelijk Steam die me vertelde dat ik een achievement had behaald voor het zuiveren van de bossen.

Aangezien de game volledig draait om dit systeem, is dat teleurstellend. Doordat de map zo groot is, zie je de dieren amper rondlopen en moet je ze handmatig vrijlaten. Je kunt niet instellen dat dieren automatisch naar buiten worden gezonden als de groep een bepaalde grootte heeft bereikt. Als we inzoomen op de koepel dan komen soortgelijke problemen in beeld. De dieren hebben bepaalde planten en bomen in hun habitat nodig. Volg je die wensen niet, dan kun je de dieren niet vrijlaten. Het is vrij simpel om een plant neer te zetten, maar je bent continue een strijd aan het leveren met de benodigde temperatuur en luchtvochtigheid. Wat de dieren willen, komt totaal niet overeen met wat de planten nodig hebben.  

Het is vrij vreemd dat een dier in een bepaalde temperatuur wil leven met specifieke planten, die daar totaal niet in kunnen groeien. Je kunt dit omzeilen door alleen hun rustplek te verwarmen en de planten zoveel mogelijk aan de rand van de habitat te plaatsen. Hierdoor kun je de habitats niet leuk aankleden en ben je vooral al die vakjes aan het afvinken. Het is sowieso jammer dat er niet meer rotsen en planten aanwezig zijn. De game draait niet om decoreren, maar dat betekent niet dat de dieren hoeven op te groeien in een duidelijk gecreëerde habitat. Het lijkt er dan ook op dat er vooral aandacht is besteed aan het visueel aantrekkelijk maken van de game en het basisconcept van het redden van een planeet. Nu moet ik zeggen dat de dieren er goed uitzien en ze qua design zowel realistisch als fantasierijk ogen.